Laat ESG-regels niet over aan bureaucraten

Met de groeiende populariteit van duurzame en sociale ESG-fondsen neemt ook de roep toe om meer en strengere regelgeving. Simon Evan-Cook, een columnist voor Citywire en oud-vermogensbeheerder, is daar fel op tegen.

In Europa wordt bijna constant gewerkt aan verbeteringen van de Sustainable Finance Disclosure Regulation (SFDR). Dat is een verordening die moet voorkomen dat fondsen zichzelf groen noemen zonder dat ze het echt zijn. In de VS is de SEC bezig met een gelijksoortig raamwerk.

Het is goed bedoeld, zegt Evan-Cook, maar het gevaar is groot dat regelgevers doorslaan, waar niemand mee gediend is.

Onterecht veroordeeld

Hij ziet het nu al regelmatig om zich heen gebeuren dat hele goede fondsbeheerders onterecht bestraft worden omdat ze ergens in beleggen wat volgens de regelgevers niet mag.

Een voorbeeld is het Konwave Transition Metals Fund, een relatief klein mijnbouwbeleggingsfonds dat zich heeft gespecialiseerd op metalen die belangrijk zijn voor de energietransitie.

Fondsbeheerder Eric Meier hecht er veel waarde aan dat de mijnbouwbedrijven waar hij in belegt “best-in-class” zijn als het gaat om duurzame productiemethodes en sociale omstandigheden. En toch wordt het Metals Fund door de regels gestigmatiseerd als vies en slecht.

Mijnbouwbedrijven stoten nou eenmaal veel CO2 uit. Dat ze nodig zijn om windmolens en zonnecellen te bouwen, dat boeit niet. “Dat is een typisch voorbeeld van de schade die gecentraliseerde regelgeving aan kan richten”, aldus Evan-Cook.

Wat is goed en wat is kwaad?

Een tweede punt dat hij wil maken, is dat het heel erg subjectief is wat 'goed' is en wat 'kwaad'.

Zo kent hij een fondsmanager die wilde beleggen in de Hollywood Bowl Group. Dat is een keurige keten van bowling- en midgetgolfbanen in het VK, maar dat werd hem verboden.

Wat was het probleem? De fondsmanager had zich gecommitteerd aan de ESG-regels van de Anglicaanse kerk en die verbiedt beleggingen in alcohol. De Hollywood Bowl Group haalt 5% van de omzet uit alcoholverkoop aan de bar en is dus slecht.

Evan-Cook houdt zelf van een pintje op zijn tijd. “Het zou dus heel raar zijn als ik dit bedrijf buitensluit.”

Greenwashing 

Tenslotte is er nog het probleem van greenwashing. Evan-Cook ziet het zo: Hoe strenger de regels, hoe meer bedrijven hun best doen precies binnen de lijntjes te kleuren, al dan niet door manipulatie van de cijfers.

Waar hij voor pleit is in de eerste plaats zoveel mogelijk transparantie bij beleggingsfondsen, maar vervolgens moet de keus gelaten worden aan de eindbelegger over welke fondsen goed zijn en welke niet.

Duizenden kleine besluitvormers maken betere keuzes dan een handvol hoge ambtenaren.

Niet iedereen heeft hetzelfde ethisch kompas

Zo zal de ene belegger pertinent niet willen beleggen in gokbedrijven en cafés, terwijl een andere belegger veel meer de focus legt op de CO2-uitstoot of de omgang plasticvervuiling.

“Als iedere fondsmanager heldere keuzes maakt die hij duidelijk communiceert, dan zijn eindbeleggers prima in staat die fondsen te selecteren die passen bij hun normen en waarden, en niet die van een anoniem comité ergens in een kantoor.”

Evan-Cook is ervan overtuigd dat dit per saldo ook meer oplevert voor het milieu en de sociale omstandigheden in de wereld.