60/40 model is een blijvertje

Nu de wereldeconomie zich herstelt van de Covid-19 pandemie vragen sommige beleggers zich af of de klassieke, evenwichtige portefeuille van aandelen en obligaties nog zinvol is, inclusief het 60/40 model. Ze wijzen daarbij met name naar obligaties, die een periode van zwakte doormaken door de stijgende inflatie en oplopende renteverwachtingen.

Die twijfel is niet terecht. Om te beginnen: de yields op obligaties liggen inderdaad dicht bij hun historische dieptepunten. Maar sinds augustus 2020 stijgen ze. Op het moment van schrijven is de tienjaars rente op Amerikaanse staatsobligaties in 2021 met 54 basispunten (bps) gestegen, terwijl de Britse tienjaars gilt ongeveer 53 bps meer opbrengt dan aan het begin van het jaar.

De neerwaartse druk op de obligatiekoersen is het gevolg van de economische omstandigheden. Tijdens de eerste helft van 2021 is de inflatie in de belangrijkste regio’s toegenomen. Markten rekenen er nu op dat de centrale banken de rente sneller verhogen, om zo te voorkomen dat de inflatiestijging doorzet. Bij Vanguard verwachten we niet dat de inflatie in Europa blijft stijgen. Onze economen denken dat de rente eerder geleidelijk aan wordt verhoogd.

Lange termijn telt

Dat neemt niet weg dat de bezorgdheid blijft over een vaste allocatie aan staatsobligaties, aangezien de waarde van een obligatie daalt als de rente stijgt. Nu is het belangrijk om te onthouden dat stijgende rentes niet hetzelfde effect hebben op de lange termijn als op de korte termijn.

Op korte termijn worden de prestaties van obligaties gedempt, maar dat is niet noodzakelijk zo op de langere termijn. Juist die lange termijn is belangrijk: in een multi-assetportefeuille met een lange horizon dienen obligaties vooral om de schokken op de aandelenmarkt op te vangen.

Onze analyse van de markten in de afgelopen 20 jaar bevestigt die functie van obligaties. Niet alleen bestaat er een omgekeerde correlatie tussen wereldwijde aandelen en wereldwijde obligaties, maar de analyse toont ook aan dat hoe langer de aandelenmarkten dalen, hoe groter de kans is dat obligaties een stabiliserende rol spelen in een portefeuille, ongeacht het niveau van de obligatierente.

"Obligaties dienen vooral om de schokken op de aandelenmarkt op te vangen"

Offers korte termijn

Beleggers die zich zorgen maken over de waardering van hun obligaties, kijken daarom beter naar het totaalrendement op de lange termijn in plaats van naar het koersrendement nu.

In een klimaat waarin de rente naar verwachting stijgt, weerspiegelen de hogere rendementen van obligaties met een langere looptijd de afweging die beleggers kunnen maken tussen kapitaalverlies op korte termijn versus een grotere yield.

Dus beleggers moeten op korte termijn offers brengen voor winst op lange termijn. Dat komt omdat naarmate de rente stijgt, het inkomen uit de yield en de koerswinst de neiging hebben zich in tegengestelde richting te ontwikkelen, waarbij het inkomen de dalende koerswinst na verloop van tijd compenseert.

Iets hogere rendementsverwachting

Bij Vanguard verwachten we dat obligatieportefeuilles van alle soorten en looptijden rendementen zullen behalen die in de buurt liggen van hun huidige niveaus.

Op basis van de recente stijging van de marktrente hebben we onze rendementsverwachtingen op jaarbasis voor de komende tien jaar met een half tot een heel procentpunt voor een aantal markten verhoogd, hoewel de verwachtingen voor het rendement op de lange termijn nog steeds bescheiden zijn.

Beleggers die zich zorgen maken over het inflatieklimaat kunnen ook overwegen een fractie van hun portefeuille te beleggen in obligaties die gekoppeld zijn aan een inflatie-index, om zo eventuele inflatierisico's te beheersen.

Geen wondermiddel

De vooruitzichten voor de verschillende beleggingsklassen veranderen mee met de economie en de markten. Daarom moedigen wij aan om portefeuilles goed te spreiden over beleggingsklassen, regio's en sectoren, in overeenstemming met hun risicotolerantie. Beleggers die meer risico willen nemen in hun streven naar hogere rendementen, kunnen de verhouding tussen aandelen en obligaties in hun portefeuille aanpassen.

"Het laatste wat beleggers moeten doen is de basisprincipes van een goede spreiding aan de kant schuiven"

In een omgeving met lage rendementen gaat het er niet om het 60/40 model te verslaan, maar om de juiste spreiding te vinden die beleggers een eerlijke kans biedt om hun doelen op de meest efficiënte manier te bereiken.

Het laatste wat beleggers moeten doen is de basisprincipes van een goede spreiding aan de kant schuiven.