Bid om bèta, niet om alfa

In de beleggingswereld bestaat een hardnekkig geloof: als belegger moet je op zoek naar alfa. Alfa staat voor het vermogen om de markt te verslaan. Dat klinkt logisch. Wie wil er nu niet beter presteren dan gemiddeld? Meer rendement is immers altijd beter dan minder. Nick Magiulli denkt daar anders over. 

Alfa zegt volgens hem namelijk niets zonder de context van de markt zelf. Want alfa is altijd relatief. Als de markt het slecht doet, kan zelfs de beste belegger alsnog met lege handen staan.

Alex en Pat

Magiulli geeft het voorbeeld van twee beleggers: Alex en Pat. Alex is zeer kundig en verslaat de markt elk jaar met 5%. Pat daarentegen is hopeloos en blijft structureel 5% achter. Beleggen ze tegelijk, dan is Alex Pat elk jaar 10% de baas.  Maar wat als ze niet in dezelfde periode beleggen? Dan verandert volgens Magiulli het verhaal.

"Alex belegt bijvoorbeeld in Amerikaanse aandelen tussen 1960 en 1980, Pat tussen 1980 en 2000. Ondanks zijn superieure vaardigheden haalt Alex in die eerste periode een reëel rendement van zo’n 6,9% per jaar. Pat — ondanks zijn slechte timing en gebrek aan talent — komt in zijn periode uit op ongeveer 8% per jaar. Na twintig jaar staat Pat voor. Niet dankzij kunde, maar dankzij de markt."

Hou het simpel: volg de markt

Ofwel, alfa helpt, maar minder dan veel beleggers denken. Daarom de vraag van Magiulli: "Wat wil je liever? Iets minder verliezen dan anderen tijdens een economische ramp, of gewoon het marktrendement pakken in een normale periode?" Hij geeft maar meteen ook het antwoord. Voor de meeste mensen is scenario 2 op de lange termijn veel aantrekkelijker.

Dat brengt ons volgens Magiulli bij bèta: de markt zelf. Technisch gezien meet bèta hoe sterk een belegging meebeweegt met de markt, maar eenvoudiger gezegd is bèta de markt. Magiulli: "Historisch gezien heeft die markt, ondanks forse schommelingen, meestal positieve reële rendementen opgeleverd. Wie de lange grafieken bekijkt, ziet hoe periodes van zwakte vaak worden gevolgd door sterke hersteljaren.

Timing weegt dus zwaarder

Bèta doet ertoe. Wie rond 1900 op Wall Street begon, zag twintig jaar lang nauwelijks rendement. Wie tien jaar later instapte, behaalde ineens zo’n 7% per jaar. Hetzelfde gold voor beleggers rond de Grote Depressie: timing woog zwaarder dan talent. Iemand die eind 1929 investeerde, behaalde op jaarbasis ongeveer 1% rendement, terwijl iemand die in de zomer van 1932 instapte, uitkwam op zo’n 10% per jaar.

De grote verschillen in rendement laat zien hoe belangrijk de algemene marktontwikkeling (beta) is ten opzichte van beleggingsvaardigheid (alpha). 

Magiulli: "Deze kennis is belangrijk omdat het bevrijdend werkt. Het geeft je de ruimte om je te richten op de dingen waar je wél controle over hebt. In plaats van het gevoel te hebben dat de markt je machteloos maakt, kun je haar zien als één zorg minder. Juist omdat je die toch niet kunt optimaliseren."

Belangrijker dan rendement

Waar kun je dan wél op sturen? Je carrière, je spaarquote, je gezondheid, je gezin, en nog veel meer. "Al die factoren leveren je gedurende je leven meer waarde op dan een paar extra procentpunten rendement op je beleggingsportefeuille."

Magiulli's advies: richt je in 2026 op de juiste dingen, en bid vervolgens om bèta, niet om alpha.