Weinig aandelen in portefeuille leidt tot meer volatiliteit

Wat is de optimale hoeveelheid aandelen in een portefeuille. Is dat een handvol of zijn het er honderden, misschien wel duizenden? Dat is het onderwerp van een blog van Brian Chingono van vermogensbeheerder Verdad.

Feit is dat de meningen verschillen. Een grootmeester als Warren Buffett zweert bij een relatief geconcentreerde portefeuille. Zijn grootste holdings momenteel zijn Apple, American Express, Bank of America, Coca-Cola, Chevron, Occidental Petroleum en Moody’s. In totaal omvat de portefeuille ongeveer 50 beursfondsen.

In de ogen van Buffett is meer zinloos voor mensen met verstand van zaken. Alles moet erop gericht zijn een paar echt succesvolle bedrijven te vinden, want "als je in je leven drie fantastische bedrijven vindt, wordt je heel rijk en als je die bedrijven ook nog begrijpt, zullen die drie geen nare dingen gebeuren."

Vanguard

Van de andere kant zijn er Nobelprijswinnaars die precies het tegenovergestelde prediken. Hun these is dat het ongelofelijk moeilijk is om die drie succesbedrijven op tijd te vinden. Als je in een brede index belegt, heb je tenminste de zekerheid dat je ze niet misloopt en dat is voor het rendement van groot belang.

Voor sommige fondsmanagers als Vanguard en BlackRock staat dat centraal in hun hele strategie en businessmodel, wat blijkt uit een grote variatie aan indexfondsen en ETF’s. 

Wie heeft er gelijk?

Ten eerste is er een mathematisch gegeven waar particuliere beleggers rekening mee moeten houden. Een geconcentreerde portefeuille is meestal een volatiele portefeuille. Dat is belangrijk omdat een portefeuille die in het eerste jaar 2% daalt en het tweede 2% stijgt het veel beter doet dan een portefeuille die eerst 30% daalt en dan 30% stijgt. 

De geconcentreerde fondsmanager moet over een langere periode dus eigenlijk per definitie meer rendement halen zodat het risico loont. Hij moet bovendien geduld hebben.

Simulatie

Chingono heeft een simulatie doorgevoerd voor fondsen met verschillende concentratiegraden van 5 tot 500 aandelen in de portefeuille. Wat blijkt is dat fondsen met een extreem hoge concentratiegraad gemiddeld grote risico’s lopen bij een relatief laag rendement.

Verder geldt dat een verhoging van 5 naar 10 aandelen in de portefeuille veel meer oplevert dan van 50 naar 55. Maar zelfs bij hogere concentratiegraden blijft het voor particulieren gemiddeld gunstiger in een ETF te beleggen vanwege de lagere beheerkosten.