Circus Recessi

Ik ben een beetje permabear-moe. U kent ze wel, de Kees de Korten, Jim Rogersen, Marc Fabers, Nouriel Roubinis en Bob Janjuahs van deze wereld. Heus, het zijn stuk voor stuk intelligente mensen die goed kunnen analyseren, leuk kunnen praten en een eigenzinnige kijk op de wereld hebben, maar tegelijkertijd zijn het soundbitekanonnen die eindeloos hun litanieën tegen centrale bankiers, stijgende markten en incompetente overheden blijven herhalen, wachtend tot het moment waarop ze eindelijk eens “zie je wel!” kunnen kraaien.

Bij tegenslag is er weinig ergerlijker dan mensen die het nog even moeten inwrijven met teksten als “ja, daar kon je op wachten”. Het lijkt wel alsof de permabears allemaal zitten te smachten naar dat moment. Okay, de dollar is al vijf jaar niet gevallen, de beurs is sinds 2009 niet meer serieus en langdurig gecrashed en zelfs de euro bestaat nog, maar wacht maar af, zeggen ze met een twinkeling in hun ogen.

En ze kunnen ook zomaar gelijk krijgen, daar niet van, maar ik ken het verhaal nu wel. Daar staan Rogers of Faber weer voor een zaal idolate beleggers en daar komt de tirade weer. Rogers die vindt dat je beter boer dan bankier kunt worden en dat politici en centrale bankiers incompetent zijn. Faber die het heeft over excessive money printing, hoe dat onvermijdelijk verkeerd gaat aflopen en dat je goud moet kopen.

Ik heb het simpelweg te vaak gehoord. Inderdaad, misschien krijgen ze gelijk en zien we eind dit jaar de Dow Jones – of goud – op 5000 staan en is de euro geploft. Dan is het moment van glorie ze van harte gegund, maar ik ben bang dat ik dan te veel andere dingen aan mijn hoofd heb om daar lang bij stil te staan.

Iedereen die niet onder een steen heeft geleefd weet dat we ons op onbekend monetair terrein aan het begeven zijn en dat de risico’s groot zijn. Dat hoef ik niet eindeloos herhaald op megafoonsterkte te horen. Een beetje voortschrijdend inzicht is ook welkom. En nuance, om maar eens een vergeten term te gebruiken. Maar dat verkoopt niet. We willen van onze permabears horen dat het onherroepelijk mis gaat, maakt niet uit wanneer. Marc Faber haalde laatst de pers met een voorspelling: “Misschien gaat de Amerikaanse markt wel verder omhoog. Maar het is duidelijk dat hij ooit weer omlaag zal gaan en dan wordt het interessant om te zien welk effect de dalende koersen op de economie zullen hebben.”

Tja. Misschien verschaft het u nieuwe inzichten, maar ik kan er weinig mee. Het helpt je geen steek bij het beheren van een beleggingsportefeuille, tenzij je strategie eruit bestaat om consequent gepositioneerd te zijn voor het einde der tijden. Het is, zoals ze dat in Amerika zo fraai noemen recession porn. Een bloeiende industrie, ironisch genoeg juist dankzij de crisis. Dus zolang beleggers graag blijven zwelgen in doemscenario’s blijft het permaberencircus vrolijk rondreizen. Prima, maar ik heb de clownsact nu te vaak gezien om er nog om te kunnen lachen.

• Dit artikel is eerder verschenen in het juni-nummer van IEXProfs magazine.