Peter van Kleef was tot en met 2014 hoofdredacteur van IEXProfs.

Hij is sinds 2001 actief in de financiële journalistiek met een uitgebreid freelance-verleden en een lange geschiedenis bij IEX. Hij is ook de bedenker en samensteller van de IEX Fonds 40 en de IEX Defensieve 30

. Sinds 2015 is Van Kleef chief editor Investment Writing & Translations bij Robeco.
Nieuws

Geef China tijd en alles komt goed

Comgest ziet Chinese crisis noch vastgoedbubbel. Wel gevaar voor grondstoflanden. "Australië is IJsland met palmbomen."

“Australië lijkt verdacht veel op IJsland-met-palmbomen”. Vincent Houghton is de man van de scherpe oneliners. De fondsbeheerder van het Franse Comgest noemt Australië, net als Brazilië één van de meest kwetsbare economieën van dit moment, omdat ze te afhankelijk zijn geworden van de Chinese vraag naar grondstoffen als nikkel en ijzererts.

“Een economie die bestaat uit het boren van gaten in de grond, dat is gewoon niet houdbaar. Vrachtwagenchauffeurs verdienen er 120.000 dollar met heen en weer rijden door de woestijn.” Over China zelf geen kwaad woord overigens. Zeker niet van zijn collega He Jun, die China met vuur en zwaard verdedigt. Een vastgoedbubbel? Die ziet hij niet. Hooguit wat speculatie in TIER1-steden als Beijing of Sjanghai. “Maar er verkassen nog steeds 20 miljoen Chinezen per jaar naar de steden.”

Natuurlijk is onroerend goed met een belang van 13 tot 14% van het GDP een belangrijke factor. Maar de vraag naar nieuwe of betere huizen blijft. De commerciële huizenmarkt bestaat pas twaalf jaar en in die tijd zijn er 60 miljoen huizen en appartementen gebouwd. Daarin is de top 30% van de Chinese inkomens getrokken. Doemverhalen over speculatie in de huizenmarkt wuift Jun weg. “Daar zijn geen betrouwbare cijfers over, alleen anekdotisch bewijs.”

Chinese consument
De groei in China zwakt wel wat af geven Houghton en Jun toe, maar dat is geen reden om je zorgen te maken. Jun: “Ik weet dat steeds meer 'grote namen' hun zorgen over China uitspreken. Maar niemand in China spreekt over recessie, dat is helemaal geen thema.” Houghton: “Buitenstaanders willen dat alles sneller gaat in China, maar ze vergeten dat Amsterdam in 150 of 200 jaar is opgebouwd.”

China heeft een veel kortere geschiedenis van (semi-) free entrepreneurship. Bovendien is het land bezig de ommezwaai te maken van exporteconomie en goedkoop productiehuis naar een economie waarin de consument een grote rol speelt. De bijdrage van de consument aan de Chinese economie ligt nu net boven de 30%. In de VS is dat dik 70% en in Duitsland ruim 55%. Jun denkt dat die omslag zal lukken. “Maar ook daar is tijd voor nodig.”

Juist die omslag zou pijn kunnen doen in grondstoflanden als Australië en Brazilië, denkt Houghton. “In Europa zal met name Duitsland de pijn voelen als de Chinese groeispurt aan kracht verliest. In tegenstelling tot Frankrijk, wat – voor wat betreft China – veel meer in de markt voor luxegoederen zit en niet in de industriële sector.”

Tijd is alles
Ondertussen timmeren Chinese bedrijven aan de weg. Het gebrek aan echte wereldmerken wijten Jun He (foto boven) en Vincent Houghton (foto - u raadt het al - onder) ook weer aan de factor tijd. “Chinese ondernemingen hebben een geschiedenis van hooguit 30 jaar, de meeste minder dan 20 jaar. Wat ze al hebben bereikt is opmerkelijk genoeg.”

Het zijn de in recordtempo opgetrokken skylines van Beijing en Sjanghai die ons op het verkeerde been zetten, stellen de twee. “Wie dat ziet, denkt dat China hetzelfde kan als Europa en de VS. Een begrijpelijke gedachte, maar wel een verkeerde. Vergeet niet dat de gemiddelde Chinees twintig jaar geleden niet veel beter af was dan de Afrikaan in de sub-Sahara op dit moment.”

Ondertussen – de metamorfose van de Chinese economie ten spijt – groeit het aandeel van China in de wereldexport nog altijd. “De export daalde weliswaar scherp in 2009, maar de totale wereldhandel kwam in een nog grotere vrije val. Het Chinese marktaandeel is alleen maar verder toegenomen.” Of andere landen – Vietnam, Cambodja, Sri Lanka - die de rol als goedkope productiekamer van de wereld overnemen nu interessante beleggingen zijn? Houghton: “Zij doen wat China in de jaren tachtig deed. Maar vraag maar eens aan beleggers die in die tijd in China belegden hoeveel rendement zij toen gemaakt hebben.”

Eén voor allen, allen voor Comgest
Gevaren zien de fondsbeheerders van Comgest volop, maar de langetermijnvooruitzichten voor China en tal van andere Aziatische landen blijven goed. En dat is waar de Franse vermogensbeheerder naar kijkt, de lange termijn. En naar saaie, voorspelbare en degelijke bedrijven. Want uiteindelijk gaat het niet om een land, maar om gezonde bedrijven in de portefeuilles.

"Strategie zonder tactiek is de langzaamste weg naar de overwinning. Tactiek zonder strategie is de ruis die aan de nederlaag voorafgaat" - Sun Tzu.

Daarbij gelden drie belangrijke criteria: winstgevendheid in de laatste vijf en tien jaar, onafhankelijkheid van de conjunctuur en (grotendeels) financieel onafhankelijk van bankkredieten. Een beleid dat Comgest – anno 1985 – geen windeieren heeft gelegd. En de werknemers ook niet, want van de CEO tot de receptioniste, elke werknemer van de Franse vermogensbeheerder is aandeelhouder. Een concept dat navolging verdient in de financiële sector. 

Die strategie zou volgens Comgest tot een saaie portefeuille met een lagere volatiliteit van de markt moeten leiden. De grafiek van Comgest Growth Greater China vertelt een ander verhaal. Maar kom, wie zeurt er over zulke details met zo'n outperformance?


Peter van Kleef was tot en met 2014 hoofdredacteur van IEXProfs. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

Online magazine duurzaam beleggen