Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013).

Nieuws

Mexico verdient geen straf van beleggers

Wie wil er beleggen in Mexico? Het negatieve imago onder beleggers is onterecht, aldus Pictet. Het land hervormt en groeit maar door.

Mexico: Het land heeft sinds 2007 minstens honderdduizend van zijn inwoners verloren en liefst 17 procentpunten van zijn bruto binnenlands product door aanhoudend geweld als gevolg van de handel in en het gebruik van drugs.

Het is voor eenderde van zijn staatsbegroting afhankelijk van de export in olie, en die is in prijs gekelderd. Geen wonder dat de lokale munt mee-kelderde – alleen dit jaar al met 3%. Kortom: wie wil nou investeren in Mexico?

"Ik geloof niet dat Mexico het verdient gestraft te worden door de financiële markten," zegt Pictet’s senior investment manager Emerging Market Debt Mary-Therese Barton na een studiereis door de tweede economie van Latijns Amerika.

Jan met de Sombrero

Barton sprak Mexicaanse bankiers, ambtenaren, beleggers, ondernemers en analisten. Haar conclusie: de structurele hervormingen die de huidige regering in gang heeft gezet, kunnen de komende jaren liefst twee procentpunten extra bbp-groei opleveren (zie grafiek).

 Mexico in cijfers

De gematigd conservatieve president Enrique Peña Nieto begon met het openbreken van het semi-monopolie van América Móvil van miljardair Carlos Slim – u weet wel, die man die KPN even dacht op te slokken.

Pratend met Jan met de Sombrero hoorde Barton dat Mexicaanse telecomconsumenten nu al profiteren van meer keuze, lagere prijzen en betere dienstverlening, slechts acht maanden nadat Peña Nieto nieuwe wetten introduceerde die de telecomindustrie concurrerender moeten maken.

Lage olieprijzen

Behalve telecom liberaliseert de president ook arbeid, onderwijs en energie. De laatste is veruit de belangrijkste en ook het moeilijkst te hervormen. Met 2,78 miljoen vaten per dag in 2014 is Mexico de negende olieproducent op aarde – achter Irak en Iran, maar vóór Venezuela, Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten.

Het is ook een van de weinige olielanden waar de productie al jaren fors terugloopt. Olie en gas is namelijk al driekwart eeuw een monopolie van staatsonderneming PEMEX. De productie van elektriciteit is in handen van CFE, een ander staatsmonopolie. Beide molochen houden de prijzen kunstmatig laag. Gevolg: onderinvestering, verouderde krachtcentrales die draaien op steenkool en kostbare stookolie, gebrek aan pijpleidingen voor gas.

De omvangrijke Mexicaanse maakindustrie – vooral auto’s voor export naar de VS – betaalt tot 80% meer voor zijn energie dan Amerikaanse rivalen, aldus The Economist. Door particuliere investeerders toe te laten tot zijn omvangrijke energiemarkten hoopt Mexico zijn industriële productie met liefst 36% te verhogen. De eerste stap is de veiling van een staatsolieveld in augustus, voor het eerst in de geschiedenis.

Nul migratie

Dit nieuwe beleid zou heel wel kunnen vastlopen in de machtige en corrupte kliek van bureaucraten, politici en zakenlieden die belang hebben bij de status quo in het land, zoals in het verleden al zo vaak is gebeurd. Peña Nieto is nota bene president namens de PRI, hét politieke vehikel van deze groep.

Maar behalve India is er geen andere opkomende economie met zo’n ambitieus en omvangrijk hervormingsprogramma als Mexico, aldus Barton. Het kan haast niet anders dan dat dit voelbare effecten zal genereren. Vierhonderdduizend extra banen bijvoorbeeld, dankzij hervorming van de arbeidsmarkt.

"Dit heeft ertoe bijgedragen dat de nettomigratie van Mexicaanse arbeiders naar de VS is gedaald tot nul," schrijft Barton. "Veel migranten keren al terug naar hun land van herkomst."
Daarbij voert de Mexicaanse overheid een verstandig monetair beleid. Het begrotingstekort is de laatste drie jaar weliswaar gestegen naar 3,3% van het bbp.

Goed voorbereid

De totale staatsschuld blijft onder de 40% van het bbp – minder dan in Brazilië en India, laat staan de 100%+ in de VS en Europa. Mexico heeft dan ook de kredietrating A. En ondanks zwakke economische groei en een inflatie van minder dan 3%, zal de centrale bank niet aarzelen de rente te verhogen om een kapitaalvlucht in dollars te voorkomen en de kosten van krediet gelijk te houden met de VS.

"Het zou zelfs kunnen dat de Bank van Mexico de geldkraan eerder dichtdraait dan de Fed, om de wereld te laten zien hoe goed zij zijn voorbereid," aldus Barton. Ondanks de verdere val van de Mexicaanse peso is het effectief rendement op obligaties in de lokale munt dit jaar stabiel gebleven op 5,8%.

Barton voorspelt dat de yield spread tussen korte en lange peso-leningen zal gaan teruglopen. De inflatie zal juist stijgen, waardoor Mexicaanse obligaties met inflatiebescherming, UDI’s genaamd, aantrekkelijk worden, aldus de Pictet-specialist.

 

Joost Ramaer is freelance journalist en schrijver van het boek De Geldpers – De teloorgang van het mediaconcern PCM (Prometheus, 2009). Over beleggen schreef hij eerder een wekelijkse column in NRC Handelsblad (2011-2013). De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Lees meer

Alles over de rente