Marcel Tak is dé special product-specialist van IEX en IEXProfs, maar schrijft ook graag over rente, obligatiemarkt en toezicht als hij zich daartoe geroepen voelt. "De financiële sector is in belangrijke mate bezig met het verplaatsen van lucht. De werkelijke toegevoegd waarde is beperkt. In mijn columns wil ik relativeren, tegenwicht bieden en zo mogelijk de andere kant van de medaille laten zien."

Nieuws

Is valutahedgen wel zinvol?

Het afdekken van het valutarisico kan rendement kosten en extra, of nieuwe, risico's introduceren.

Vorige week las ik een interessant artikel, uiteraard op IEXProfs, waarin werd ingegaan op het afdekken van valutarisico bij aandelenbeleggingen. Martin Arnold van indexfondsaanbieder ETFS gaf in een presentatie aan dat valutabewegingen een steeds belangrijker onderdeel van het beleggingsresultaat worden.

Hij illustreerde die stelling met een voorbeeld van een belegging in Amerikaanse aandelen (MSCI USA) in de afgelopen zeven maanden. Beleggers die als valutabasis de euro hebben, verdienden in die periode 33%. Bepaald niet slecht, maar het grootste deel (22%) werd behaald door een versterking van de dollar ten opzichte van de euro. "Slechts" 11% was toe te schrijven aan het rendement op de aandelen zelf.

De conclusie is dat het voor beleggers van toegevoegde waarde kan zijn valutarisico's af te dekken. Want bij een omgekeerde valutabeweging kan de winst omslaan in een flink verlies. Het afdekken van valutarisico kan door het kopen van derivaten zoals opties en futures. Die zijn echter complex en duur, aldus Arnold. Een andere mogelijkheid is te beleggen in indices waarin een valutahedge is opgenomen.

Het gaat dan bijvoorbeeld om de S&P500 index die in dollars noteert, maar bij een hedge uiteindelijk dat valutarisico afdekt. Tot slot is het mogelijk direct indexfondsen te kopen met een short- of longpositie op de af te dekken valuta. Ik heb een paar opmerkingen over het afdekken van valutarisico en de door Martin Arnold gesuggereerde methode.

Extra risico en minder rendement

  1. Elke belegger moet zich realiseren dat het afdekken van het valutarisico rendement kan kosten en extra, of nieuwe, risico's kan introduceren. Het bovengenoemde voorbeeld laat de mogelijke rendementsconsequenties van een eventuele hedge al zien. De belegger die de afgelopen zeven maanden het dollarrisico ten opzichte van de euro zou hebben afgedekt, had 22% minder rendement behaald.

  2. Belangrijker vind ik het mogelijke extra risico van het afdekken van valutaschommelingen. Er is namelijk een zekere correlatie tussen valutakoers en de koersontwikkeling van aandelen. In de afgelopen twaalf maanden steeg de Eurostoxx50 index met 17%, terwijl de S&P500 index bleef steken op een percentage van 8%. Over dezelfde periode steeg de dollar echter met 19% ten opzichte van de euro.

    De correlatie tussen de wisselkoers en de (relatieve) prestatie van aandelen tussen beide regio's is zeker geen 100%, maar er is wel een verband. Dat verband is ook te beredeneren. Als de dollar in waarde stijgt ten opzichte van de euro, komt de concurrentiepositie van de VS ondernemingen in gevaar, terwijl het Europese bedrijfsleven profiteert. In een dergelijk scenario kunnen Europese indices beter presteren dan Amerikaanse. Bij een verzwakking van de dollar kan het omgekeerde effect optreden.

Het zou dus goed kunnen dat bij het afdekken van het dollarrisico en een vervolgens verder in waarde stijgende dollar, de mogelijke slechte prestatie van Amerikaanse indices niet (deels) gecompenseerd wordt door een waardestijging van de Amerikaanse munt.

Prijskaartje voor afdekken

Als u dit soort consequenties in overweging neemt, en toch besluit het valutarisico (deels) af te dekken, is een fonds met een in euro gehedged index als onderliggende waarde natuurlijk een mogelijkheid. In het artikel wordt aangegeven dat derivaten kostbaar en complex zijn, maar beleggers moeten zich realiseren dat dit ook geldt voor een gehedgede index. Laat ik de S&P 500 EUR Hedged index eens nader bekijken.

Deze index is gelijk aan de S&P500 index, maar het valutarisico is geheel afgedekt tegen de euro.  Over de afgelopen tien jaar is deze gehedgede index, teruggerekend naar de oorspronkelijke valuta, 1,31% per jaar achtergebleven bij de dollargenoteerde S&P500 index. Dat is het prijskaartje voor het afdekken van het valutarisico. Dat is bepaald niet goedkoop.

Als alternatief, zo werd aangegeven, kan de belegger ook kiezen voor een specifiek valuta-indexproduct (ETOP), waarin zowel short- of longposities op verschillende munten kan worden ingenomen. Ik schreef daar precies een jaar geleden over. In mijn column analyseerde ik de long USD short Euro ETP.

Wel zinvol?

De dollar bleek in de onderzochte periode (2010-2014) met 5,4% te zijn gedaald ten opzichte van de euro. Het resultaat op de betreffende index was met -7,3% slechter dan de ontwikkeling van de spotprijs, en dat geldt al helemaal voor de ETP zelf (-10,9%). Voor een dergelijk verschil zijn diverse verklaringen, waaronder het renteverschil tussen beide blokken.

Mijn punt is dat de geponeerde stelling dat een derivatenconstructie kostbaar en complex is waar mag zijn, maar dat dit zeker ook voor een gehedgede index ETF of een valuta-ETP geldt. Het is verstandig dat elke belegger zich vooraf  nagaat of het afdekken van valutarisico wel zinvol en risicoverlagend werkt.

Daarnaast is een goede kennis van zaken over de marktfactoren als rente op de toekomstige resultaten van de valuta hedge onontbeerlijk om teleurstellingen over het eindresultaat te voorkomen. Valutaposities zijn nu eenmaal altijd complex, welk instrument je daarvoor ook kiest.

 


Marcel Tak is zelfstandig beleggingsadviseur en oprichter/beheerder van het Bufferfund. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

China; opnieuw lieveling van beleggers?