Geen Trump-stempel op de Fed (deze keer)

De Fed verlaagde van de week het leentarief met 25 basispunten, naar de bandbreedte 4,0–4,25% Daags voor de vergadering kreeg een van de bestuursleden, Lisa Cook, van de rechters te horen dat ze gewoon deel mag nemen aan de beraadslagingen: de rechters oordeelden dat haar ontslag onrechtmatig was.

Donald Trump liet het er niet bij zitten en kondigde hoger beroep aan, bij het Constitutioneel Hof. Luttele minuten na die uitspraak keurde de Senaat de voordracht van Stephen Miran goed om plaats te nemen in het Fed-bestuur.

Die benoeming was wel kantje boord: 48 Republikeinse senatoren stemden voor, 47 grotendeels Democratische senatoren drukten op de tegen-knop. (Overigens, de rechtbank die oordeelde dat Cook kon blijven zitten, deed dat met 2 stemmen voor en 1 tegen, ook al iets wat aangeeft hoe gepolariseerd de situatie in de VS is). Miran kon daardoor ook meteen meedoen met de rentevergadering. 

Door de rechter

De sfeer zal de slechtste in tijden zijn geweest. En dan bedoel ik niet eens de spagaat waarin de Fed zich bevindt; met hoge en stijgende inflatie enerzijds en verslechterende economische situatie anderzijds.

Wat de sfeer niet ten goede kwam, was de komst van Miran. Hij wordt gezien als een schoothondje van Trump en iemand die de onafhankelijkheid van de Fed eerder als een last dan een zegen ziet. Hoe onwelkom hij eigenlijk is, was te zien aan enkele kleine, maar veelzeggende dingen. 

Zo verscheen op de website van de Fed het bericht dat Miran beëdigd is als lid van het bestuur van de Fed. Wat opvallend was, was dat hij werd beëdigd door een rechter. Normaliter – en dat is bij alle andere bestuursleden het geval geweest -  worden nieuwe leden beëdigd door de voorzitter, thans Jerome Powell.

Niet populair

De beëdiging vindt ook plaats in de grote zaal van de bank. Voor de beëdiging van Miran had Powell blijkbaar geen tijd en de beëdiging zelf geschiedde in een kamertje ergens in het Fed-gebouw. Toen vervolgens daarna zijn biografie op de website van de Fed moest komen, verscheen er een zeer summiere versie, waar de cv van alle andere leden van het bestuur aanmerkelijk langer is.

Tot slot vond men het niet nodig bij zijn cv zijn foto te plaatsen. Allemaal zaken die duidelijk aangeven wat de bank van het nieuwe bestuurslid vindt. 

In de vergadering maakte hij zich vervolgens ook niet populair. Waar iedereen zich schaarde achter het voorstel om de rente met een kwart procentpunt te kortwieken, stemde Miran tegen: hij wilde een half procentpunt eraf halen.  Voor de buitenwacht is, uiteraard, vooral van groot belang geweest of er aanknopingspunten waren conclusies te trekken over wat er op het rentegebied na september zal gebeuren. 

Nog een of twee keer

De Fed verlaagde de rente omdat de arbeidsmarkt volgens de bank verslechterd is en verdere verslechtering een groter gevaar is dan het gevaar dat de inflatie structureel zal stijgen door de hogere invoerheffingen. Amerikaanse bedrijven nemen veel minder nieuwe mensen aan dan voorheen gebeurde.

Als zij overgaan tot het ontslaan van personeel, dan zou de werkloosheid wel eens rap kunnen stijgen. Invoerheffingen lijken tegelijkertijd de inflatie eenmalig aan te jagen en dus niet structureel, aldus de Fed. 

Vandaar dat een meerderheid van de comitéleden in de puntenwolk (een invuloefening voor wat zij vinden dat met de rente moet gebeuren. Ze vullen dezelfde formulieren in met betrekking tot werkloosheid, inflatie en economische groei voor de komende jaren) aangaf dat de rente nog één of twee keer omlaag zou moeten in de komende maanden. 

Brug te ver

Of dat daadwerkelijk gebeurt, is maar zeer de vraag. Zo deed Powell in de persconferentie na afloop zijn best die verwachtingen te temperen, met opmerkingen als dat het lastig is de juiste koers uit te stippelen en dat men de besluiten vergadering per vergadering zal nemen.

Dat zijn duidelijke aanwijzingen dat verwachten dat de Fed begonnen is een aan reeks verlagingen, een brug te ver zou zijn. Dat 6 van de 19 comitéleden invulden dat de rente de komende tijd niet verder omlaag moet, onderstreept dat. 

Wat ook erop wijst dat beleggers niet moet uitgaan van een reeks renteverlagingen, zijn ook de verachtingen van de comitéleden over de ontwikkeling van de werkloosheid, economie en inflatie tussen nu en 2027.

Trumpeffect?

Zij zien de economische groei in alle drie jaren iets hoger uitkomen dan ze eerder hadden verwacht, de werkloosheid in 2026 marginaal láger uitpakken en de inflatie tot en met 2027 niet naar het gewenste niveau terugkeren. Die verwachtingen schreeuwen niet bepaald dat de Fed-rente fors omlaag zal gaan. 

In de puntenwolk kunnen we 19 puntjes zien in die rente-exercitie, namen van de leden staan er niet bij. Maar deze keer was het wel heel makkelijk de naam van minstens één comitélid te koppelen aan één van de punten in de puntenwolk. Een lid gaf aan dat de rente fors naar beneden moet en onder de 3% moet uitkomen. Dat is zonder twijfel Miran geweest. 

Het andere punt dat voor analisten, economen en beleggers was, was om te zien of iets wat we het Trumpeffect kunnen noemen, te ontwaren zou zijn nu 3 leden van het bestuur door de president zijn benoemd.

Niet meestemmen

In zijn eerste termijn stelde hij Christopher Waller en Michelle Bowman aan. Beide stemden in juni tegen het besluit om de rente onveranderd te houden; zij wilden de rente toen al verlagen met 25 basispunten. 

Waren zij nu met Miran mee opgetrokken, dan hadden we kunnen spreken van een Trumpiaans blok bij de centrale bank. Dat is niet gebeurd. Zowel Waller als Bowman sloten zich aan bij het voorstel een kwartje van de Fed-rente af te halen.

Dat zij zich niet aansloten bij Miran, is zeer belangrijk. Waller bijvoorbeeld wordt gezien als een van de grootste kanshebbers om Powell op te volgen als voorzitter in het voorjaar van 2026. Waller had zich haast kunnen verzekeren van die baan als hij in september met Miran mee had gestemd.

Onafhankelijke bank

Op die manier had hij Trump kunnen laten zien dat hij zijn man is, een centrale bankier die zal doen wat de president wil, wat de vooruitzichten voor inflatie en economische groei ook zijn.

Dat Waller dat niet deed, ondanks het feit dat er voor hem veel op het spel stond, is goed nieuws voor iedereen die een onafhankelijk opererende centrale bank in de VS belangrijk vindt.

Het stemgedrag van Waller en Bowman is voor beleggers veel belangrijker dan renteverlaging en komst van mogelijke nieuwe in de komende maanden!