Nieuws

Oh jee, inflatie van de jaren 60 en 70 keert terug

Charlotte Harington, fondsbeheerder bij Fidelity International, ziet grote parallellen tussen nu en de jaren 60 en 70. Ook toen was er een trend richting hogere overheidsuitgaven en minder bezuinigingen, wat de basis vormde voor een sterk stijgende inflatie en rente.

In de jaren 60 van de vorige eeuw werd de wereld niet geteisterd door een coronavirus, toch zijn er opmerkelijk veel gelijkenissen met nu, zegt Charlotte Harington van Fidelity International.

In het begin van dat decennium zag het er economisch gezien allemaal nog goed uit. De economie groeide snel, de werkloosheid was extreem laag en de inflatie was onder controle.

Toch was er met name in de Verenigde Staten ook veel onvrede over de sociale ongelijkheid in het land.

President Johnson

De Amerikaanse president Lyndon B. Johnson (1963-1969) was daar niet helemaal ongevoelig voor en verhoogde midden jaren 60 de uitgaven voor armoedebestrijding. Zonder veel resultaat overigens, want de werkloosheid liep op van een paar procent aan het begin van de jaren 60 tot 6% in 1970.

Tegelijkertijd begon de Vietnamoorlog na 1965 een steeds grotere tol te eisen op de overheidsfinanciën met steeds hogere begrotingstekorten tot gevolg.

Toen daar in 1973 ook nog de oliecrisis overheen kwam, was het hek van de dam. De werkloosheid steeg verder tot boven de 10% en de kapitaalmarktrente tikte in 1980 zijn hoogtepunt aan met een score boven de 20%.

Inflatiedoel 2% overboord

Volgens Harington zien we een aantal elementen uit die tijd nu terugkomen. Net als destijds hebben overheden afscheid genomen van een periode van bezuinigen en geven ze miljarden extra uit om de economie te stimuleren.

Centrale banken zetten de sluizen ondertussen verder open, al dan niet onder druk van de politiek. De Fed gaat zelfs zo ver dat de doelstelling van maximaal 2% inflatie is losgelaten. De ECB overweegt dit voorbeeld te volgen.

Onderwijl loopt de werkloosheid dankzij de pandemie steeds verder op, wat het op termijn lastiger maakt de overheidsbestedingen weer onder controle te krijgen.

raex

Slecht nieuws voor beleggers

Voor beleggers betekent dat slecht nieuws. Nog even terug naar de periode 1965-1974. Toen was het zo dat de rendementen op de aandelen nog niet eens zo gek waren, maar veel van die inkomsten gingen verloren door hoge inflatie.

Hetzelfde gold voor obligaties, die nominaal steeds meer rente opleverden, maar reëel een van de slechtste fases uit de geschiedenis beleefden.

De les die Harington daaruit trekt is handen af van staatsobligaties met couponrentes dichtbij nul. Voor cash geldt min of meer hetzelfde. Daar krijg je helemaal geen rente op. Waar beleggers naar op zoek moeten zijn aandelen die relatief inflatiebestendig zijn.

Inflatiehedge

Harington geeft geen voorbeelden, maar over het algemeen wijzen analisten in de richting van sectoren die zich richten op standaardbehoeften. Iedereen moet eten ook in een crisis (supermarkten, voedingsmiddelen).

Iedereen wil er goed uitzien en gezond blijven (medicijnen en verzorgingsproducten). En toch ook af en toe uit de band springen (drank, tabak en entertainment). 

Andere vaak genoemde inflatiehedges zijn: goud, grondstoffen, vastgoed en obligaties met een inflatiebescherming.

Lees ook: Inflatie: Laag, lager of toch een spike?

De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Het is mogelijk dat redactieleden posities hebben in een of meer van de genoemde fondsen. Klik hier voor een overzicht van hun beleggingen.

Lees meer

Assetallocatie