Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013).

Nieuws

Nieuw universum obligatiebeleggers

Voor institutionele beleggers op zoek naar rendement zijn er steeds meer soorten illiquide leningen. Van cat bonds tot auto's.

Toen Tonko Gast van Dynamic Credit zeventien jaar geleden de markt voor staats- en bedrijfsobligaties betrad, gaven Bunds met een looptijd van tien jaar een effectief rendement van 5%. Tegenwoordig is dat weinig meer dan niks. De obligatiebeleggers van nu moeten op zoek naar andere bronnen van effectief rendement.

Gasts belegt in illiquide leningen, met effectieve rendementen die vele procentpunten hoger liggen dan beleggers op staatsleningen kunnen verdienen. Dat bleek onlangs tijdens een seminar op de Amsterdamse Zuidas van CFA Society Netherlands, de Nederlandse vereniging van gediplomeerde financieel analisten. Gast was de eerste spreker, gevolgd door Gerard Moerman van Aegon Asset Management.

Moerman liet zien dat vijf leningcategorieën de belegger niet of nauwelijks belonen voor het risico van de lage rente. Maar drie van de vijf vergoeden hoge premies voor het kredietrisico en het risico van hun geringe liquiditeit (zie eerste grafiek) – een bron van wezenlijk extra rendement.

Alternatieve leningen

Daarom vormen zij aantrekkelijke alternatieven voor obligatiebeleggers. Institutionele obligatiebeleggers, wel te verstaan. Voor een particulier is deze markt nog te klein en te complex, al zal zijn snelle groei dat even snel veranderen.

Als voorbeelden noemde Moerman gebundelde woninghypotheken, green bonds, private placements, leningen voor de bouw van infrastructuur, leningen aan kleine en middelgrote bedrijven en cat bonds, obligaties die verzekeraars beveiligen tegen de mega-staartrisico’s van orkanen en aardbevingen.

Zelfs institutionele beleggers kunnen alleen investeren in zulke esoterica wanneer iemand voor hen een markt creëert en verzorgt. Dat doet Dynamic Credit van Gast sinds enkele jaren, via online platforms waar ze op maat gemaakte, gebundelde pakketten van dit soort illiquide leningen kunnen kopen en verkopen.

Regelgeving is obstakel

"Het mag misschien wat socialistisch klinken,"zei Gast, "maar wij zien het als onze missie om een betere maatschappelijke verdeling tot stand te brengen tussen besparingen en leningen." Regelgeving en toezichthouders vormen daarbij een majeur obstakel.

"De AFM eist dat hypotheekverstrekkers bestaande klanten dezelfde rentepercentages bieden als nieuwe,’ zegt Gast. ‘Maar hun bestaande leningportefeuilles zijn veel groter dan de nieuwe en daarom vragen ze hogere rentes dan de huidige scherpe rentes. Het onbedoelde gevolg is dat zij te weinig nieuwe kredieten verstrekken."

Binnen anderhalf jaar wist Dynamic Credit via zijn platforms vier miljard euro aan kapitaal belegd te krijgen in bovengenoemde illiquide leningen. Het zou bijvoorbeeld voor Japanse institutionele beleggers interessant kunnen zijn meer te verdienen op de aanzienlijke percentages obligatiebeleggingen in hun portefeuilles door ook in Nederlandse leningen te beleggen.

Verdienen aan hypotheken

Sinds kort runt Dynamic Credit een dochter, bijBouwe genaamd, die online hypotheken plaatst bij Nederlandse huizenkopers, rechtstreeks gefinancierd door Nederlandse pensioenfondsen en verzekeraars. "Institutionele beleggers kunnen driehonderd basispunten extra verdienen op woninghypotheken met Nationale Hypotheek Garantie,"zegt Gast.

"Dat lijkt een no-brainer. Maar pensioenfondsbeleggers zijn kuddedieren. Ze gaan pas als iedereen gaat. Het kostte ons anderhalf jaar praten als Brugman voordat ze gingen."  

Moerman ziet steeds meer kleinere planeten opdoemen in de leningenmarkt, naast de grote traditionele, zoals staatsleningen en investment grade bedrijfsobligaties (zie de tweede grafiek). Voor Dynamic Credit blijft de ruimtereis langs grote en kleine planeten een kwestie van vallen en opstaan.

"We wilden ook vliegtuigleningen gaan verhandelen," vertelt Gast. "Maar de grootste jets van Airbus en Boeing kosten 200 tot 350 miljoen euro. Dat werd een beetje veel." Autoleningen lijken een betere optie. "Auto’s kosten gemiddeld dertig mille."


Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013). De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

De impact van het coronavirus