Blijf zitten na superslechte beursdag

Het is alweer even geleden, zo’n dag waarop de aandelenkoersen met procenten tegelijk kelderen. De dag na de Brexit, 24 juni, toen de S&P 500 index 3,6% in het rood ging, was de laatste.

Deze dagen zijn niet goed voor de nachtrust, maar kunnen we verder nog wat met die onheilsdagen? Voor een antwoord op die vraag, is het van belang om te kijken naar wat er gebeurt nadat de beurzen kopje onder zijn gegaan.

Dan Wiener, een beleggingsadviseur die zichzelf omschrijft als The Independent Adviser for Vanguard Investors, heeft dit recentelijk nog eens gedaan. Met de Brexit vers in het geheugen bekeek hij de beursrendementen in de twaalf maanden na dagen waarop de S&P 500 Index met 3,5% of meer daalde.

Praktisch probleempje

In de afgelopen drie decennia voldeden er precies 53 dagen aan dit criterium. En, zoals de tabel hieronder weergeeft, de S&P 500 index ging in 43 van die 53 gevallen omhoog in de twaalf maanden na dat grote dagverlies. In meer dan 80% van de gevallen dus. Gemiddeld stegen aandelen met maar liefst 21% in die periode.

Dat zijn zonder meer indrukwekkende cijfers. Maar wat kunt u hiermee? Stel dat u uw beleggingsstrategie volledig afstemt op deze cijfers en uitsluitend belegt in de twaalf maanden na dagen waarop de beurs met 3,5% of meer daalt.

Klinkt goed, ware het niet dat deze strategie een praktisch probleempje oplevert. De 3,5%-of-erger-beursdagen hebben de vervelende neiging om elkaar in een kort tijdsbestek op te volgen. Zo waren er drie van zulke dagen in het laatste kwartaal van 1987 en maar liefst negen in de laatste vier maanden van 2008.

Superlange dagdip

Dit fenomeen is van grote invloed omdat u uw geld immers maar één keer kunt inleggen. De hierboven opgesomde, fraaie statistieken zijn voor beleggers met een horizon van twaalf maanden dus niet haalbaar Een goed voorbeeld van deze praktische mismatch is de serie van negen dagcrashes in 2008.

Was u meteen ingestapt op de dag nadat de beurs de eerste keer met 3,5% of meer onderuit ging, dan had u in de twaalf maanden daarna helemaal niets verdiend. De beurs stond een jaar later namelijk 5% lager. Aan die overige acht onheilsdagen in 2008 had u helemaal niets gehad (want uw geld was al belegd), terwijl het gemiddelde rendement in de twaalf maanden na die dalingen juist wel dik positief was.

Dat is nog niet alles. De figuur laat namelijk niet zien wat u allemaal mist. Wachten op de volgende dagdip kan soms jaren duren. Neem de periode tussen 11 september 2011, de één-na laatste en de laatste waarneming, 24 juni 2016.

Gewoon blijven zitten

Met een beleggingshorizon van twaalf maanden was u vanaf 11 september 2012 tot de Brexitdag niet belegd geweest. In die periode steeg de S&P 500 index met 50%. Ai! Mooie statistieken maken nog geen mooie beleggingsstrategie. Kunnen de cijfers van Wiener dan helemaal de prullenbak in?

Zeker niet! Als u wel al belegt in aandelen op dagen dat de koersen kelderen, zijn de Wiener getallen volledig relevant. Op basis van zijn conclusie, namelijk dat de koersen in het verleden in 80% van de gevallen omhoog gingen, moet u na een dagcrash dus blijven zitten.

Hoor ik daar niet een bekende beleggingswijsheid? Tot slot, voor de lezer die zich afvraagt hoe het toch gaat met de aandelenkoersen sinds de Brexit. Op moment van schrijven staat de S&P 500 index ruim 7% hoger dan op 24 juni. Maar goed, dat zegt natuurlijk helemaal niets.