Nieuws

De lange termijn bestaat niet

Een financieel leven is eigenlijk een aaneenschakeling van korte termijnen, zegt auteur Cullen Roche.

Iedere portfoliomanager of beleggingsadviseur weet het: wie rendement op lange termijn wil behalen moet zich niet te veel laten afleiden door kortetermijnschommelingen. 

Hoe u een portefeuille inricht hangt samen met de risicotolerantie, de periode en het beleggingsdoel. De Moderne Portefeuille Theorie zegt vervolgens wat een verstandige invulling kan zijn. U kent het beroemde plaatje van de Efficient Frontier:

Efficient Frontier

Over de lange termijn, zo weet iedereen, presteren aandelen beter dan obligaties. Dus hoe verder weg de beleggingshorizon, hoe meer ruimte er is om meer risico aan te gaan om van dat hogere verwachte rendement te profiteren. 

Een reeks van korte termijnen

Maar er is een probleem met die lange termijn, zegt financieel adviseur en blogger Cullen Roche. Ons leven speelt zich namelijk lang niet altijd af in een rechte lijn richting dat verre beleggingsdoel. "Onze financiële levens hebben helemaal niet zo'n langetermijnkarakter. Het is eerder een reeks van korte termijnen binnen één lange termijn."

"De meeste mensen beginnen met beleggen als twintiger, maar ze beginnen pas significant vermogen te vergaren rond hun 30e of 40e. Daardoor is de tijdsperiode tot pensionering vaak maar 25 tot 35 jaar. En onze financiële levens zijn natuurlijk geen kaarsrecht pad tot aan het pensioen. Je gaat trouwen, krijgt kinderen, moet studies betalen, een hypotheek aflossen, een auto kopen, enzovoort."  

Roche geeft als voorbeeld hoe het risico van portefeuilles richting pensionering standaard wordt afgebouwd, om het opgebouwde kapitaal veilig te stellen. "Dan wordt het problematisch, want een 30-jarige belegger met een portefeuille van 70% aandelen en 30% obligaties, heeft helemaal niet 70% van zijn portefeuille 'voor de lange termijn' in aandelen zitten. Als ze dat op 40-jarige leeftijd terugbrengen tot 60/40 heeft 10% van die aandelenpositie maar voor tien jaar meegedaan. En als je op je 50e teruggaat naar 50/50 heeft bijna een derde van de aandelenportefeuille hooguit twintig jaar meegedaan."

Verkeerde spoor

Voeg daarbij het feit dat mensen later in hun leven vaak meer te besteden - en dus ook te beleggen - hebben en het wordt duidelijk dat 'lange termijn' op zijn best een relatief begrip is. "De ideeën die voortkomen uit de MPT zijn niet alleen onrealistische theoretische modellen, maar ze zorgen ervoor dat mensen geloven dat ze meer risico aankunnen dan goed voor ze is, door het simpele geloof in de outperformance van aandelen over de lange termijn."

"Als je dat combineert met onze ingebakken neiging om verkeerde beslissingen te nemen, kom je in een situatie waarin een ongeluk in een klein hoekje zit. Onze modellen zeggen dat we meer risico aankunnen, maar als de werkelijkheid toeslaat zien we pas dat het model ons op het verkeerde spoor heeft gezet."

Nee, zegt Roche, dat betekent niet dat de langetermijnmodellen in de vuilnisbak kunnen en al helemaal niet dat we dan maar op de korte termijn moeten gaan handelen. Maar het betekent wel dat je als belegger niet de illusie moet blijven koesteren dat het op de lange termijn allemaal goed zal komen, omdat de theorie dat zegt.

 

De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Het is mogelijk dat redactieleden posities hebben in een of meer van de genoemde fondsen. Klik hier voor een overzicht van hun beleggingen.

Lees meer

De impact van het coronavirus