Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Stijging van de goudprijs zit er niet in

De daling van de goudprijs vertelt Edin Mujagic dat beleggers rekenen op sterke economisch groei, waarbij de stijging van de inflatie slechts tijdelijk zal zijn. Hij kan zich daar wel in vinden.

Veel beleggers beschouwen de goudprijs als een waarschuwing voor bijvoorbeeld onverwacht hoge inflatie of turbulentie op de markten. Als dat inderdaad het geval is, dan hoeven zij zich voorlopig weinig zorgen te maken over beide zaken.

De goudprijs is sinds de zomer van vorig jaar gezakt van iets meer dan 2.000 dollar per troy ounce naar om en nabij 1.700 dollar tegenwoordig. Dat is niet alleen een behoorlijke daling te noemen, de daling is ook opmerkelijk omdat in die periode de inflatie en inflatieverwachtingen zijn opgelopen én de Fed en andere centrale banken onomwonden hebben aangegeven voortaan te streven naar méér inflatie dan in het verleden, en eerder tevreden zijn als de geldontwaarding hoger wordt dan de streefinflatie. Mede daardoor zijn de langetermijnrentes in vooral de VS opgelopen.

Het is geen toeval dat die rentestijging vrijwel tegelijkertijd is begonnen met de daling van de goudprijs. Goudprijs en stijgende rentes gaan doorgaans niet goed samen. Met hogere rentes wordt beleggen in veilige staatsobligaties aantrekkelijker dan in goud, dat geen yield oplevert.

"Het is geen toeval dat die rentestijging vrijwel tegelijkertijd is begonnen met de daling van de goudprijs"

Waarom stijgen de rentes?

Toch blijft de daling van de goudprijs vreemd. Wat voor beleggers telt, is niet zozeer de nominale rente maar de reële variant ervan. Die was in de zomer van 2020 met 0,15 procent (op basis van de Amerikaanse tienjaars) al zeer laag, maar die is nu, ondanks de genoemde rentestijging, lager. De inflatie is in de tussentijd namelijk nog sneller opgelopen. Hoe lager de reële rente, des te aantrekkelijk goud is. Of zou moeten zijn. Dat met de daling van de reële rente ook de goudprijs behoorlijk lager ligt, is vreemd. Althans, op het eerste gezicht.

Belangrijk voor de goudprijs is om te weten waarom de rentes stijgen. Als dat komt, doordat beleggers hogere inflatie verwachten, dan pakt dat doorgaans goed uit voor goud. Stijgt de rente daarentegen, omdat men en masse de economie sneller ziet groeien, dan is het voor de goudprijs lastiger om te stijgen dan het voor voor San Marino is om tegen Oranje te scoren.

Economisch herstel slecht voor goud

Een belangrijke reden voor de stijging van de Amerikaanse langetermijnrentes is het 1.900 miljard dollar zware steunpakket voor de Amerikaanse economie. Dat pakket zal het economische herstel bespoedigen. Hogere economische groei betekent een vooruitzicht op hogere rendementen op de obligatie- en aandelenmarkten. Goud verliest dan toch behoorlijk wat van zijn glans, zeker omdat de economische heropleving structureel lijkt te zijn.

Door de huidige inentingscampagnes komt het moment dichterbij dat de lockdowns uit het economische en politieke vocabulaire verdwijnen. Dat op zijn beurt houdt in dat de deur zal opengaan voor een onbelemmerd economisch herstel, en daarna economische groei. Daarbij geldt dat de kans klein wordt geacht dat de stijging van de inflatie die daarvan het gevolg is ook zal aanhouden, nadat de economie de coronaschade goedgemaakt heeft.

Geldkraan blijft open

Daar is inderdaad veel voor te zeggen. De heropleving betekent dat de verhouding tussen vraag en aanbod tijdelijk ten gunste van de vraag kan veranderen, maar dat zal niet langdurig zijn, omdat het aanbod mettertijd ook een inhaalslag maakt. Dat is voor de centrale banken reden om luid en duidelijk aan te geven dat er geen plannen zijn om de officiële rentes te verhogen, of zelfs te stoppen met opkopen van staats- en bedrijfsobligaties, ook al kan de Amerikaanse economie dit jaar met met meer dan 6 procent groeien en die van de eurozone met ruim 4 procent.

Ofwel, de geldkraan blijft wijd openstaan. In de wetenschap dat de wijd openstaande geldkraan dé reden is voor de stijgende aandelenkoersen in de kwartalen en zelfs jaren die achter ons liggen, zet dat weinig beleggers ertoe aan hun geld in goud te steken. Het vooruitzicht op wél een structurele terugkeer van economische groei zónder de daarbij behorende structureel hogere inflatie is niet best voor goud. Het zegt bovendien dat betere economische tijden, op zijn minst dit en volgend jaar, op komst zijn.

Crypto's nemen goudstokje over?

Ik verwacht overigens wel dat als de langetermijnrentes nog verder en te snel klimmen, de Fed zal proberen die stijging te temperen omdat te hoge rentes het economisch herstel weleens kunnen frustreren.

Dan is er nog de relatie tussen goud en crypto's. In de afgelopen maanden zijn de prijzen van verschillende cryptomunten door het dak gegaan. De goudprijs heeft dat zoals gezegd niet gedaan. Dat werpt een uiterst interessante, maar ook belangrijke vraag voor beleggers op: neemt cryptogeld de eerdergenoemde rol van goud als waarschuwingsmechanisme en bescherming tegen mogelijk naderend onheil over?


Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

China; opnieuw lieveling van beleggers?