Staatsobligaties nog meer uit de gratie

Al meer dan acht jaar is de consensus van assetmanagers ondewogen in staatsobligaties. Deze obligatiecategorie geldt traditioneel als een veilige haven, een stabiele factor die tegenwicht biedt tegenover risicovollere beleggingen in onzekere tijden. Logisch, want staatsobligaties zijn de meest liquide obligaties en worden ook als het meest gegarandeerd beschouwd. Met name als diversifier voor aandelenrisico zijn staatsobligaties in trek.

Groot nadeel is uiteraard het lage effectieve rendement. Waar fixed income als asset class dit jaar tot 1 november een rendement van 1,06% behaalde, moeten staatsobligaties het met een min van 2,84% doen. Dat wordt in de toekomst niet veel beter. Of zoals Rabobank het karige rendement van government bonds beschrijft: “Het effectieve rendement op de brede benchmark van alle investment grade obligaties in euro is nu 0,08%. Dat betekent dat de belegger in de euro benchmark in totaal 0,66% rente mag verwachten gedurende de gehele looptijd van circa 8 jaar.” Dat houdt inderdaad niet over.

• Lees ook: Rabobank draait van staatsobligaties naar credits

Koopbereidheid neemt verder af

Momenteel adviseren 43 van 61 assetmanagers (70%) een onderweging in government bonds, zijn 16 assetmanagers (26%) neutraal, en slechts twee (3%) positief. 

Een jaar geleden was men iets positiever over government bonds. Toen koos 46% voor onderwegen en was 9% nog positief. Enkele positieve partijen verwachtten toen dat de rente nog verder zou dalen, waardoor de negatief renderende obligaties alsnog voor winst konden zorgen.

De staatsobligatieconsensus

Slechte omstandigheden

Inmiddels zijn er nog andere argumenten dan het lage rendement bijgekomen, die assetmanagers afkerig maken van staatsobligaties. Denk aan het vooruitzicht van langzamerhand normaliserend monetair beleid, en de onzekerheid omtrent de ontwikkeling van de inflatie. Kortom, omstandigheden die een belegger niet enthousiast maken en dat is in de alle analyses wel te lezen. De huidige omstandigheden ondermijnen de functie van staatsobligatie als veilige haven en als spreidingsinstrument. Een korte bloemlezing:

BlackRock is strategisch onderwogen in staatsobligaties “gegeven hun minimale vermogen om als een zekerheid te fungeren binnen een portfolio nu de rentes rond het laagst mogelijke punt hangen."

Neuberger Berman schrijft dat “er nog een weg blijft te gaan, totdat staatsobligaties aantrekkelijke waarderingen laten zien of een betrouwbare bron van diversificatie zullen zijn.”

KBC, vrij stellig: “Verwachte rendementen heel laag ongeacht looptijd.”

Morgan Stanley is beducht voor een negatief reëel rendement met een inflatie die hoog blijft.

NN Investment Partners wijst op een andere omstandigheid, waar staatsobligatiebeleggers voor moeten vrezen: “Het zou logisch zijn dat op een bepaald punt investeerders zullen realiseren dat het vervangen van de centrale bank door normale marktparticipanten voor 2022 een uitdaging vormt." 

Inderdaad is de FED goed voor het opkopen van ongeveer 60% van al het US Treasury aanbod. Nu nog. De Fed is inmiddels begonnen het opkoopprogramma af te bouwen. De ECB volgt daarin nog niet. Afgelopen september heeft de ECB laten weten het opkoopprogramma mogelijk vanaf maart 2022 te gaan afbouwen.