Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013).

Nieuws

Aandelen blijven een goede keuze

China is een veel serieuzer risico voor beleggers dan Italië, aldus Fidelity International. "Wij zijn nog ver verwijderd van de paniekmodus."

China is een veel serieuzer risico voor beleggers dan Italië. Op basis van de risicopremies zijn Europese en Japanse aandelen momenteel het meest aantrekkelijk. Maar ook de opkomende economieën bieden kansen.

De groei van de wereldeconomie zal de komende jaren verder afnemen, maar aandelen blijven voorlopig een goede belegging. “Wij zijn nog ver verwijderd van de paniekmodus.” Maar om dat zo te houden, moeten beleggers wereldwijd het hoofd wel koel blijven houden.

Dit zijn de voornaamste conclusies van de Outlook voor 2019 die Fidelity International (FIL) recent presenteerde aan de Nederlandse financiële media. De presentatie werd verzorgd in twee delen, door CIO Equities Romain Boscher (foto) en door Head of Investment Directors Fixed Income Europe Curtis Evans.

Eigen verantwoordelijkheid

In grote lijnen stemt de visie van de Britse assetmanager, die wereldwijd 265 miljard dollar beheert, overeen met de kijk op 2019 die enkele concurrenten recentelijk ontvouwden. Ook Robeco, Vanguard en Optimix zijn van mening dat beleggers tot op grote hoogte zelf in de hand hebben hoe de markten zich het komende jaar zullen ontwikkelen.

“Ik ben blij verrast hoe kalm de meeste van onze klanten zich tot dusver houden,” merkte Boscher op. Dat spreekt bepaald niet vanzelf. “Van alle assets in onze portefeuilles geeft momenteel slechts 10% een positief rendement.”


Romain Boscher van Fidelity International

Chinese zorgen

Maar Fidelity International legt ook andere accenten. Waar bijvoorbeeld Ivan Moen van Optimix in China eerder een positief risico ziet, zijn Boscher en Evans aanzienlijk zorgelijker gestemd.

Ook zij geloven wel dat de Chinese autoriteiten op zich een verstandig en anticyclisch beleid voeren – heel anders dan de desastreuze bezuinigingspolitiek in Europa, die de gevolgen van de kredietcrisis nodeloos verergerde.

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

Alleen stimuleert Beijing op geen stukken na genoeg om de hard teruglopende groei in China weer om te buigen. De enorme Chinese schuldenberg maakt het heel moeilijk om meer te stimuleren. “Wij zijn behoorlijk nerveus over China,” zei Boscher.

“Wij zijn behoorlijk nerveus over China"

Én behoorlijk argwanend over de VS. Amerikaanse aandelen zijn duur, en Amerikaanse bedrijven hebben een zorgwekkende positie opgebouwd in loans ofwel onderhands schuldpapier. “Hun junk bonds vallen inmiddels in het niet bij de ballon aan loans van 1,2 biljoen dollar.”

Schuldenberg

Veel te hoge schulden vormen zoals bekend een mondiaal probleem. Een onbedoeld neveneffect van de jarenlange quantitative easing is dat de schuld als percentage van het wereld-bbp sinds de kredietcrisis nog verder is toegenomen – van zo’n 280% in 2008 naar rond de 330% nu.

Maar die schuldenlast is ongelijk verdeeld over de voornaamste regio’s. In de opkomende economieën bijvoorbeeld ligt hij veel lager. Daar is de staatsschuld zo’n 50% van hun bbp, en tikt de schuld van bedrijven tegen de 70% aan. Emerging markets zijn veel volatieler dan de ontwikkelde economieën en dat zal voorlopig zo blijven, aldus FIL.

Hun eigen valuta’s zullen het moeilijk blijven houden zolang de Amerikaanse dollar sterk blijft. En hun export is het meest kwetsbaar voor een handelsoorlog, mocht die verder escaleren.

Maar FIL gelooft dat de afnemende wereldhandel al is ingeprijsd in de koersen van aandelen opkomend markten. “Wij geloven dat die momenteel onnodig sterk worden ondergewaardeerd,” aldus Boscher.

Opkomende kansen

Gemeten over een periode van vijftien jaar vertonen de rendementen op Braziliaanse en zelfs Turkse en Russische aandelen een positieve correlatie met de koers van hun lokale valuta’s ten opzichte van de dollar, zo blijkt uit Boscher’s presentatie.

Voor Europese en Amerikaanse aandelen is die juist licht negatief. Met andere woorden: hoe sterker dollar of euro, hoe lager hun rendement. Beleggers moeten wel goed in de opkomende markten zoeken, want de verschillen tussen opkomende economieën kunnen enorm zijn.

Zo staat de MSCI EM Index nu bijna 16% lager dan eind 2017. De beursindices van Turkije (min 19,6%), Rusland (min 2,3%) en Indonesië (min 6,4%) delen in dat leed. Maar de Braziliaanse Bovespa klom in die periode juist met 14,2%. Zelfs de Argentijnse index boekte een licht plusje van 0,7%.

xxx

Wie zijn vingers niet durft te branden aan emerging equities laat dus ook kansen liggen. Dat is niet verstandig, want beleggers zullen alle zeilen moeten bijzetten om de afkoeling van 2019 zonder al teveel kleerscheuren door te komen. Boscher heeft een pakkende slogan bedacht voor zijn EM-pleidooi.

“Ofwel je zit goed en dan zie je je rendementen omhoog gekatapulteerd worden, ofwel je zit ernaast en dan krijg je een double whammy om je oren.”

"Beleggers zullen alle zeilen moeten bijzetten om de afkoeling van 2019 zonder al teveel kleerscheuren door te komen"

Europese aandelendiscount

FIL is ook behoorlijk positief over Europa. Momenteel geven Europese aandelen een risicopremie van 6 tot 7%. Dat is beduidend hoger dan de historische 1 tot 5% over een periode van 25 jaar.

Boscher en Evans zien de economische groei in de eurozone, hoe matig ook, voorlopig niet afzwakken. De Europese kerninflatie blijft steken op een hardnekkige 1%, een vol procentpunt onder het ECB-doel. “De ECB zal de rente niet verhogen vóór oktober 2019,” gelooft het duo dan ook.

Van de afbouw door de ECB van haar massale opkoopprogramma verwachten zij evenmin veel druk op de markten.

“De ECB bouwt al jaren af,” merkt Evans op. De maandelijkse inkoop van staatsleningen daalde sinds juni 2016 van 75 naar onder de tien miljard euro, en die van bedrijfsobligaties halveerde bijna in dezelfde periode – van zes naar zo’n drie miljard. “Het is onwaarschijnlijk dat het einde van de ECB QE een grote schok zal geven,” concludeerde Evans dan ook.

Italiaanse spread

Opmerkelijk ontspannen zijn ze bij FIL over Italië, in tegenstelling tot Léon Cornelissen van Robeco, die de politieke en economische staat van dat land nog “echt een heel groot probleem” noemde.

Natuurlijk kijken ook Boscher en Evans goed naar de spread tussen Bunds en Italiaans staatspapier. Sinds het nieuwe Italiaanse kabinet aantrad, is die fors gestegen, naar nu zo’n 300 basispunten. Maar in 2011 lag die nog bijna dubbel zo hoog, op 548 basispunten.

raex

Klik op de afbeelding voor een grote versie

“Toen al heeft Italië een stresstest ondergaan,” merkte het FIL-duo op, “en die heeft niet geleid tot een run op banken en verzekeraars.” Waarom zou dat nu dan wel gebeuren, nu de kritieke spread veel kleiner is?

Bovendien zijn Boscher en Evans ervan overtuigd dat met name Duitsland zich eenvoudig niet kan veroorloven om Italië uit de euro te laten vallen. De massale QE-opkopen door de ECB hebben de balans van de Bundesbank enorm doen uitdijen, terwijl die van de Italiaanse centrale bank navenant is gekrompen.

Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013). De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

Dutch Investment Influential 2018