Outlooks, k/w's en dotplot's zijn leuk, maar geen bewijs

Op de lange termijn is er een sterke correlatie tussen aandelenkoersen en economische groei. Dat is vrij logisch. Maar niet alles in de financiële sector is zo klip-en-klaar als je misschien zou denken. Sam Ro gaat in zijn beursblog TKer een paar indicatoren langs die vaak gebruikt worden.

1. Vergeet analistenvoorspellingen

Als eerste heeft hij het verband onderzocht tussen analistenvoorspellingen en wat er in werkelijkheid gebeurt. Voor dit jaar verwachten bijvoorbeeld bijna alle analisten een winst voor de Amerikaanse S&P 500. De targets lopen uiteen van “high-single digit” tot “low-double digit”, dus ergens zo tussen de 8 en 12%. Maar hoeveel waarde moeten beleggers hieraan hechten?

Ro heeft er een rapport bijgepakt van de Bespoke Investment Group die precies dit heeft onderzocht. Ze hebben 25 jaar aan analistenvoorspellingen vergeleken met waar de markt daadwerkelijk eindigde 12 maanden later. De relatie was verbijsterend laag.

"Er bestaat geen enkel verband tussen de gemiddelde targets van aandelenstrategen en wat de markt het jaar erna deed”

“Er bestaat geen enkel verband tussen de gemiddelde targets van aandelenstrategen en wat de markt het jaar erna deed”, aldus Bespoke. Bij gematigde tot licht negatieve verwachtingen - zeg maar 0 tot 10% - viel er nog een beetje een patroon te herkennen. Maar als de analisten echt bullish worden dan kun je volgens Bespoke "net zo goed een muntje opgooien”.

2. Marktconcentratie zegt niet veel

Dan kan worden gekeken tussen de mate van concentratie in de markt en het toekomstige rendement. Momenteel wordt de markt gedomineerd door een klein groepje technologiebedrijven met hoge beurswaardes. In het verleden waren het andere bedrijven die de toon aangaven, zoals spoorwegen, machines, olie en telecom. Maar zegt de mate van concentratie iets over risico's en kansen? 

Goldman Sachs heeft gekeken naar de Top 5 van grootste bedrijven in de VS en de Top 10 over een langere periode, maar niks gevonden. “De determinatiecoëfficiënt is met 0,04% verwaarloosbaar”, schrijven de analisten. Het is hoogstens zo dat een hoge concentratie een ietsepietsie in het nadeel spreekt van een hoog rendement. Maar het is een fractie, waar je niet op kan vertrouwen. 

3. Harde dollar maakt ook niet zoveel uit

Als de dollar sterk is dan is dat negatief voor de concurrentiepositie van Amerikaanse bedrijven. Alle inkomsten in het buitenland zijn dan bovendien minder waard in dollars. Een harde dollar kan dus bijna niet anders dan slecht zijn voor de winstgevendheid.

Michael Wilson van Morgan Stanley heeft gekeken of daar een kern van waarheid in zit. Conclusie, de correlatie is buitengewoon zwak. “Schommelingen in de wisselkoers kunnen de winst van bedrijven beïnvloeden, maar het is zelden de belangrijkste factor voor de aandelenmarkt.”

4. Rente omlaag, koersen omhoog?

Nog zoiets waar in talkshows eindeloos over wordt gedelibereerd: Als de Fed of de ECB iets veranderen in het monetaire beleid dan heeft dat grote impact op de markten. Als al het andere gelijk blijft (ceteris paribus), wordt een renteverlaging over het algemeen als positief gezien voor aandelen, een renteverhoging als negatief.

Maar klopt dat ook in een hoog complexe wereld?

Savita Subramanian van Bank of America (BofA) heeft dat onderzocht. Om precies te zijn, heeft ze gekeken naar de relatie tussen de eerste Fed-renteverlaging in een cyclus en het aandelen.

“Wat we hebben ontdekt, is dat in de maanden voorafgaand aan een renteverlaging er geen consistente verhouding bestond met de 12-maandsvoorwaartse rendementen van de S&P 500. Dat gold ook als de S&P 500 dichtbij zijn piek stond."

5. K/W vertelt alleen iets voor de lange termijn

De S&P 500 heeft een koers-winstverhouding van boven de 25. "Dat is veel te hoog", roepen dan veel mensen. "Dat kan niet anders dan ellende geven." Waar, of niet waar?

Nee dus. De k/w geeft weliswaar een indicatie over of de markt gemiddeld duurder of goedkoper is dan in het verleden, maar het zegt niks over het rendement het komend jaar. 

“Als we teruggaan tot de jaren 50 dan is de correlatie tussen de 12-maandsvoorwaartse k/w van de S&P 500 en het rendement in het daaropvolgende jaar -0,11. Dat is niks”, zeggen Liz Ann Sonders en Kevin Gordon van Schwab. 

Het enige waar andere studies wel bewijs voor hebben gevonden, is dat als de k/w heel hoog is dan is dat op de lange termijn (dus over meerdere jaren) een handicap voor de beurs.

6. Gemiddeld rendement komt zelden voor

Er zijn van die jaren dat alles tegenzit en de beurs flink op zijn lazer krijgt. Maar valt zo’n down year te voorspellen? Ben Carlson heeft meerdere malen geprobeerd aanknopingspunten te vinden, maar niets gevonden. Niet voor slechte jaren en niet voor superjaren.

“De data vliegen alle kanten op. Soms gaat de beurs een beetje omhoog, soms heel veel. Af en toe daalt hij ook. Maar zelden zul je een gemiddeld rendement hebben.”

Dus?

Heeft een belegger dan helemaal niks aan al die indicatoren van de k/w en de analistenvoorspellingen tot de rente en de dollar? Zover wil Ro ook weer niet gaan. Het punt wat hij wil maken, is dat als een belegger zich wil verdiepen in de markt, dan moet hij in ieder geval nooit vertrouwen op één indicator, maar er altijd meer nemen.