Obligaties zijn duidelijk terug

Kijkend naar de Europese ETF-flows in juni is de eerste belangrijke conclusie dat beleggers hun kapitaal redelijk gelijk hebben verdeeld tussen obligaties en aandelen. Obligaties boekten iets meer inflow (+7,9 miljard dollar) dan aandelen (+6,1 miljard dollar). Het gaat om substantiële bedragen.

Verder valt op dat beleggers grondstoffen juist verkochten (-2,7 miljard dollar), waarbij vooral de vlucht uit precious metals (lees: goud) er met een min van 2,2 miljard dollar duidelijk uitspringt. In een tijd van monetaire en economische onzekerheid is dat niet iets wat je zou verwachten. Aan de andere kant, met de sterk gestegen rentes schuilen beleggers tegenwoordig liever in veilige obligaties, die in tegenstelling tot goud wel inkomen genereren.

Doet u mij maar de hele wereld

Aandelenbeleggers kozen afgelopen maand voor maximale spreiding. Van de 6,1 miljard dollar die afgelopen maand in aandelen werden gestoken, ging 5,1 miljard naar wereldwijde aandelen-ETF’s. Ook Amerikaanse aandelen (+2,3 miljard dollar) waren gevraagd. Hoe anders is de situatie voor Europese aandelen, die afgelopen maand vooral werden verkocht (-2,1 miljard dollar). Ook aandelen uit de opkomende markten kregen weinig handen op elkaar. Terwijl er ytd bijna 15 miljard dollar naar aandelen EM vloeide, stroomde er in juni slechts 300 miljoen dollar naar aandelen opkomende markten. Het begin van een trendbreuk?

Het is gissen waarom beleggers afgelopen maand zo negatief waren over Europese aandelen, terwijl Amerikaanse juist wel werden gekocht. Waarschijnlijk omdat het Amerikaanse monetaire beleid minder onzekerheid oplevert dan dat van de ECB. De verwachting is dat de Amerikaanse beleidsrentes hun top bijna hebben bereikt, terwijl het onduidelijk is hoe lang de ECB nog doorgaat met verhogen. Nog onduidelijker is welk effect de Europese renteverhogingen hebben op de inflatie en de economische activiteit. Veel onzekerheid dus, waarbij ook de AI-hype niet in het voordeel is van Europese aandelen.

Financials in de uitverkoop

Naast Europese aandelen verkochten beleggers in juni ook financials. De outflow van 1,25 miljard is substantieel. Normaal gesproken zijn hogere rentestanden goed voor banken maar het enthousiasme wordt getemperd door recessievrees en de daarbij behorende zorgen over de kredietrisico’s.

Communications Services (288 miljoen dollar) en Consumer Discretionary (+198 miljoen dollar) waren wel in trek. De sector Consumer Discretionary (lees: fabrikanten van vooral luxe goederen) is al het hele jaar populair. Dat blijkt ook uit het sectorrendement dat ytd rond de 16% bedraagt.

Onderwijl gaat de vlucht uit Energy verder. Vorige maand bedroeg de outflow 358 miljoen. Sinds 1 januari gaat het om 1,6 miljard dollar. Dat de olieprijs naar beneden tendeert maakt beleggers niet optimistisch over de upside van de grote energiemaatschappijen.

Mits kort of lang

Van de 7,9 miljard dollar die afgelopen maand in obligaties werden gestoken, ging 4,4 miljard dollar naar staatsobligaties en 3 miljard dollar naar bedrijfsobligaties. Hoewel kredietwaardige obligaties (2,3 miljard dollar) nog altijd het meeste worden gekocht, durven beleggers ook weer in high yield (+700 miljoen dollar) te stappen.

Bijzonder zijn vooral de looptijdkeuzes die obligatiebeleggers maken. Er is een redelijk gelijke verdeling tussen het korte stuk (1-3 jaar) en het lange stuk (8-10 jaar). Dat is goed te begrijpen. Kortlopende obligaties geven tegenwoordig een hogere rente dan langlopende schuld, terwijl het renterisico beperkt is. Langlopende obligaties vormen de perfecte schuilplek als het economisch gaat tegenzitten. Mochten rentes weer dalen, dan is het een goed idee om langlopende obligaties in de portefeuille te hebben. Die profiteren dan het meest.