Studie: waar kijken beleggers naar als ze een grafiek zien?

Sommige beleggers zweren erbij, andere vinden het maar niks: het nemen van beslissingen op basis van technische analyse en koersgrafieken.

Het is zo omstreden omdat het in strijd is met de efficiënte-markthypothese, de theorie die zegt dat alle publieke informatie en toekomstverwachtingen in de prijzen zit. Grafieken en technische analyse zijn volgens de criticasters vergelijkbaar met koffiedikkijken. Puur speculatief zonder fundamentele basis.

Purdue University

Joachim Klement is een andere mening toegedaan. Hij baseert zich onder andere op een wetenschappelijke studie van Huseyin Gulen en Chan Lim. Zij hebben in de Verenigde Staten onderzocht hoe mensen kijken naar koersgrafieken met behulp van eye-tracking-technologie.

175 studenten van de Purdue University werd gevraagd om in een willekeurige volgorde naar 40 koersgrafieken te kijken. Het waren anonieme grafieken. De testpersonen wisten dus niet om welke aandelen het ging. De periode was voor alle grafieken gelijk: 18 maanden.

Verder werd na elke ronde van kijken aan de studenten gevraagd om voorspellingen te doen over het toekomstige rendement van het aandeel. De resultaten staan in de paper Decoding Expectation Formation from Realized Stock Prices: An Eye-Tracking Study. 

Waar ligt de focus?

Wat blijkt, is dat de studenten ten eerste een sterke focus hebben op bepaalde delen van de grafiek en hun koersvoorspellingen corresponderen daarmee. Ten tweede zijn de koersniveaus van grotere invloed op de voorspellingen dan het rendement in de zichtbare 18 maanden.

Dat zou volgens Klement kunnen verklaren waarom er vaak significante volumepieken zijn in de buurt van ronde getallen, bijvoorbeeld 10, 20 of 30 dollar, en waarom aandelen vaak moeite hebben die ronde getallen te doorbreken.

Trendbeleggers

Wat ook opviel was dat er twee soorten studenten waren. Sommigen richtten zich vooral op het meest recente deel van de grafiek, terwijl anderen de hele koersgeschiedenis in zich opnamen.

Bij de koersvoorspellingen kwam de eerste groep met advies dat je als trendvolgend zou kunnen beschrijven. De tweede groep was meer tegendraads bij hun voorspellingen.

Keerpunten en steunniveaus

Tenslotte keken alle studenten meer naar keerpunten en tijdelijke hoogte- en dieptepunten. Punten in het midden van de grafiek of periodes met een zijwaartse beweging kregen minder aandacht.

De studenten gebruikten met andere woorden recente highs en lows vaak als een soort anker voor hun voorspellingen. Dat verklaart waarom in de praktijk concepten zoals de 52-weekse hoogte- en dieptepunten en weerstands- en steunniveaus zeker zinvol zijn.

Want dat zijn de punten waar de meeste beleggers zich op richten en waar de volumes het hoogst zijn. En zodra dit soort aandachttrekkende niveaus worden doorbroken, dan bewegen aandelen vaak snel naar het volgende in het oog springende prijsniveau.