Nieuws

Is dit het einde voor Bill Gross?

Aan het vertrek van Mohamed El-Erian bij Pimco ging een ruzie met Bill Gross vooraf, onthult The Wall Street Journal.

De spanning was te snijden, vorige zomer bij Pimco. Het legendarische Total Return Fund stond op verlies en klanten trokken tientallen miljarden dollars terug. "Ik heb een track record van 41 jaar uitblinken in beleggen," zei Pimco's oprichter Bill Gross tegen Mohamed El-Erian, zijn nummer twee en kroonprins. "Wat heb jij eigenlijk te bieden?" El-Erian antwoordde: "Ik heb er genoeg van jouw s––– op te ruimen." Een paar maanden later nam hij ontslag. 

De ruzie tussen de twee beheerders van de grootste obligatiebelegger ter wereld staat in een reconstructie in The Wall Street Journal. Gross (69), die als marine-officier diende in de Vietnam-oorlog, is een echte handelaar – hij was ooit een blauwe maandag professioneel blackjack-speler in Las Vegas. El-Erian (55), de zoon van een Egyptische diplomaat, is een macro-econoom die eerst carrière maakte bij het IMF voordat hij in 1999 naar Pimco overstapte.  

El-Erian, die ook bij Pimco snel opklom, werd bijna net zo beroemd als Gross. Beide mannen werden vaste verschijningen in de zakenprogramma's op televisie en de spreekgestoeltes van beleggerscongressen over de hele wereld. Gross hielp de Pacific Investment Management Company in 1971 oprichten. Ondanks hun uiteenlopende karakters konden zij het jarenlang prima met elkaar vinden. Nooit maakten zij ruzie in het bijzijn van Pimco-collega's. 

Gross' salaris: 200 miljoen dollar per jaar
Gross bouwde Pimco uit tot de grootste obligatiebelegger ter wereld, met twee biljoen dollar onder beheer. Zijn aanpak vanuit de onderbuik was spectaculair succesvol. Het Total Return Fund is met 237 miljard dollar het grootste beleggingsfonds ter wereld. Het versloeg regelmatig zijn benchmark. Gross verdiende 200 miljoen dollar per jaar. "Ik ben Secretariat," pochte hij (een beroemd racepaard). "Waarom zou iemand op een ander paard gokken?" 

Bill Gross is een lastige en veeleisende baas, maar dat namen zijn medewerkers op de koop toe zolang de firma succesvol bleef. Pimco is gevestigd in een kantoor in Californië dat anderhalve kilometer van de Stille Oceaan ligt en daarom op Wall Street "The Beach" heet. De werkdag begint er om half vijf 's ochtends, uren voordat Wall Street opengaat, en duurt tot vijf uur 's middags. Toch was Pimco heel lang een magneet voor jonge talenten. 

Maar enkele jaren geleden begon Gross tekenen van metaalmoeheid te vertonen. "Hij raakte standaard uitgekeken op en verveeld door zijn naaste medewerkers," zegt Bill Powers, een hoge Pimco-manager die de firma in 2010 verliet. "Na vier of vijf jaar veranderde je halo in een doornenkroon, en werden je gesprekken met Bill steeds korter, ruzie-achtiger en onplezieriger." Een consultant adviseerde Gross iets te doen aan de angstcultuur bij Pimco. 

Nerveuze beleggers halen 41 miljard dollar uit Total Return Fund
Mohamed El-Erian stond een heel ander personeelsbeleid voor – objectiever, planmatiger, methodischer. Maar uiteindelijk kreeg hij geen poot aan de grond. Dat begon te wringen toen de centrale banken, de Fed voorop, vorig jaar begonnen te hinten dat het einde in zicht kwam van hun massale geldinjecties. Nerveuze beleggers vreesden een rentestijging en stapten massaal uit obligaties. Het Total Return Fund zag per saldo 41 miljard dollar wegstromen. 

De openlijke aanvaring tussen Gross en El-Erian illustreerde hoe de zenuwen door "The Beach" gierden. De commissarissen probeerden een verzoening tussen de twee tot stand te brengen, maar dat mislukte. In januari verraste El-Erian de Pimco-top door ontslag te nemen. "Dat kun je niet maken," zei een ontstelde Bill Gross. "We hebben jou nodig." Maar de econoom hield voet bij stuk. Op Twitter wordt Gross nu openlijk beschimpt als "megalomaan". 

 

 

De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Het is mogelijk dat redactieleden posities hebben in een of meer van de genoemde fondsen. Klik hier voor een overzicht van hun beleggingen.

Lees meer

Assetallocatie