Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013).

Nieuws

Op jacht naar onderwaardering in EU

Lage verwachtingen scheppen een vruchtbaar jachtterrein voor Europese ondergewaardeerde bedrijven, aldus Franklin Templeton.

Laatst bivakkeerde Norman Boersma in een hotel in Tokio, samen met andere professionele beleggers. "Kijk," riep een van hen op zekere avond enthousiast. "Een laadstation voor Tesla’s!" Boersma glimlacht als hij de anecdote vertelt. "Eén laadstation, in heel Tokio!"

"In 2000 werden beleggers ook al geobsedeerd door een zeer beperkt aantal aandelen, zoals Cisco en AOL. Hetzelfde gebeurt nu met Tesla, Alibaba, Apple en Facebook." Bij Tesla stijgen de verliezen zo mogelijk nog harder dan de beurskoers. Dat is, zacht gezegd, geen typische belegging voor Franklin Templeton.

Boersma werkt al 25 jaar voor deze Amerikaanse fondsenreus, die wereldwijd 845 miljard dollar voor klanten beheert. Momenteel is hij Chief Investment Officer van de Templeton Global Equity Group. "Ik ben geboren en getogen in de VS, maar mijn vader was Nederlander. Fries, om precies te zijn," verklaart hij zijn Hollandse achternaam. 

Potentie Europese aandelen

Stijlvast

Beleg liever in Europese dan in Amerikaanse aandelen, adviseert Boersma zijn klanten momenteel. Europese aandelen bieden volgens hem nog een geweldig perspectief op groei van omzet en winst. "Lage verwachtingen scheppen een vruchtbaar jachtterrein voor ondergewaardeerde bedrijven."

Value investing is de stijl van Franklin Templeton. "Al sinds 1954," zegt Boersma, "en sindsdien is er niets wezenlijks veranderd." Simpel gezegd: koop de aandelen die nog kunnen groeien en houd die net zo lang vast totdat je die groei hebt gerealiseerd – minstens drie tot vijf jaar.

"Ongelukkigerwijs deed value het slecht de laatste paar jaar. Dat was heel ongebruikelijk. Het is bijna altijd een outperformer." Voor Franklin Templeton is dat geen reden om de strategie te verlaten die het concern al zestig jaar lang doet groeien en bloeien.

Pionieren met beleggingsfondsen

Boersma’s vlaggenschip is het Templeton Global Fund (wereldwijde largecapaandelen), dat anderhalf miljard dollar beheert. Hij heeft de fusie nog meegemaakt, in 1992, tussen Franklin, gespecialiseerd in obligatiefondsen, en Templeton, gespecialiseerd in wereldwijde aandelenfondsen. Franklin werd in 1947 opgericht door Rupert Johnson – geen familie van de Johnsons die rivaal Fidelity stichtten en tot op de dag van vandaag eigenaar zijn.

Rupert noemde zijn onderneming naar Benjamin Franklin, omdat deze founding father van de Verenigde Staten van Amerika pleitbezorger was van deugdzaam sparen en beleggen. Grondlegger van de andere tak was Sir John Templeton. Deze in de VS geboren Brit was een van de pioniers van het laagdrempelige, wereldwijd actieve beleggingsfonds.

"Wat ons bedrijf typeert," zegt Boersma, "is dat het alle overgenomen merken in hun waarde laat. Ieder merk is een eigen silo binnen het concern, met een grote beleidsvrijheid. Op centraal niveau delen zij slechts zaken als marketing en accounting." Dankzij deze benadering is de belegger niet afhankelijke van één trucje. Als het ene niet lukt, kan hij iets anders proberen. 

Moeilijke markten

"Wij gaan bij voorkeur op zoek in moeilijke markten," zegt Boersma. "De Braziliaanse bijvoorbeeld. In dollars gemeten is die met 70% gekrompen."Tijd om te kopen voor een Templeton-ridder. Hoe zei koning John het ook alweer? "Voor hen die deugdelijk zijn voorbereid, is een bear market in aandelen geen calamiteit, maar een buitenkans."

Boersma benadrukt dat een groeiend aantal EM-equivalenten van topaandelen als Apple (Samsung) en Toyota (Hyundai) zich steeds beter kan meten met zijn grote voorbeelden. "Wij zien dat veel eerder dan de meeste rivalen." Dat levert niet per se de beste rendementen op. Sinds 2005 presteerde het Templeton Global Fund, gemeten in euro’s, in slechts drie jaren beter dan zijn benchmark, de MSCI All Country World-index: in 2013, 2012 en 2006.

De laatste twintig jaar boekte het fonds een rendement (in dollars) van 274% cumulatief en 6,8% geannualiseerd, tegen 390 en 8,27% voor de benchmark (in euro’s). 


Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013). De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

China; opnieuw lieveling van beleggers?