Buy the dip is makkelijker gezegd dan gedaan

Afgezien van de coronacrisis was er de laatste 10 jaar relatief weinig volatiliteit op de beurs. Maar blijft dat zo? Is dit misschien een mooi moment om een deel van de portefeuille tijdelijk vrij te maken voor obligaties die dan later weer kunnen worden omgewisseld in aandelen als de beurs crasht? 

Dat is de vraag die blogger en fondsmanager Ben Carlson onlangs kreeg van een lezer. Meer specifiek was de vraag of het slim zou zijn om tijdelijk over te stappen van een 100%-aandelenportefeuille naar een met 10% obligaties en 90% aandelen.

Bij een koerscorrectie van 10% of 20% zouden de obligaties dan weer kunnen worden omgewisseld in aandelen.

Bloed door de straten

In theorie klinkt dat niet gek, schrijft Carlson in een reactie. De beste momenten om aandelen te kopen, zijn immers "als er bloed door de straten stroomt" en particulieren massaal hun aandelen verkopen uit angst voor nog grotere verliezen.

Dat kan bij een correctie van 20%, maar 10% is wat eenvoudiger. Het is namelijk zo dat sinds 1950 in twee derde van alle jaren er op enig moment wel een koerscorrectie was van 10% of meer. Genoeg mogelijkheden dus om te switchen van 90% aandelen naar 100%.

Voor een correctie van 20% is iets meer geduld nodig. De Amerikaanse S&P 500 overkwam het de afgelopen decennia gemiddeld ongeveer een keer in de 6 jaar. 

Wanneer aandelen verkopen

Het probleem zit hem volgens Carlson echter niet zozeer in het moment van kopen van aandelen, maar het verkopen van aandelen. Wanneer moet een belegger terug van 100% naar 90%, om daarna weer te kunnen anticiperen op de volgende correctie. 

Een goed verkoopmoment is veel lastiger te timen. De periode tussen twee correcties kan namelijk lang zijn. De kans is groot dat het ideale moment ver gemist wordt.

Ben Carlson heeft gekeken naar S&P-cijfers teruggaand tot 1928. In meer dan 20 gevallen zat er meer dan een jaar tussen twee correcties van 10%. Negen keer zaten er twee jaar tussen twee correcties. En vijf keer duurde het drie jaar of langer voordat er weer een correctie kwam.

De langste periode was van 1990 tot en met 1997, zeven jaar lang zonder correctie! Wanneer moet je dan verkopen? Stel een belegger was in die periode na een jaar teruggegaan naar de 90/10-portefeuille. Dan had hij dus zes jaar moeten wachten op de volgende correctie.

Kies voor een vaste verhouding

Carlson denkt dat het lastig wordt om dat proces van heen en weer switchen in goede banen te leiden. Er kan ontzettend veel misgaan.

Dat wil overigens niet zeggen dat Carlson tegen een 90/10-portefeuille is. Integendeel, een 80/20-, 70/30- of 60/40-portefeuille kan hij zich ook goed voorstellen. Het is alleen verstandiger om te kiezen voor één modelportefeuille met vaste verhoudingen die het best bij je past, en daar bij te blijven.