Nieuws

Azië is meer dan China

Als de 21e eeuw inderdaad de eeuw wordt van Azië, dan is het zaak daar stevig belegd te zijn. Chinese aandelen liggen voor de hand, maar buiten China zijn ook groeidiamanten te vinden. Die zijn veelal goedkoper en komen volgens Adam Hakkou van Comgest de spreiding ten goede.

Adam Hakkou (zie foto) beheert het Comgest Growth Asia Pacific ex. Japan-fonds. De helft van de portefeuille bestaat uit Chinese aandelen, de rest komt van daarbuiten. Het vinden van kansrijke Aziatische aandelen buiten China is een lastige opgave, want Chinese dominantie in Azië groeit met de dag.

"Tien jaar geleden was de Chinese aandelenmarkt nog tien keer zo groot als de beurzen van andere ASEAN-landen. Inmiddels is het veertig keer. Dat is exclusief de handel van Chinese aandelen in Hongkong en New York," vertelt Hakkou.

Bovendien, voor de economische dynamiek moeten beleggers toch echt in China zijn. De grootste bedrijven in Aziatische landen buiten China van tien jaar geleden zijn nu nog altijd de grootste. Dat kan van de grootste Chinese bedrijven niet worden gezegd. Van de huidige Chinese Top 10 grootste bedrijven moesten de meeste tien jaar geleden nog worden opgericht.

Adam Hakkou van Comgest

De eeuw van Azië

Dat leidt direct tot de noodzakelijke vraag: Waarom dan nog beleggen in Aziatische bedrijven buiten China? What is the point? Hakkou: "Omdat er buiten China nog voldoende groeibedrijven zijn te vinden tegen een schappelijke prijs. De niet-Chinese bedrijven die wij in portefeuille hebben, kennen een dubbelcijferige winstgroei maar hebben een gemiddelde koers-winstverhouding van niet meer dan veertien."

China groeit hard, maar dat doen Vietnam en Indonesië ook. Om te profiteren van deze Aziatische groei kun je volgens Hakkou beter investeren in lokale bedrijven dan in Westerse multinationals. "Lokale toezichtshouders hebben er namelijk een handje van lokale bedrijven voor te trekken. In een handelsoorlog zijn de grote westerse multinationals veel kwestbaarder dan lokale Aziatische bedrijven."

"In een handelsoorlog zijn de grote westerse multinationals veel kwestbaarder dan lokale Aziatische bedrijven"

Ook Hakkou voorspelt dat de 21e eeuw de eeuw van Azië wordt, nadat Groot-Brittannië de 19e eeuw heeft gedomineerd en de VS de 20e. "Er wonen in Azië gewoon heel veel mensen, die de wens hebben vooruit te komen in hun leven." Volgens schattingen van het IMF wonen in China en India in 2024 ruim 2,8 miljard mensen. Daar komen dan nog de 500 miljoen Indonesiërs, Vietnamezen en Filipino's bij. Nu al woont 60% van de totale wereldbevolking in Azië. Noord-Amerika en Europa komen niet verder dan 15%.

Taiwan is net Duitsland

Bedrijven waarin Hakkou is belegd bevinden zich in onder meer Vietnam (zie grote foto), India en Taiwan, drie totaal verschillende economieën met elk hun eigen sterke kanten. Positief aan Vietnam is volgens Hakkou dat het zich nu opent voor internationale beleggers. Het land profiteert van de handelsoorlog doordat Chinese fabrieken naar Vietnam worden verplaatst. Het land heeft geen last van vergrijzing.

India is een heel ander verhaal. Dat heeft economisch nog een hele lange weg te gaan, maar is wel al succesvol in twee sectoren: IT-diensten en farma. "Zo'n 40% van de generieke medicijnen die in de VS  worden verkocht, komt uit India," zegt Hakkou. "Er was de verwachting dat Chinese bedrijven deze markt zouden aanvallen, maar dat is nog niet gebeurd. Dat komt onder meer omdat Chinese bedrijven niet zo goed bekend zijn met de strenge Amerikaanse regelgeving als Indiase bedrijven."

"Zo'n 40% van de generieke medicijnen die in de VS  worden verkocht, komt uit India"

Dan is er nog Taiwan. Volgens Hakkou doet de economie van dat land sterk denken aan die van Duitsland. Familiebedrijven, die marktleider zijn in een niche, maken er de dienst uit. "Neem de markt van smartphone-lenzen. De beste lenzen komen uit Taiwan."

Weinig correlatie

Beleggen in Azië buiten China komt ook de spreiding ten goede. Volgens een onderzoek van MSCI is de correlatie tussen Aziatische landen veel minder groot dan tussen landen in Europa. Zo staat met name de Indiase aandelenhandel erom bekend zijn geheel eigen gang te gang.

Nu is de ene Aziatische beurs de andere niet. De beurzen van bijvoorbeeld Zuid-Korea en Singapore lopen ver vooruit op de beurzen van Shanghai en Shenzen in China, terwijl die weer een stuk moderner zijn dan de beurzen in India en Vietnam.

Ook de samenstelling van de verschillende Aziatische beurzen is geheel verschillend. De Indiase beurs wordt gedomineerd door financials, energie en IT (samen goed voor 60%), terwijl de sectoren vastgoed en cyclische consumentengoederen maar liefst 77% uitmaken van de beurs van Vietnam. Banken en verzekeraars vormen 47% van de Indonesische beurs. Iets om rekening mee te houden als Aziatische indextrackers worden gekocht.

Corporate governance is wel een dingetje

Enfin, kansen genoeg in Azië. Tenminste, als de corporate governance goed is geregeld en dat is toch wel een dingetje. Minderheidsaandeelhouders hebben er nog minder te zeggen dan hier. Comgest, dat een traditie heeft van beleggen in familiebedrijven, let er daarom scherp op dat beursnoteringen niet worden gebruikt om louter het eigen familiebelang te dienen.

"Minderheidsaandeelhouder hebben er nog minder te zeggen dan hier"

De ontwikkeling van een goede corporate governance in Azië is een work in progress: voor bedrijven én toezichthouders. Zo is de zwakke corporate governancecultuur in Zuid-Korea de hoofdreden waarom Zuid-Koreaanse aandelen zo laag zijn gewaardeerd. Om internationaal kapitaal aan te trekken moet het roer drastisch om, en dat wordt volgens Hakkou inmiddels ook in Seoul goed begrepen.

Rob Stallinga is financieel journalist. De informatie in zijn artikelen is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Klik hier voor een overzicht van de beleggingen van de IEX-redactie.

Lees meer

Assetallocatie