Feature

De Schotse case voor EMD en alternatieve beleggingen

Op basis van verwachte rendement en volatiliteit is Aberdeen Standard Investments nu vooral gecharmeerd van schuldpapier uit de opkomende landen in lokale valuta en alternatieve beleggingen.

Op bezoek bij Aberdeen Standard Investments, de grootste asset manager van het Verenigd Koninkrijk en de nummer twee van Europa, zijn we blij te luisteren naar de inzichten van hoofdeconoom Jeremy Lawson, politiek econoom Stephanie Kelly en hoofd Multi-Manager Solutions Andrew McCaffery. Waar staan we economisch? Voor welke grote beer moeten we uitkijken?

Lawson toont zich optimistisch. “De aantrekkende groei wordt zo breed gedragen, dat zelfs de Amerikaanse verkrappende monetaire beleidsplannen geen roet in het eten gooien. We kijken overigens al lang niet meer unipolair naar de Verenigde Staten om te bepalen hoe de wereldwijde economie er voor staat. De wereld is mulitpolair geworden.”

"De aantrekkende groei wordt zo breed gedragen, dat zelfs de Amerikaanse verkrappende monetaire beleidsplannen geen roet in het eten gooien"

Drijvende krachten

Beleggers vergeten volgens Lawson vaak dat het China was dat een einde maakte aan de industriële malaise waar we ons eind 2015 en begin 2016 in bevonden. "Het Chinese fiscale en monetaire beleid veranderde beslissend van koers met een uitgebreid pakket aan stimuleringsmaatregelen. Dat was op het dieptepunt van de grondstoffenmarkt."

Europa is inmiddels ook al langere tijd bezig aan een indrukwekkend herstel. Lawson: ”In tegenstelling tot wat vaak wordt verteld heeft kwantitatieve verruiming wel degelijk geholpen, al moet geduld worden betracht met het bereiken van ECB’s 2% inflatiedoelstelling.”

Mede door de lage inflatiedruk zal het volgens Lawson nog tot eind 2019 duren totdat de ECB de basisherfinancieringrente verhoogt.

Sterke opkomende markten

Opkomende markten dragen volgens Lawson hun steentje bij aan de positieve economische vooruitzichten. Dat was een paar jaar geleden nog wel anders toen Morgan Stanley de term fragiele vijf introduceerde voor even zo veel opkomende landen in de problemen, te weten Brazilië, India, Indonesië, Turkije en Zuid-Afrika.

Lawson: “Maar kijkend naar de veel lagere kapitaaluitstromen, hogere directe buitenlandse investeringen en grotere deviezenreserves zijn de opkomende markten nu een stuk beter gepositioneerd om eventuele tegenvallers op te vangen.”

Minder stress 

Lawson gaat verder: “De financiële stress is wereldwijd sowieso flink afgenomen. Nadat eind 2015 de aandelenmarkten nog aanzienlijk corrigeerden brak daarna een periode aan met lage volatiliteit, ingelopen credit spreads en verbeterde liquiditeit.”

De aantrekkende economische groei en verbeterde arbeidsmarkten zetten vervolgens voor de centrale banken het licht op groen licht om de monetaire teugels, na jaren van expansie, eindelijk aan te trekken.

Wanneer de huidige economische cijfers met die uit het verleden worden vergeleken constateert Lawson dat wellicht een piek is bereikt in wereldwijde industriële productie, alsook in de winstmarges en waarderingen van bedrijven. Dat hoeft niet erg te zijn.

“Conjunctuurcycli sterven niet van ouderdom. Ze leggen het loodje door een economische schok, die vervolgens tot onbalans leidt in aandelen- of kredietmarkten. Daarvan zien wij nog geen signalen.”

"Conjunctuurcycli sterven niet van ouderdom. Ze leggen het loodje door een economische schok, die vervolgens tot onbalans leidt in aandelen- of kredietmarkten."

Risicokatalysatoren

Maar er zijn factoren die volgens Lawson als katalysator kunnen dienen voor een terugval. Hij noemt monetair beleid als een van de risicofactoren die het positieve vooruitzicht kan vertroebelen. “Wanneer er te hard op de rem wordt getrapt, kan dat al snel leiden tot economische stagnatie.”

Ook brengt hij de wolk van schuldenaccumulatie die boven de wereld hangt ter sprake. “Sommige landen zullen bij toenemende inflatiedruk en te snel stijgende rentevoeten hardere klappen krijgen dan andere. Onder de meest kwetsbare economieën zitten onder meer landen als Frankrijk, Zwitserland, China en Singapore. Dat zijn niet de kleinste jongetjes uit de klas.”

Politiek-econoom Kelly constateert dat veel vermogensbeheerders daarnaast politieke risico’s noemen als grootste gevaar voor hun portefeuilles. “In Europa zullen volgende jaar alle ogen zijn gericht op de Italiaanse verkiezingen. Met toenemende nervositeit zullen financiële markten bezien welke uitslagen er voor de Vijfsterrenbeweging en Liga Noord uit de stembus komen.”

Dat het Catalaanse referendum van gisteren voor zo veel tumult zou zorgen was Kelly nog niet bekend.

Diversifiëren tegen risico

Op de vraag wat deze macro-economische, monetaire en politieke ontwikkelingen voor invloed hebben op beleggingsportefeuilles zet McCaffery het verwachte rendement af tegen de verwachte volatiliteite. “Dan is schuldpapier in opkomende markten in locale valuta met zijn hoge yield en lager gevoeligheid voor stijgende Amerikaanse rente een mooie diversificatie. Weg van dure staatsobligaties en Amerikaanse aandelen.”

Volgens McCaffery zijn de opkomende markten tegenwoordig gewoon veel gedisciplineerder dan voorheen, waardoor de inflatie beter onder controle is. Ook roemt hij de heersende hervormingsgezindheid.

Naast EMD in lokale valuta ziet McCaffery een stijgende vraag naar alternatieve beleggingen, vooral in infrastructurele fondsen met bijvoorbeeld beleggingen in windmolen- en zonne-energieparken. Daarnaast zoeken grote beleggers het in publiekprivate partnerschappen bij de bouw en het onderhoud van wegen, scholen en ziekenhuizen.

McCavvery: “Bouw levert primair resultaat. Onderhoud staat garant voor secundaire opbrengsten. Beleggers verzekeren zich zo van lange termijn cashflows. Doordat dit soort beleggingen veelal geïndexeerd zijn, wordt tevens reëel inkomen veilig gesteld."

MiFID II