Handen af van private debt

De Amerikaanse vermogensbeheerder Pimco heeft in het rapport Navigating Public and Private Credit Markets: Liquidity, Risk, and Return Potential een dubbele boodschap voor beleggers.

Enerzijds ziet de grootste obligatiebelegger ter wereld uitstekende mogelijkheden in beursgenoteerde vastrentende waarden van hoge kwaliteit, zoals gebundelde hypotheekleningen, bankleningen of obligaties van lagere overheden. Van de andere kant zijn grote delen van de markt voor bedrijfsobligaties en private debt overgewaardeerd en worden beleggers te weinig beloond voor het hogere risico en/of lagere liquiditeit.

Mohit Mittal

De Pimco-CIO "Core Strategies" Mohit Mittal legt in het rapport uit dat er twee concepten centraal staan bij het waarderen van obligaties: liquiditeit en alpha.

Private debt heeft bijvoorbeeld een lage liquiditeit (verhandelbaarheid) en moet daarom als compensatie meer alpha bieden (een bovengemiddeld rendement). Hetzelfde geldt voor risico: hoe lager de kwaliteit van een bedrijfsobligatie, des te meer alpha je als belegger wilt hebben.

100 in plaats van 200 basispunten

Hier gaat het echter mis volgens Mittal. Beleggers worden momenteel onvoldoende beloond voor de risico’s die ze nemen met moeilijk verhandelbare schulden en bedrijfsobligaties.

“Dat komt doordat er teveel kapitaal achter te weinig mogelijkheden aanzit. De spreads op de publieke en private kredietmarkten zijn daardoor gedaald tot bijna recordniveaus.” De extra premie die wordt ontvangen voor beleggingen in de private sector ligt nu bijvoorbeeld onder de 100 basispunten, terwijl dat eigenlijk 200 basispunten zouden moeten zijn.

Te grote concentratie

Wat Mittal verder bekritiseert, is de grote concentratie van kapitaal in bepaalde private sectoren zoals technologie en gezondheidszorg.

“Het gaat daarbij vaak om kleinere bedrijven gefinancierd met relatief veel vreemd vermogen, wat ze erg gevoelig maakt voor een hogere rente, economische vertraging en faillissementen.”

Pimco heeft geconstateerd dat 40% van de particuliere kredietnemers niet genoeg verdient om hun schulden te betalen. “Hoe langer de rente hoog blijft of de economie vertraagt, des te kwetsbaarder worden deze kredietnemers.”