Nieuws

De macro-economische wereld na het coronavirus

Aberdeen Standard Investments presenteert zes macro-economische scenario's voor de wereld na Covid-19. Reken niet al te veel op de terugkeer van New Normal.

De economische vooruitzichten zijn volgens Luke Bartholomew, senior monetair econoom bij Aberdeen Standard Investments (ASI), in het afgelopen decennium nog nooit zo onzeker geweest als nu.

Om die reden heeft hij zes macro-economische scenario's in kaart gebracht die beleggers kunnen helpen bij hun assetallocatie-beslissingen op de lange termijn. Welk scenario acht hij het meest kansrijk?

  1. Terug naar het nieuwe normaal
    Hierin keert de wereldeconomie in grote lijnen terug naar hoe het was vóór de coronapandemie. De economische groei en de evenwichtsrente (waarbij vraag en aanbod van spaargeld gelijk zijn) lijken op de stagnatie die volgde na de financiële crisis, ook wel bekend geworden als het nieuwe normaal. In 2025 ligt de reële groei op een trendmatig niveau van 1,8% en de consumentenprijsinflatie op 2%. Dit is het basisscenario met een kans van 35%.

  2. Centrale banken op de schop
    In dit meer inflatoire scenario beoordelen de centrale banken het monetaire kader opnieuw. De autoriteiten proberen de reflatie onder controle te houden door middel van gecoördineerde overheids-en monetaire stimuleringsmaatregelen. Hierdoor kan de economie zich herstellen en ontstaat uiteindelijk een overmatige vraag, die de inflatie opdrijft. De centrale banken blijven vastbesloten om de prijzen op de lange termijn stabiel te houden, zodat de inflatie en de inflatieverwachtingen verankerd blijven.
    De groei bereikt 2,4% in 2025, met een consumentenprijsinflatie van 3,3%. De stimulus wordt voortgezet, waarbij de nominale tarieven op 1% worden gehouden. Dit scenario is in grote lijnen in overeenstemming met recente beleidsbeslissingen van bijvoorbeeld de Fed. De waarschijnlijkheid van dit scenario is 20%.

  3. Berusting in lage inflatie
    Het institutionele conservatisme van de centrale banken verklaart een mogelijk des-inflatoire scenario. Hierbij blijft de inflatie onder het basisscenario, maar de centrale banken accepteren het, zodat er niet nog eens extra wordt gestimuleerd. De groei bedraagt 1,3% in 2025 en de inflatie 1,3%. Ook dit scenario heeft een waarschijnlijkheid van 20%.

  4. Deflationaire malaise
    In het meest extreme, des-inflatoire scenario verlaagt de crisis de economische groei, de evenwichtsrente en de inflatie nog verder. De wereldeconomie wordt tot ver in de toekomst afgeremd, doordat blijvende sociale afstandsregels de economische activiteit beperken. Centrale banken doen weinig om dit te bestrijden. De groei bedraagt een schamele 0,5% in 2025 met een inflatie van 0%, wat zowel een weerspiegeling is van de diepe desinflatoire tendensen als van het feit dat het moeilijk is om duurzame deflatie te genereren. Dit scenario heeft een waarschijnlijkheid van 12,5%.

  5. Productiviteit veert op
    In dit scenario is de inflatie iets hoger, dankzij positief nieuws van de aanbodzijde. De crisis zet aan tot een innovatiegolf, waardoor de productiviteitsgroei en de economische groei toenemen. Omdat dit een door de aanbodzijde gestuurde verbetering is, komt de inflatie niet echt van de grond, maar de centrale banken krijgen meer ruimte om hun inflatiedoelstellingen te halen.
    De evenwichtsrente zou toenemen tot 3%, terwijl de Amerikaanse beleidsrente slechts 2,5% bedraagt. Dit zou de groei opdrijven tot 3% en de inflatie tot 2,3%. Gelet op onze enigszins pessimistische inschatting van de globalisering en de manier waarop crises innovatie zowel stimuleren als ook schaden, krijgt dit scenario een relatief lage waarschijnlijkheid van 7,5%.

  6. Volledige budgettaire dominantie
    Het laatste scenario houdt een veel hogere inflatie in, waarbij de Covid-crisis het evenwicht tussen monetair- en overheidsbeleid fundamenteel wijzigt. Het begrotingsbeleid wordt het belangrijkste instrument van het macro-economisch beheer. De regeringen bepalen het prijsniveau en niet de centrale banken. Het monetaire beleid blijft zeer accommoderend en de balans van de centrale bank wordt gebruikt om de overheidsuitgaven te financieren. De nominale rentetarieven stijgen alleen om de stijging van de inflatie, die sterk toeneemt, te compenseren. De reële groei in 2025 bedraagt slechts 1%, met een inflatie van 6%. De reële rente ligt op minus 5,5% - veel te laag om de inflatiespiraal te doorbreken. Maar de kans dat dit scenario doorzet, is slechts 5%.

De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Het is mogelijk dat redactieleden posities hebben in een of meer van de genoemde fondsen. Klik hier voor een overzicht van hun beleggingen.

Lees meer

China; opnieuw lieveling van beleggers?