Nieuws

Dat was de obligatiebullmarkt?

Gaan de snel stijgende overheidsschulden, geld drukkende centrale banken en terugkeer naar economische groei een einde maken aan de decennialange bullmarkt voor obligaties? Vermogensbeheerder Pictet AM maakt zich geen zorgen. Deflatie blijft een grotere zorg dan inflatie.

Nederland had het aan het begin jaren tachtig moeilijk. De werkloosheid was opgelopen tot boven de 10%. Het begrotingstekort lag rond de 12%. De productiviteit naderde een historische dieptepunt, én we hadden te maken met een torenhoge inflatie en rente.

Een hypotheek afsluiten in die tijd was geen pretje. De rente op een tienjarige staatslening bedroeg 10%, maar de bank wilde natuurlijk wat meer. 14% rente op een hypotheeklening was geen uitzondering.

Het zijn verhalen uit de oude doos. Millenials kunnen zich waarschijnlijk niet eens voorstellen hoe die periode was. Alles is tegenwoordig anders: de loon-prijsspiraal bestaat niet meer, de rente is negatief en de sterk stijgende staatsschuld is geen enkel probleem. 

Kelderende obligatiekoersen?

Toch zijn er economen die waarschuwen voor een trendbreuk. Na 40 jaar van rentedalingen in de hele westerse wereld, wijzen de pijlen nu omhoog. Een rente op een Nederlandse staatsobligatie van 10% is ondenkbaar, maar een paar procent zou volgens deze economen best kunnen. In de VS speculeren sommigen zelfs over 4% tot 5%.

Voor de obligatiemarkt zou dat een drama zijn. Een stijgende rente betekent immers dalende koersen. Moeten we ons zorgen maken? Gaan obligaties na een decennialange bullmarkt nu kelderen?

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Don't worry

Ella Hoxha en Andres Sanchez Balcazar van Pictet Asset Management denken dat het zo'n vaart niet loopt. In hun artikel The bond market sell-off: is this it? stellen ze dat deflatie nog altijd een groter probleem is dan inflatie. Voor de obligatiemarkt verwachten ze een zijwaartse beweging.

De coronacrisis heeft volgens de twee analisten wel iets veranderd. Overheden zijn afgestapt van hun eenzijdige focus op het laag houden van staatsschulden. Overal zeggen overheden dat er vanwege corona extra geld moet worden uitgetrokken om lange-termijnschade te voorkomen.

Maar leidt dat ook tot meer inflatie en een hogere rente?

Oververhitte economie ver weg

Volgens Hoxha en Balcazar zijn er een paar factoren die daartegen spreken. Allereerst is het zo dat inflatie optreedt als een economie oververhit raakt. Als de vraag naar goederen en diensten stijgt, dan kunnen er bij een rigide aanbod al snel hogere prijzen worden gevraagd.

Maar zover zijn we nog lang niet. Het is nu eerst hopen dat we überhaupt terug kunnen keren naar het economisch niveau van vóór corona. Voorlopig is er eerder sprake van een aanbodoverschot dan een tekort.

De inflatoire krachten die uitgaan van hogere overheidsbestedingen zijn daardoor uiters beperkt. Ze zullen hoogstens voor iets hogere prijzen en rentetarieven zorgen op korte termijn. Op de lange termijn is er vooralsnog geen reden tot zorg.

Structurele factoren  

Op de lange termijn zijn er namelijk nog 3 andere structurele factoren die tegen een terugkeer van hoge inflatie spreken.

Allereerst valt niet te ontkennen dat corona leidt tot hogere overheidsbestedingen in de VS en Europa. Maar, wat we niet mogen vergeten, is dat het wantrouwen in de samenleving tegen hoge schulden daarmee niet verdwenen is. Begrotingstekorten gefinancierd met geld van centrale banken is voor velen taboe. Er zal volgens Hoxha en Balcazar daarom snel een tegenreactie komen, die overheden terugduwen in hun begrotingskorset, met als gevolg een prijsdrukkend effect.

De vergrijzing is in het Westen een soort sluipmoordenaar voor inflatie. Het percentage niet-werkenden neemt door de steeds oudere bevolking toe, wat automatisch leidt tot een (nog) lagere productiviteit, tenzij er grote technologische vooruitgang wordt geboekt óf meer migratie wordt toegestaan. Geen van beide is erg waarschijnlijk. Dat is slecht voor de reële economische groei en drukt de inflatie omlaag.

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Ten slotte is er nog de globalisering. Het is op zich mogelijk dat er een rem komt op internationale handel vanwege de constant oplaaiende ruzies tussen de grootmachten VS, China en Europa. De economische theorie leert ons dat minder handel leidt tot hogere prijzen. Hoxha en Balczar denken echter dat een echte deglobalisering ver weg is. Daarvoor zijn de voordelen van handel te groot. China zal dus altijd een belangrijke handelspartner blijven en daar waar de handelsbarrières toch hoger worden, zijn er genoeg andere landen die in het gat kunnen springen. Denk aan Centraal- en Oost-Europa, de rest van Azië of Afrika. 

Obligatiehouders hoeven zich volgens Pictet AM dus geen al te grote zorgen maken. Misschien biedt 2021 zelfs wel aantrekkelijke instapmomenten.

De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Het is mogelijk dat redactieleden posities hebben in een of meer van de genoemde fondsen. Klik hier voor een overzicht van hun beleggingen.

Lees meer

China; opnieuw lieveling van beleggers?