Een nieuw paradigma op de obligatiemarkt

De kapitaalmarktrente, en dan met name de rente op 10-jarige Treasuries, heeft de eigenschap om te bewegen in hele lange cycli. Zo was er tussen 1920 en 1950 een dalende trend zichtbaar. Daarna volgden 35 jaar met een opwaarts verloop, tot midden jaren 80 de grote golf naar beneden begon. Financieel blogger New Deal Democrat denkt dat we nu aan het einde van die neergaande cyclus zitten.

Het eerste zaadje voor een keerpunt werd geplant tijdens de coronacrisis toen overheden veel geld moesten uittrekken om de economie overeind te houden. Eind vorig jaar leek die zaailing het toch niet te halen door het resolute optreden van centrale banken. Maar met de keuze voor Donald Trump als 47ste president van de VS heeft het jonge plantje toch weer een nieuwe voedingsbodem gekregen.

Trendbreuk in september

De New Deal Democrat baseert zich in zijn blog vooral op technische analyse. Tot september vorig jaar zou je kunnen zeggen dat alles nog vrij normaal verliep met eerst een oplopende inflatie en lange rente als gevolg van de coronashock. En daarna centrale banken die reageerde met renteverhogingen waardoor de inflatie weer langzaam naar beneden kwam.

Eind vorig jaar waren er nog veel signalen dat deze trend door zou zetten richting een gematigde inflatie rond de 2%, renteverlagingen en een dalende kapitaalmarktrente.

Maar in september - toen duidelijk werd dat Trump een goede kans maakte - kwam daar een einde aan. De rente op kortlopende leningen bleef de Fed-rente volgen mee omlaag, maar de lange rente ging als een speer omhoog.

Hogere inflatieverwachting

“Dit vertelt ons dat obligatiebeleggers van mening zijn dat de renteverlagingen van de Fed van korte duur zullen zijn en/of dat de inflatie zal toenemen. In kringen van obligatiehandelaren wordt dit een bearish steepening genoemd.”

Volgens onze blogger is beide mogelijk, maar het inflatiegevaar overheerst. Trump heeft immers afgelopen week de druk op de Fed verhoogd om de rente te verlagen, terwijl van zijn beleid eerder een inflationaire impuls wordt verwacht.

Voor aandelen zou een keerpunt in de kapitaalmarktrente ook gevolgen kunnen hebben, want het brengt het Goudlokje-scenario (gematigde groei en lage inflatie) in gevaar, en dat scenario was de laatste decennia een drijvende kracht achter de stijging van de markten.

Fed pauzeert

De Fed besloot gisteravond het federal funds rate - het belangrijkste Amerikaanse rentetarief - te handhaven op 4,25% tot 4,50%. Erg verrassend was dat niet: de markt had dit al ingecalculeerd. De rentepauze volgt na drie achtereenvolgende renteverlagingen, waarbij de rente in totaal met een vol procentpunt omlaag ging. Over de komende vergadering in maart houdt de markt er ernstig rekening mee dat de Fed dan ook de rente ongemoeid laat. De kans dat de rente blijft waar die is wordt op meer dan 80% geschat.

Zoals bij elk rentebesluit herhaalde Powell dat de Fed vastberaden is om de twee doelen te behalen waartoe de bank volgens de regels op aarde is: maximale werkgelegenheid (lees: een werkloosheid van maximaal 4%) en terugdringen van de inflatie naar 2%. Voor wie eraan twijfelde had Powell een heldere boodschap: er wordt níet getornd aan de inflatiedoelstelling van 2%. De Fed omschreef de huidige arbeidsmarkt als 'solide', maar erkende ook dat de inflatie nog iets te hoog is.