Records goed voor korte termijn, slecht voor de lange

De S&P 500-index heeft dit jaar al meerdere records gebroken. De Stoxx Europe 600 staat ook vlakbij zijn hoogtepunt. Is dat een goed of slecht moment om aandelen te kopen?

Dat is de vraag die Nick Maggiulli van Ritholtz Wealth Management behandelt in zijn laatste column. Uietraard is het proberen om de markt te timen nooit een goed idee. Records zeggen weinig. In het verleden is alles al eens voorgekomen, jaren van neergang na een record, net zo goed als een jaar vol met nieuwe toppen.

Een tweede conclusie is dat nieuwe records vrij zeldzaam zijn. In de VS bereikte de S&P 500 de afgelopen eeuw bijvoorbeeld in slechts 1 op de 20 dagen een record. Tenslotte zijn toppen gemiddeld genomen vaak een goed teken voor de korte termijn, terwijl het voor de lange termijn juist nadelig is.

Vanaf 1915

Maggiulli heeft in zijn analyse gekeken naar S&P-data vanaf 1915. Het eerste wat opvalt aan de grafiek van de S&P is dat er behoorlijk lange periodes waren zonder nieuwe records.

Zo duurde het na de crash van 1929 (Great Depression) decennia voor er een nieuwe top werd bereikt. Hetzelfde geldt voor de periode van begin jaren 70 tot begin jaren 80 (hyperinflatie en oliecrises) en het begin van deze eeuw (internetluchtbel en kredietcrisis) toen er met een zaklamp gezocht moest worden naar nieuwe hoogtepunten.

De eerste grafiek die Maggiulli laat zien vanaf 1915 is exclusief dividenden. Als die wel worden meegeteld, dan verbetert het beeld. Maar ook dan zijn nieuwe records zeker niet de regel. Teruggaand tot begin jaren 70 bereikte de S&P 500 inclusief dividenden in slechts 1 op de 3 maanden een nieuw record.

Records goed of slecht? 

Het meest interessant voor beleggers is om te weten wat de tijdsreeksen zeggen over de fase na het bereiken van een record. Gaan de koersen dan vaker omhoog of omlaag?

Maggiulli heeft dat onderzocht met intervallen van 1, 5 en 10 jaar na het bereiken van alle S&P-records sinds 1915, en hij heeft deze vergeleken met alle dagen zonder records.

Het resultaat is dat in het eerste jaar na een nieuw record de koersen bovengemiddeld stijgen. Bij 5 en 10 jaar zijn het de andere dagen (zonder records) die beter scoren.

Maggiulli heeft ook nog gekeken naar een andere tijdsperiode, vanaf begin jaren 70, maar dat verandert de conclusie nauwelijks. Hetzelfde geldt als de S&P 500 wordt vervangen door de MSCI World.

Begin er niet aan

Maar is dat genoeg voor een langetermijnbelegger (bijvoorbeeld een pensioenfonds) om een strategie op te baseren? Maggiulli vindt de bewijslast daarvoor te mager en raadt het timen van de markt pertinent af.

Het vervelende is dat het best een aantal keer goed kan gaan, maar die ene keer dat de timing fout is, kan zo dramatisch zijn dat het rendement voor jaren verpest wordt.