Europese aandelen zijn toch wel duur

De beste kansen in Europese aandelen liggen op het moment in Spaanse en Italiaanse aandelen, aldus T. Rowe Price. "We zien nog steeds dat beleggers een impliciete korting geven aan aandelen in de Europese periferie."

Dat zegt Andrew Clifton, investment specialist Europese aandelen bij de Amerikaanse assetmanager. Hij was in Amsterdam om beleggers bij te praten over de Europese aandelenstrategieën, in een tijd dat veel beleggers zich van deze assetcategorie afkeren.

Volgens cijfers van Morningstar onttrokken beleggers in de eerste drie maanden van dit jaar 6,4 miljard euro aan Europese aandelenfondsen en ETFs.

Korting in Zuid-Europa

Het T. Rowe Price European Equity Fund heeft een overweging van de rond de 3% in zowel Spanje als Italië. De allocatie naar beide landen is zelfs groter dan die naar in Duitsland genoteerde bedrijven. 

Niet alleen banken, maar ook stabiele bedrijven in de nutssector handelen in Zuid-Europa tegen een korting vergeleken met soortgelijke bedrijven in de rest van Europa, aldus Clifton.

"Vier van onze vijf posities in de nutssector, momenteel de belangrijkste sectoroverweging in onze Europese aandelenportefeuille, zijn in Spanje en Italië. Dat zijn streng gereguleerde bedrijven met stabiele kasstromen."

Te dure aandelen

De voorkeur voor nutsbedrijven betekent trouwens niet dat ze bij T. Rowe Price gecharmeerd zijn van waarde-aandelen in het algemeen, getuige de onderwegingen in banken, consumer staples en autobedrijven.

"We zijn al sinds 2014 onderwogen in autoproducenten, maar hebben nu bijna een neutrale weging. Dat komt doordat we Daimler Chrysler begin dit jaar hebben toegevoegd aan de portefeuille. De prijs was toen met 45% gedaald vanwege zorgen over China en Amerikaanse importtarieven," aldus Clifton.

"We zouden ook wel wat meer consumer staple-aandelen willen hebben, want dat zijn aandelen met stabiele kasstromen, maar we vinden ze nog steeds te duur."

Minder winst

Om die reden is het Europese aandelenfonds van T. Rowe Price al meer dan zes jaar onderwogen in deze bond proxies. Maar is Europa goedkoop? De koers-winstverhoudingen van Europese aandelen liggen iets onder het gemiddelde van de afgelopen twintig jaar.

Klik op de afbeelding voor een grote versie

En op basis van de cyclical-adjusted price/earnings ratio (CAPE) lijken Europese aandelen erg aantrekkelijk, zeker in vergelijking met Amerikaanse aandelen. Maar schijn bedriegt, waarschuwt Clifton.

"Want de vraag is of Europese bedrijven het winstniveau van voor de crisis wel kunnen halen. Voor bijvoorbeeld de banken (nog steeds de grootste sector in de Euro Stoxx index) zal dat echt niet lukken bij zulke lage rentes."

Hoge verwachting

De CAPE voor Europese aandelen, die met 18,3 bijna tien punten lager staat dan de Amerikaanse CAPE, moeten we daarom wat Clifton betreft met een korreltje zout nemen. Maar of beleggers dit ook beseffen, is vers twee.

Sinds 2015 hebben Europese aandelenanalisten elk jaar hun winstverwachtingen in de loop van het jaar fors naar beneden bijgesteld. Alleen in 2017, qua groei een positieve uitschieter, gebeurde dit niet.Misschien zijn de verwachtingen van beleggers dus gewoon te hoog, omdat ze gebaseerd zijn op een gedateerde verwachting van mean-reversion.

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Japan als voorbeeld

Waarschijnlijk verdient de Europese aandelenmarkt structureel een lagere waardering dan vroeger, omdat de winstgevendheid nu lager ligt.

Uniek is dat niet hoor: Japan, waar de waarderingen al jaren structureel veel lager liggen dan het historische gemiddelde, is Europa wat dat betreft voorgegaan.