Nieuws

De terugkeer van het optimisme

Hoofdeconoom Guy Verberne van PGGM Investments gelooft dat we economisch topjaren tegemoet gaan. Vooral aandelenbeleggers profiteren daarvan.

Hoofdeconoom Guy Verberne (zie foto) van PGGM Investments ziet het economisch weer helemaal zitten. Vorige week hield hij tijdens een conferentie van CFA Society VBA Netherlands een rede, getiteld The return of economic optimism, dat inderdaad een bijzonder optimistische toonzetting had.

Verberne constateert dat mensen door het trage economisch herstel na de crisis de hoop hadden opgegeven dat we nooit meer terug zouden keren tot de normale economische gang van zaken.

Vooral in Europa was dat pessimisme hardnekkig, extra geholpen door de eurocrisis die het Europese herstel volgens Verberne met 3,5 jaar heeft vertraagd. "Er is toen gekozen voor bezuinigen waardoor de crisis juist verdiepte."

Guy Verberne


Maar hoe anders is de situatie tegenwoordig. Volgens het IMF zal de wereldeconomie dit jaar en volgend jaar met 3,9% groeien. Verberne: "De switch van pessimisme naar optimisme vond in de lente van 2017 plaats, toen het IMF voor het eerst in lange tijd de groeiprognoses niet naar beneden maar naar boven bijstelde. Dat gold met name voor de Eurozone, Japan, China, Brazilië en Rusland."

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Goldilocks

Voor de economische upswing zijn volgens Verberne een aantal redenen te geven. De belangrijkste reden is dat de rentes ook de komende jaren lager zullen liggen dan de nominale economische groei. Oorzaak hiervan is vooral de enorme schuld in de wereld, die hoge rentes niet toestaan. "De hoge schuldniveaus houden de centrale banken in gijzeling."

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Ook de afwezigheid van noemenswaardige inflatie houdt de rentes laag. "Ook ik verwacht niet dat de kerninflatie tot 2020 de door de centrale banken gewenste 2%-norm haalt." De belangrijkste reden dat de inflatie maar niet oploopt is volgens Verberne het ontbreken van de stijging van de zogenaamde unit labour costs. "Ja, in de VS lopen de loonkosten op, maar dat doet ook de productiviteit, waardoor inflatie niet wordt aangewakkerd."

Naast de lage rentes helpt het ruimhartige fiscale beleid van de VS en in mindere mate die van Duitsland om het economisch verkeer aan te jagen. Aan het nut van het financiële Amerikaanse beleid - minder belastinginkomsten en meer overheidsuitgaven - wordt door Verberne wel getwijfeld.

Robuuste opkomende markten

Bijzonder positief is de hoofdeconoom, net als alle andere economen, over de economische situatie in de opkomende markten.

"In de periode 2013-2015 hadden opkomende economieën het zwaar. De Amerikaanse rente steeg terwijl ook de Amerikaanse dollar fors terreinwinst boekte. Daardoor kregen opkomende economieën te maken met flink hogere (her)financieringskosten op hun buitenlandse schuld. Tegelijkertijd klapten grondstoffenprijzen in elkaar. De combinatie van al deze negatieve factoren leidde tot een sterke daling van EM wisselkoersen, waardoor opkomende economieën werden gedwongen om de rentes sterk te verhogen ter verdediging van hun munten. Anno 2018 ziet de wereld er heel anders uit. Amerikaanse rentes zijn ook nu weer flink gestegen, maar de dollar staat dit keer onder neerwaartse druk. Grondstoffenprijzen zijn stabiel tot licht stijgend. Als resultaat zijn EM valuta nu stabiel, en is er geen noodzaak om het monetaire beleid te verkrappen."

Egomaniac

Geen economische outlook is volledig, zo beseft ook Verberne, zonder ook mogelijke negatieve scenario's uit de kast te halen, te beginnen met het plotseling opduiken van het inflatiespook, waardoor centrale banken moeten kiezen voor pro-actief beleid. "Dat is het grootste gevaar."

Daarnaast kan Amerikaans protectionisme de wereldhandel frustreren. "Als de importtarieven met 10% stijgen, dan daalt de economische groei met 1,4%," zo rekent Verberne voor. "Een handelsoorlog is niet het einde van de wereld, want er zal dan meer worden meer geproduceerd voor de eigen markt." Verberne schat de kans op een fullblown handelsoorlog op niet meer dan 5%. "Want alle economieën zijn daarvoor te veel met elkaar verknoopt. Bij een verhoging van Amerikaanse tarieven lijden de Amerikanen zelf het meest."

Ten slotte is er altijd de kans op een echte oorlog. "Met egomaniac Trump is een oorlog, die per ongeluk uitbreekt, groter dan bij eerdere presidenten."

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Beleggingskansen

Wat betreft het beleggingsbeleid trekt Verberne parallellen met de jaren negentig. "Aandelen blijven aantrekkelijker dan obligaties. De econonomische situatie is gunstig voor de opkomende markten, waarbij met name de kansen goed zijn voor Rusland en Brazilië die de laatste jaren niet hebben geprofiteerd van inflow. Ik ben chronisch optimistisch over China. Xi is hard bezig de Chinese economie hard te hervormen. Daar profiteren ook wij van."


Rob Stallinga is financieel journalist. De informatie in zijn artikelen is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Klik hier voor een overzicht van de beleggingen van de IEX-redactie.

Lees meer

China; opnieuw lieveling van beleggers?