Nieuws

Nu of nooit voor actief beheer

Actieve managers die (ook) dit jaar niet weten te presteren, moeten zich schamen, betoogt Bernstein.

Vermogensbeheerders moeten dit jaar navigeren door een markt met hoge politieke risico’s, een te positief marktsentiment en lage aandelencorrelaties. In deze marktomstandigheden kunnen actieve beheerders gemakkelijker het verschil maken, zegt analist Inigo Fraser Jenkins (zie foto) van Bernstein, een van Wall Street’s meest toonaangevende marktonderzoekers en effectenmakelaars.

De correlatie tussen aandelen onderling is ingestort tot niveaus van voor de val van Lehman. Jenkins ziet die extreem lage correlatiestructuur als buitengewoon goed nieuws voor actieve vermogensbeheerders.

Jenkins: “De prestaties van een actieve asset manager worden bepaald door bekwaamheid en het aantal onafhankelijke posities, dat kan worden ingenomen. Actieve managers die in 2017 niet presteren, in een tijd waar de marktomstandigheden alleen maar beter zijn geworden om zich te kunnen onderscheiden, mogen een stortvloed aan kritiek verwachten.”

Dalende rendementen

We naderen volgens Bernstein een decennium waarin rendementen naar verwachting lager zijn dan in de afgelopen drie decennia. Jenkins voorspelt voor de komende tien jaar een nominaal rendement van 2% op obligaties en 5% (inclusief dividend) op aandelen. “In een markt waar de correlatie tussen beide beleggingscategorieën omhoog zal gaan, aangedreven door inflatie, is meer flexibiliteit nodig dan de klassieke 60-40 verdeling tussen aandelen en obligaties.”

Ook aan de kostenkant zijn grote veranderingen gaande: de beheervergoedingen worden alsmaar lager door de opkomst van goedkope indexbeleggingen. Hierdoor worden actieve asset managers al snel te duur bevonden. “Met de toegenomen focus op ESG-vriendelijk investeren, zijn deze veranderende omstandigheden grote uitdagingen voor asset managers om de komende jaren goede én verantwoorde resultaten te laten zien.”

Weg met de eilandmentaliteit

Volgens Bernstein moeten de bestaande scheidslijnen verdwijnen tussen traditionele en alternatieve beleggingen, als ook tussen quant- en fundamentele beleggingen. Daarnaast vervagen de scheidslijnen tussen actief en passief.

Jenkins: “De eilandmentaliteit moet plaats maken voor kostenverlagend integreren en combineren; alleen met meer flexibiliteit in asset allocatie neemt de kans toe op onderscheidende resultaten.”

Kosten waard

Tot voor kort draaide actief vermogensbeheer grotendeels om factor- en smart bètabeleggen, waarbij strategieën op factoren als volatiliteit, momentum, waardering of dividend werden gebaseerd. Daar zijn inmiddels zoveel benchmarks en indices voor gemaakt, dat deze vorm van actief beleggen indexinvesteren is geworden. Jenkins geagiteerd: “Het is absurd dat er tegenwoordig meer indices dan large-cap aandelen zijn.”

De analist benadrukt het belang van een juiste timing, gebalanceerde portfoliodiversificatie en aandelenselectie op basis van micro-economische activiteiten van ondernemingen. Als vermogensbeheerders met deze criteria hun assets succesvol alloceren in landen, sectoren en markten, zullen eindbeleggers graag betalen voor de idiosyncratische returns.”

Hein Praats is eigenaar van mediabedrijf L'AUROIS. Hij heeft zich, met een financiële handelsachtergrond van twintig jaar, gespecialiseerd als freelancer in – onder meer – financieel tekstschrijven. Deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

Alternatieve beleggingen