Handelstarieven bepalend voor inflatie in de VS

Het was een paar weken geleden toch een beetje een shock voor de markten dat de Amerikaanse consumentenprijzen (CPI) in januari met 0,47% zijn opgelopen. Op jaarbasis betekent dat 3%, wat ruim boven de doelstelling van de Federal Reserve is.

De cijfers waren bovendien hoger dan verwacht, wat de vraag oproept of dit een voorbode is van meer. Blijft de inflatie hoog, dan is dat vervelend voor consumenten, maar ook voor beleggers. Een hogere inflatie vreet immers zowel direct als indirect (via hogere rentekosten) in het aandelen- en obligatierendement.

Oud Fed-econoom

Claudia Sahm, een consultant die vroeger als econoom werkte bij de Fed, maant tot kalmte. Zo dramatisch is dat januari CPI-cijfer volgens haar niet. In januari is de CPI vaker hoger dan in andere maanden. Het is zoals het spreekwoord zegt:  “Een bonte kraai, maakt nog geen winter.” De Fed schiet echt niet in een kramp vanwege een slecht inflatiecijfer.

Er zitten volgens Sahm in de data bovendien veel eenmalige effecten, die je af kan doen als “ruis”. Het zit er dik in dat de Fed meer kijkt naar de PCE (Personal Consumption Expenditures). Dat is een cijfer dat naar verwachting een stuk lager uit zal vallen dan de CPI, omdat er ook enkele producentenprijzen in verwerkt zitten, waar de trend gunstiger is.

Don’t worry?

Geen enkele zorg dus? Dat hangt ervan af, schrijft Sahm. Zoals we allemaal weten is er een “new sheriff in town”. Die sheriff - Donald Trump - wil met handelstarieven de nationale economie ondersteunen. 

Het is de vraag of dat met de verwevenheid van de globele economie werkt, maar los daarvan zorgen importtarieven in theorie altijd voor hogere prijzen. Er is immers minder concurrentie. Hoeveel de prijzen stijgen, hangt af van de “pricing power”.

Marktmacht

Tijdens Trump 1.0 (2017-2021) was die pricing power niet zo groot. Bedrijven konden hogere invoerkosten slechts in beperkte mate doorgeven aan de consument. Ze hadden weinig marktmacht. De handelstarieven gingen daardoor ten koste van de winst. 

Dat ziet er dit keer anders uit, vreest Sahm. Ze leidt dat onder andere af aan de hoge kerninflatie (3,3%), die gevoeliger is voor veranderingen in de internationale handel. Zet Trump dus door met zijn tarieven op staal, op auto-onderdelen, op levensmiddelen, en al wat nog meer, dan kan je ervan op aan dat dit doorwerkt in de CPI. Als de economie dan ook nog lekker door blijft draaien, dan heb je een gevaarlijke mix voor inflatie.