Fifty-fifty kans op Amerikaanse recessie

De Amerikaanse vermogensbeheerder ClearBridge Investments heeft na “Liberation Day” het risico van een recessie in de VS verhoogd van 35% naar 50%. Dat schrijft Jeffrey Schulze op de website van moederconcern Franklin Templeton.

ClearBridge behoorde begin dit jaar al tot de meer negatief ingestelde effectenhuizen op Wall Street. Dat komt doordat hun Recession Risk Dashboard op een paar plekken rood knippert. Het ging vooral om het vertrouwen onder werknemers (job sentiment) en inkoopmanagers (ISM New Orders).

Maar met de handelstarieven van Trump zijn de risico’s nog veel groter geworden. "Het wordt de komende maanden spannend om te zien of zwakke zogenoemde “soft data” zich vertalen in harde data zoals een hogere werkloosheid en minder economische activiteit."

Deals of escalatie

Spannend wordt ook of Trump tot enkele van zijn beroemde deals komt, waarmee het recessiegevaar afneemt. Of dat het Trumpisme uitmondt in een handelsoorlog die jaren gaat duren en het hele concept van globalisatie aan het wankelen brengt.

In dat geval komt er nog veel meer ellende op ons af, ook voor beleggers, die dan nog maar weinig plekken hebben om te schuilen. Het enige wat beleggers onder dergelijk omstandigheden kunnen doen, is zoeken naar een optimale spreiding. Dat is de enige strategie die tegelijkertijd bescherming en kansen biedt.

“De afgelopen jaren voelde diversificatie niet als de free lunch zoals omschreven door Nobelprijswinnaar Harry Markowitz, maar met Trump is dat veranderd.” 

Wat betekent diversificatie?

Volgens Schulze is het met name voor Amerikanen – die zwaar overwogen zitten in aandelen uit de VS – belangrijk om meer aandelen uit andere landen in de portefeuille op te nemen. Dat is aantrekkelijk omdat die historisch gezien een goede balans hebben als Amerikaanse aandelen in een slechte fase zitten. 

“In het verleden hebben internationale aandelen de grootste diversificatievoordelen opgeleverd als Wall Street het moeilijk had. Dat geldt voor de lange termijn nog meer dan de korte.” Voorbeelden van outperformance van de rest van de wereld (vooral Europa en de emerging markets) zijn van 1979 tot begin jaren 80, midden jaren 80 tot 1990 en 2000-2008.

Op de lange termijn zijn Amerikaanse aandelen overigens nog altijd heer en meester op de beurs. Dat geldt feitelijk al de hele naoorlogse periode. Of dat verandert door de Trump-tarieven staat in de sterren geschreven. 

Value stocks 

Een tweede logische diversificatie van de portefeuille – naast obligaties – is om meer te beleggen in zogenoemde value- of kwaliteitsaandelen in plaats van dure groeiaandelen.

Ook value heeft de neiging het beter te doen tijdens bear markets. Het zijn bedrijven met een stabiele winst, omzet en cashflow. Ze zorgen door hun lage volatiliteit bovendien voor meer rust.

Bearmarkt of bullmarkt-correctie?

Tenslotte wil Schulze nog benadrukken dat de koersval van de laatste dagen ook los van Trump te verwachten viel. Correcties zijn immers doodnormaal na twee fulmineuze beursjaren. Dat gold ook voor het gruwelijke beursjaar 2022.

Op basis van de harde economische data die tot nu toe bekend zijn, is een herhaling van een dergelijk scenario zeker mogelijk. Maar het dubbeltje kan ook de andere kant opvallen. Het is fifty-fifty.