Beschermen tegen koersverliezen met optieproducten is een dure grap

Elke dag zijn er weer nieuwe berichten over handelstarieven, oorlogen, inflatie en een dreigende recessie. Wat te doen in deze tijden van onzekerheid, waarin met name de Amerikaanse technologie-aandelen wankelen? Hoe kunnen beleggers zich indekken tegen verdere koersverliezen?

Er zijn verschillende manieren om dat te doen. De meest klassieke methode is een flinke portie obligaties en een beetje cash in de portefeuille. Sommigen mensen gebruiken ook goud of crypto’s als hedge tegen marktturbulentie en dan zijn er nog garantieproducten die gebruikmaken van opties en andere derivaten.

Buffer ETF's

Uit cijfers van Morningstar blijkt dat zogenoemde options-based strategies sterk in opmars zijn. Er komen om de haverklap nieuwe optieproducten op de markt die miljarden aantrekken.

Goldman Sachs lanceerde bijvoorbeeld een paar weken geleden een reeks zogenoemde “buffer exchange traded funds" waarbij zowel de winst als het verlies is gemaximeerd. Bij de Goldman-ETF’s gaat het om een maximaal verlies van 5% tot 15% en een winst van 5% tot 7%.

Cliff Asness en Daniel Villalon

Is het slim om in deze trend mee te gaan? Grote verliezen lijden, is immers nooit leuk. Toch raden Cliff Asness en Daniel Villalon van vermogensbeheerder AQR het absoluut af.

“Optieproducten pretenderen een free-lunch te zijn, maar in werkelijkheid zijn ze een bad-deal”, schrijven zij in een blog dat deze week door Bloomberg werd opgepikt. 

Asness en Villalon wijzen op de hoge (verborgen) kosten, waardoor het rendement op de lange termijn bijna altijd teleurstelt. “Om het hard te zeggen, zijn garantieproducten een marketingsucces en een gelukje voor de managers die ze verkopen. Maar voor beleggers die erin worden gelokt, loopt het geheid uit op een mislukking.”

Soms nuttig, meestal niet 

Cullen Roche van Disciplined Funds kan zich daarin vinden. Op zich hebben opties, futures en andere derivaten in sommige gevallen zeker nut. Denk bijvoorbeeld aan bedrijven die veel grondstoffen nodig hebben uit het buitenland en zich willen beschermen tegen schommelingen in de prijzen van die grondstoffen en de valuta waarin ze verhandeld worden.

Een ander voorbeeld is de verkoop door Mark Cuban in 1999 van Broadcast.com aan Yahoo voor een destijds krankzinnig hoog bedrag van 5,7 miljard dollar in cash en aandelen. Het bleek achteraf de top van de internetluchtbel en Cuban had daar blijkbaar een voorgevoel over, want hij dekte zich met putopties in tegen een koersval van Yahoo.

Geen slechte keus want Yahoo kelderde in korte tijd van 300 dollar per aandeel tot 5 dollar. Cuban noemde het zelf ooit "one of the top 10 trades of all time on Wall Street."

Liever obligaties en cash

Cuban is echter een extreem voorbeeld. Voor gewone beleggers hebben optieconstructies volgens Roche zelden zin. Die zijn veel beter af met een gespreide portefeuille met daarin aandelen, obligaties en cash (geldmarktfondsen) in plaats van krankzinnig dure optieproducten.