Europese politici slaapwandelen

Tijd om wakker te worden. Europese politici slaapwandelen door een economische woestijn. De rust is weer teruggekeerd. Voorbij is de paniek in de markten, de Europese topontmoetingen waar tot diep in de nacht over reddingsplannen werd onderhandeld. Maar het idee dat de euro het probleem van gisteren was, is een gevaarlijke denkwijze, schrijft The Economist.

Nog eens een paar feiten op een rij, die duidelijk maken dat de economische omstandigheden de groeiverwachtingen voor de toekomst aantasten:

• Zes achtereenvolgende kwartalen van economische krimp
• De malaise raakt nu ook de kernlanden
• Winkelverkopen dalen
• Werkloosheid is tot recordhoogte gestegen
• Begrotingstekorten zijn nog altijd duizelingwekkend hoog
• Banken kampen met te lage financiering

Europese politici moeten flink aan de slag, hun ‘to do’-lijstje is duidelijk, maar het ontbreekt hen aan de wil dit ook daadwerkelijk uit te voeren, vreest The Economist.

• Met de bankenunie moet nu eens haast gemaakt worden. Europese banken hebben financiering nodig en uitstel is hoogst schadelijk.
• De hervormingen moeten op groei gericht zijn, bezuinigingen moeten worden verlicht en er dient geïnvesteerd te worden in jeugdwerkgelegenheid.

Wel de lusten, niet de lasten
Er wordt vaak gewezen naar de aanstaande verkiezingen in Duitsland, waardoor alles nu wat is stilgevallen. Maar The Economist ziet diepere oorzaken. Kiezers in heel Europa zijn kritischer op de eigen politici en op de EU. Italië bevindt zich in een recessie, maar kan niet tot een politieke coalitie komen om de problemen aan te pakken. De Europese kiezer wil de euro wel, maar niet de noodzakelijke hervormingen die dat mogelijk moeten maken.

De tijd is voorbij dat de financiële markten de politici tot actie dwongen. Mario Draghi heeft tijd gekocht, maar politici verkwisten die tijd en voeren niet de benodigde hervormingen door. Optimisten denken dat het na de verkiezingen in Duitsland wel goed komt, maar The Economist vreest voor onherstelbare barsten in het Duits-Franse bondgenootschap.

En wat als de Europese politici blijven slaapwandelen? The Economist vreest dan voor een nachtmerrie a la Japan. Er zal een donkere schaduw over Europa vallen. Het grote verschil met Japan is dat Europa niet zo’n samenhangend geheel vormt als het Aziatische eiland. Stagnatie en recessie brengen het gevaar met zich mee van een populistische afwijzing van Europa.