JP Morgan is voorzichtig positief

Het presidentschap van Donald Trump is voor beleggers tot nu toe een achtbaan van sentiment. Eerst was iedereen vol optimisme over de bedrijfsvriendelijke en anti-bureaucratische Republikein. Dat sloeg om in paniek toen op “Liberation Day” de omvang van de handelstarieven bekend werd. En de laatste weken is er weer opluchting omdat het misschien allemaal meevalt en Trump wellicht een heleboel “fantastische” deals sluit met het buitenland.

Wat volgt? Een ding is zeker, de tarieven blijven een grote zorg, samen met een eventuele recessie in de VS. Het een heeft ook met het ander te maken. Een handelsoorlog met hoge wederzijdse tarieven schaadt immers vrijwel alle landen.

Geen angst voor wat komen gaat

JP Morgan Asset Management bekijkt het in zijn Market Insight van vorige week betrekkelijk nuchter. Zijn de tarieven slecht voor de economie? Het antwoord is ja. Is het reden voor drastische aanpassingen van de portefeuille? Het antwoord is nee.

De Amerikaanse vermogensbeheerder zet in zijn marktanalyse nog een keer op een rijtje wat we tot nu toe weten over de tarieven:

• Op 2 april (Liberation Day) kondigde Trump bizar hoge tarieven aan voor alle landen in de wereld, die echter op 9 april deels werden teruggenomen. Trump stelde een onderhandelingsperiode in van 90 dagen. Dat betekent dat rond 9 juni een spannend moment wordt. 
• Voor China geldt een iets andere overlegperiode, namelijk 90 dagen vanaf 14 april.
• Tot dat moment geldt een nog redelijk bescheiden importtarief van 10% op alle import in de VS. Alleen voor Canada, Mexico, Rusland en China gelden hogere percentages. Voor de eerste twee is het 25%. Voor China is het 30%. De Chinezen hebben ondertussen hun importtarief voor Amerikaanse importproducten tijdelijk verlaagd tot 10%.
• Sectoraal geldt verder een hoger tarief van 25% voor bepaalde goederen zoals staal, aluminium en auto’s. Het is goed mogelijk dat die lijst in de toekomst wordt uitgebreid met bijvoorbeeld medicijnen, films en halfgeleiders.
• Als het daarbij blijft, dan zal dat vrijwel zeker negatief uitwerken op de Amerikaanse economie. Hoeveel precies hangt van meerdere factoren af, zoals de mate waarin de handel zich verplaatst van zwaarder naar lichter belastte landen (re-routing) en substitutie-effecten waarbij Amerikaanse bedrijven zelf meer gaan produceren.
• Maar dat verandert niks aan het feit dat het effectieve importtarief flink zal stijgen, wat negatief is voor veel bedrijven (maar niet alle).

Goed en slecht nieuws

Ten eerste moet worden vastgesteld dat de hoogte van de tarieven geen verrassing is. Trump had nog hogere tarieven aangekondigd voor de verkiezingen, namelijk een effectief tarief van ongeveer 17%. Nu zitten we rond de 11%.

Het goede nieuws is dat dit minder is dan op Liberation Day naar buiten kwam, maar het is wel hoger dan de laatste decennia. Voor vergelijkbare importheffingen moet je terug naar de jaren 40 van de vorige eeuw. Zelfs als er de komende maanden nog een paar mooie deals volgen, dan nog zijn het hoogstwaarschijnlijk de hoogste tarieven sinds de jaren 60 en 70 (destijds effectief ongeveer tussen de 5% en 8%).

Dat klinkt negatief en is het ook. JP Morgan wijst erop dat veel bedrijven besloten hebben alle investeringsplannen voorlopig stil te leggen en geen nieuwe mensen aan te nemen. De vraag is of dat doorslaat in een ontslaggolf, maar dat dit drukt op de economische groei is zeker.

Waarom dan toch geen paniek? 

Ten eerste denkt JP Morgan dat veel van het slechte nieuws al in de koersen is verwerkt. Natuurlijk zijn negatieve verrassingen van het tarievenfront mogelijk, maar meevallers net zo goed, en de rally van de laatste weken heeft aangetoond dat de markten daar zeer gevoelig voor zijn. 

Ten tweede moeten beleggers niet onderschatten wat de Amerikaanse en andere overheden kunnen doen om de economie aan te zwengelen. Hetzelfde geldt voor centrale banken. Stel landen kiezen voor agressievere stimuleringsmaatregelen en een ruimer monetair beleid, dan verschuiven de risico’s op de markten zich van aandelen naar obligaties (vanwege een hogere inflatie).

De Amerikaanse importtarieven hebben ondertussen ook een andere kracht in werking gezet. Dat is deregulering, niet alleen in de VS, maar in de hele wereld, niet in de laatste plaats Europa. Het VK heeft bijvoorbeeld al meerdere regels omtrent het elektrische rijden geschrapt. De EU denkt hier over na. 

De begrotingsruimte is Europa groter dan in de VS, hoewel het sterk verschilt per land. Duitsland, Nederland of de Scandinavische landen hebben meer speelruimte dan bijvoorbeeld Frankrijk of Italië.

Beleggingsimpicaties

JP Morgan heeft een aantal tips:

• JP Morgan voelt niks voor het recept verkopen in mei en terugkomen in september. Beleggers moeten wel aandacht schenken aan een goede spreiding. Wat hoort daarbij? In ieder geval een verstandige verhouding tussen aandelen en obligaties, bijvoorbeeld 60/40.
• Kies liever een actieve strategie dan een passieve.
• Onderdeel van een actieve aanpak vormt een brede spreiding over de wereld. JP Morgan zoekt zelf naar sectoren en landen die dit jaar door de handelsoorlog te sterk zijn afgestraft. Verder zoekt het naar bedrijven die zorgen voor stabiele inkomsten in de vorm van dividenden of inkoop eigen aandelen.
• JP Morgan kijkt verder naar mogelijkheden om de afhankelijkheid van dollar-assets te reduceren. Er is immers een reële kans dat de dollar een deel van zijn macht verliest als reservevaluta van de wereld.
• Zorg ook voor voldoende inflatiebescherming. Een beetje goud in de portefeuille is bijvoorbeeld niks mis mee. Vastgoed of andere “real assets”, inclusief grondstoffen en infrastructuur, kunnen ook een goede hedge tegen inflatie zijn. Hetzelfde geldt voor macro-hedgefondsen. Grondstoffen en hedgefondsen hebben als voordeel dat ze het vaak goed doen in tijden van volatiliteit. Verder zijn er sommige landen/regio’s die vermoedelijk minder last hebben van inflatie. De behoorlijk defensieve Britse aandelenmarkt is daar een voorbeeld van.