Wouter Weijand is chief investment officer (CIO) bij vermogensbeheerder Providence Capital in Bussum. Hij schrijft columns op persoonlijke titel. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies.
Column

Derivaten knallen het hardst

Te moeilijk, te gevaarlijk en onnodig. Derivaten zijn net vuurwerk en alleen geschikt voor (sommige) specialisten.

Kinderen mogen niet met vuurwerk spelen. We vinden dat ze de risico’s ervan niet goed kunnen overzien. En om ongelukken te voorkomen geldt een leeftijdgrens van achttien jaar. Na het Vestia-debacle is de discussie losgebarsten of we het gebruik van derivaten ook zouden moeten beperken tot, laten we zeggen, een groep van volwassen specialisten en verder niet.

Natuurlijk waren er meteen hordes derivatenexperts die dit een slecht plan vonden: dan moesten marktdeelnemers maar beter opgeleid worden. Vrijheid, blijheid hoor, maar van het volksverheffende nut van de rijstebrijberg aan derivaten heeft nog nooit iemand me kunnen overtuigen.

Ik ben het dan ook helemaal met Groen Links-politici eens dat het gebruik van derivaten door woningcorporaties en wat mij betreft van zowat de gehele non-profit sector, sterk moet worden ontraden. Ja wellicht zelfs dient te worden verboden. Mijn argumenten luiden als volgt:

Te moeilijk, te gevaarlijk en onnodig
• Te moeilijk: ik loop al bijna 30 jaar rond in dit vak en was daarbij actief aan zowel de vastrentende, de onroerend goed en de aandelenkant en heb veel typen derivaten langs zien komen, ook voor valuta’s trouwens. De complexiteit ervan is over de jaren enorm toegenomen. Als wij het al ingewikkeld vinden en donders goed moeten opletten (of er gewoon vanaf blijven, vaak nog het beste), hoe moet dat dan voor de argeloze corporatiebestuurder, die hier totaal niet voor is opgeleid en hier ook niets te zoeken heeft?

• Te gevaarlijk, met verreikende consequenties: als men al niet kan onderscheiden wat het verschil is tussen derivaten met een beperkt, overzichtelijk potentieel verlies en die met een schier oneindig verliespotentieel, dan speelt men dus niet alleen met vuurwerk, maar doet dat ook nog midden in een vuurwerkfabriek!

• Marktongelijkheid tussen banken en amateurs: de leveranciers van al dat vuurwerk zijn in een groot voordeel: zij snappen precies de pro’s en con’s en kunnen bovendien een flinke marge maken op hun producten, juist omdat de tegenpartij e.e.a. maar beperkt kan overzien.

• Banken willen hun renterisico kwijt: banken worden door pensioenfondsen, die zich willen indekken tegen een lagere rente, volgeladen met renteswaps en zelf ontbreekt het de banken aan kapitaal om de swaps op de boeken te nemen. En bij wie kunnen de banken al die risico’s kwijt? Bij partijen, die zich wellicht willen indekken tegen een hogere rente, mogelijk allerlei non-profit instellingen. Zouden die er allemaal zelf spontaan om hebben gevraagd? Zo’n beetje allemaal tegelijk?

• Onnodig, branchevreemd: precies, woningcorporaties moeten voor hun woningvoorraad zorgen en universiteiten moeten onderwijs verzorgen. Daar zijn ze echt al meer dan zoet mee.

Derivaten lijken sterk op vuurwerk: nodig is het niet, ze zijn potentieel gevaarlijk, maar er kunnen mooie dingen uit voortkomen, mits toegepast door specialisten. Alle andere marktdeelnemers kunnen zich maar beter beperken tot gewone financiële producten. Het leven is al ingewikkeld genoeg.

  

 


Wouter Weijand is chief investment officer (CIO) bij vermogensbeheerder Providence Capital in Bussum. Hij schrijft columns op persoonlijke titel. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies.

Lees meer

    Online magazine duurzaam beleggen