De K-economie hult de Fed in mist

"Morgen neemt de Federal Reserve een nieuw rentebesluit. Voor de derde keer in korte tijd rekent de markt op een verlaging van 25 basispunten. De kans daarop ligt rond de 85%, maar wie de afgelopen weken heeft meegekeken, ziet vooral onrust.

Na de vorige vergadering stond de kans óók rond de 90%, zakte daarna naar 30–50% en staat nu weer bijna op het oude niveau. Ook verder vooruit is het beeld instabiel: futures prijzen voor 2025 en 2026 wisselend drie, vijf of juist geen extra verlagingen in.

Dubbele signalen

De markt probeert richting te vinden in een economie die zelf geen eenduidige richting geeft. De Verenigde Staten schuiven namelijk steeds duidelijker richting een K-economie: een bovenkant die profiteert van technologie en kapitaalkracht, en een onderkant die juist onder druk staat. Twee werelden, twee ritmes – en precies in die spanning moet de Fed een besluit nemen. Twee economieën die elkaar niet meer raken

Die K-vorm verklaart de tegenstrijdige datapunten van de afgelopen maanden. Aan de bovenkant profiteren bedrijven van digitalisering, sterke balansen en de doorbraak van kunstmatige intelligentie. Dat vertaalt zich in stevige productiviteitswinsten en een groei die langer doorloopt dan gebruikelijk in een laat-cyclische fase.

Aan de onderkant is het beeld omgekeerd. De werkloosheid loopt op, vacatures nemen af en consumenten worden voorzichtiger nu hun spaarbuffers zijn verdampt en vaste lasten blijven stijgen. Wat voor de kapitaalkant als groei voelt, ervaart de consument als vertraging.

Het zijn werelden die elkaar nog maar zelden ontmoeten. Dit levert dubbele signalen op, precies waar centrale banken kwetsbaar zijn. Productiviteit en winstgevendheid wijzen op kracht, terwijl arbeidsmarkt en consumptie afkoelen. De economie produceert twee waarheden tegelijk – en daarmee beleidsmist.

Beleggen in de K-economie

Voor beleggers is de belangrijkste les dat een K-economie nooit één toekomst oplevert. Portefeuilles moeten drie dingen tegelijk kunnen: inspelen op een Fed die eerder kan versoepelen, bestand zijn tegen twee uiteenlopende economische ritmes en voorbereid zijn op een trager en minder diep renteverlagingstraject dan eerdere cycli. Dat de Fed eerder kan bewegen, betekent niet dat de inflatie al laag is want die ligt nog altijd boven de 3%.

De ruimte ontstaat doordat beide kanten van de K-economie richting minder inflatiedruk wijzen: hogere productiviteit drukt kosten, terwijl de consument terugschakelt. Zo ontstaat een geloofwaardig dalend inflatietraject.

De ECB heeft die ruimte minder. Niet omdat de inflatie per se hoger is, maar omdat de eurozone uiteenvalt. Diensteninflatie blijft stroperig en de verschillen tussen landen maken sturen met één rente ingewikkelder. Daardoor liggen kansen voor een rentedaling bij de langere rente eerder in de VS, terwijl in Europa doseren verstandiger blijft.

Extra robuustheid gevraagd

Een K-economie vraagt daarnaast om schokbestendigheid. Portefeuilles die kunnen meebewegen met zowel de sterke kapitaalkant als de zwakke consumenten- en arbeidsmarktkant — via inflatiebestendige real assets, kwalitatieve obligaties en aandelen met voorspelbare kasstromen — blijven in beide scenario’s overeind.

Ook de aandelenmarkt toont dit K-patroon. De waarderingen zijn hoog, maar het bovenste deel van de economie — waar technologie, schaal en productiviteit samenkomen — draagt het grootste deel van de winstgroei. Daardoor profiteren aandelen als geheel meer van de sterke bovenkant dan van de verzwakkende consument.

Langetermijnrente blijft hoog

Tot slot is realisme richting de Fed belangrijk. Zelfs bij verlagingen blijft de lange rente waarschijnlijk relatief hoog, doordat inflatie niet snel onder de 2% duikt en de termijnpremie verhoogd blijft — de opslag die beleggers vragen voor het langer vastzetten van geld.

In deze omgeving werkt duration vooral in een staartscenario: wanneer de zwakkere helft van de economie echt doorzakt. Juist wanneer niemand het hebben wil, doet duration eindelijk waarvoor het bedoeld is. Het is daarmee vooral een verzekeringsinstrument binnen bredere scenarioplanning.

Kiezen voor strategische helderheid 

Een economie met twee waarheden vraagt om portefeuilles die beide kunnen verdragen. Dat is geen vlucht naar defensiviteit, maar een keuze voor strategische helderheid. In een wereld met twee ritmes wint uiteindelijk niet de belegger die gelijk krijgt, maar de belegger die overeind blijft."

Thomas van Galen is chief strategist bij Achmea Investment Management.