Hoe emerging markets lijden onder een sterke dollar

De opkomende markten hebben het zwaar dit jaar. Sinds de piek in januari heeft de MSCI Emerging Market index al bijna 10% verloren en de schuldige is snel aangewezen.

Geroutineerde beleggers weten het: een sterke dollar en dalende EM-koersen en -valuta gaan vaak hand in hand. En de dollar is sterk dit jaar. Moesten eind januari nog 1,25 dollar worden neergeteld voor een euro. Nu nog maar 1,18.

Mohamed El-Erian is zo'n beurscrack. De oud-topman van Pimco en economisch adviseur van verzekeringsconcern Allianz loopt al heel wat jaartjes mee. Hij kent deze correlatie dus als geen ander.

Argentinië is dit keer het eerste slachtoffer, maar andere landen zoals Turkije, Mexico en Indonesië worstelen ook al aardig. De aandelenkoersen zakken daar als een baksteen, de lokale munt keldert en de centrale banken worden gedwongen de rente op te voeren om verdere kapitaalvlucht te voorkomen.

Geen reden tot wanhopen

En dat terwijl de dollar volgens El-Erian de wind eigenlijk pas net in de zeilen heeft. De normalisatie van het Amerikaanse rentebeleid en het verrassend grote verschil in groei tussen de VS (hoger dan verwacht) en Europa (lager dan verwacht). Beide factoren - een hogere rente en meer groei - maken de VS namelijk alleen maar aantrekkelijker voor kapitaalstromen richting de VS.

Toch hoeven de opkomende markten niet te wanhopen, zegt El-Erian. Een verdere besmetting van de opkomende markten is te voorkomen met de juiste beleidsmix.

Drie dingen zijn daarbij volgens hem belangrijk.

1. Hulp van de EU
   De EU kan een steentje bijdragen door meer pro-groeimaatregelen te treffen. Kort gezegd, minder focussen op begrotingsoverschotten en meer op structurele maatregelen om de economie te stimuleren. Als de EU dat doet kan dat helpen de Amerikaanse dollar iets te drukken tegenover de euro, wat ook een probaat middel is tegen het handelstekort van de VS. Voor de opkomende markten is dat gunstig, omdat zij veel schulden hebben in dollars. Een dure dollar betekent dus hogere leenkosten. Veel landen hebben bovendien een wisselkoers die op een of andere manier gekoppeld is aan de dollar. Als de euro sterker wordt en de dollar zwakker, betekent dat voor de opkomend markten dus een betere concurrentiepositie.
   Een voordeel is wel dat dit verband al een stuk minder groot is als in de jaren negentig van de vorige eeuw, toen veel opkomende markten nog een vaste wisselkoers hadden met de dollar en alleen maar dollarschulden. Nu wordt er tenminsute ook geld geleend in lokale valuta.
   
   
2. Goed regeringsbeleid
   Maar dat helpt niets als er niet ook een goed regeringsbeleid wordt gevoerd. De opkomende markten moeten van hun kant volgens El-Erian - in tegenstelling tot Europa - juist een stringent begrotingsbeleid voeren. De financiële crisis in Argentinië toont nogmaals aan hoe belangrijk dat is. Kapitaalschieters zijn wat dat betreft te vaak teleurgesteld en trekken hun geld razendsnel terug als het mis dreigt te gaan.
   
   
3. Rol van het IMF
   Ten slotte hebben volgens El-Erian internationale organisaties zoals het IMF een belangrijke rol. Zij moeten ervoor zorgen dat het financieel, economisch en monetair beleid internationaal meer op elkaar wordt afgestemd. Dat kan helpen toekomstige crises te voorkomen. En het verleden wijst uit dat de internationale gemeenschap wat dat betreft niet voorzichtig genoeg kan zijn. Dat is altijd te verkiezen boven de puinhoop die ontstaat als de opkomende markten allemaal besmet raken.