Welkom in het minrentoceen

In de zomer van 2019 begon een nieuw monetair tijdperk. Omdat hét kenmerk 0% rente van de ECB en de Fed was, sprak ik gekscherend over het tijdperk van nulrentoceen. Het woord werd opgepikt door de Van Dale, werd uitgeroepen tot het woord van de dag én deed zelfs mee aan de jaarlijkse verkiezing voor het woord van het jaar.

In het nulrentoceen zou geldmoord niet alleen voortgezet, maar geïntensiveerd worden. Twee jaar nadat nulrentoceen (het woord) op het linguïstisch toneel verscheen, is het echter alweer tijd voor een nieuw woord.

De centrale banken zoals de Fed en de ECB hebben hun draaiboeken herschreven. Onder het mom van strategische herijking is de monetaire strategie veranderd van inflatie laag houden naar inflatie opstuwen.

Alles uit de kast

Om dat te doen blijven de officiële rentes nog langdurig op 0% (ook al is inflatie gestegen en groeien economieën) en is het ooit onconventioneel genoemde opkopen van obligaties inmiddels tot standaarduitrusting in de gereedschapskoffer van de centrale banken gepromoveerd.

Alles wordt uit de kast gehaald om dat beleid te voorzien van een wetenschappelijke onderbouwing, een alibi om door te gaan met geldmoord. Klimaatverandering, ongelijkheid, de coronapandemie en ga zo maar door.

De ECB trekt zich zelfs niets van het Verdrag van Maastricht aan. Daar staat dat de bank zorg moet dragen voor prijsstabiliteit maar om de haverklap lees ik in interviews met ECB-bestuurders dat ze de rentes laag proberen te houden.

Alweer achterhaald

Daardoor hebben veel consumenten van hun bank een brief gehad met de mededeling dat de spaarrente negatief wordt. Voorlopig geldt dat voor saldi van boven 100.000, maar er zijn al banken in Europa die een lagere lat hanteren én sluit geen enkele Nederlandse bank niet uit dat die grens op 100.000 euro zal blijven.

En dan hebben we het over de nominale spaarrente. De échte, ook wel reële, spaarrente, is al enige tijd negatief. En zal, ook als de centrale banken ergens in de komende jaren hun officiële rentes gaan verhogen, negatief blijven.

Ik vermoed steeds meer dat de échte spaarrente minstens de rest van dit decennium negatief zal blijven. Daarmee is nulrentoceen als woord alweer achterhaald. Wás het maar nulrentoceen. Het nieuwe monetaire tijdperk heeft een nieuwe naam nodig. Met negatieve rente als hét kenmerk; welkom in het minrentoceen.

Mythisch verhaal

In minrentoceen staat sparen garant voor verlies, met als enige onbekende hoe groot dat verlies jaarlijks zal zijn. Bij 2% inflatie per jaar en 0% nominale spaarrente, verliest een spaarder met een potje van 10.000 euro elk jaar 200 euro aan koopkracht, zonder dat dat op het bankafschrift staat.

Dat is dus nog zonder de mogelijk in de toekomst negatieve nominale spaarrente! Vroeger was beleggen een, in meerdere of mindere mate risicovol, alternatief voor sparen waarbij beleggen positief of negatief rendement kon inhouden, terwijl sparen stond voor een gegarandeerd zeker positief rendement.

Die tijden zijn weg. Over een niet al te lange tijd zal dat zo ver terug in het verleden zijn, dan er een generatie zal zijn die dat als een soort mythisch verhaal zal zien.

Liever in ETF's

Positieve spaarrente, zo, zo! Beleggen kan nog steeds winst of verlies brengen, maar sparen is gegarandeerd verlies en blijft dat nog jarenlang. In het minrentoceen is beleggen een must voor iedereen die niet zeker geld wil verliezen.

Een spaarrekening openen voor je (klein)kind is passé, omdat de reden dat te doen, je (klein)kind een springplank geven voor de toekomst, wegvalt.

Geen zilvervlootspaarrekening meer maar een zilvervlootbeleggersrekening, waarop (klein)kinderen elke maand een bedrag gestort krijgen dat belegd wordt in een goed gespreide ETF.