Amerikaanse handelsakkoorden met VK en China? Ammehoela!

Onlangs hebben zowel de Europese Centrale Bank als de Bank of England de rente verlaagd. Daags erna waarschuwden ze dat de beleggers vooral niet moet denken dat er heel veel in het vat zit. Spelbreker is de handelsoorlog.

Die zal naar verwachting de economische groei omlaag drukken, maar de inflatie juist omhoog doen gaan. Voor iedereen die redeneert dat door de lagere economische groei ook de inflatie zal zakken: dat is geen natuurwet, maar een aanname.

Ja, het kan best zo zijn dat in het kielzog van een tragere economische activiteit de geldontwaarding afneemt, maar in de geschiedenis zijn ook gevallen waarbij de groei zakt en inflatie toch klimt. De jaren 70 zijn het bekendste voorbeeld van wat we sindsdien stagflatie noemen.

Andere stemming

Onder meer Isabel Schnabel, lid van het dagelijks bestuur van de ECB en de grootste havik binnen de bank, zei in een toespraak dat handelsoorlog inflatie aanwakkert en daardoor de ruimte voor renteverlagingen verkleint.

Het kan best zijn dat u nu denkt ‘maar wacht even, de afgelopen dagen kwamen er juist berichten over een handelsakkoord tussen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten en China’. Dat klopt.

Op de financiële markten leidde dat tot euforie en stevige koersstijgingen. Met mijn beleggerspet op juich ik ook als ik naar de schermen kijk. Wanneer ik echter mijn macro-economische pet opzet, verandert mijn stemming behoorlijk.

Rode vlag

Gezien hetgeen Washington en Londen afgesproken hebben, dan heeft dat veel meer weg van een raamwerk waarbinnen de twee landen gaan praten over details die een akkoord tot een handelsakkoord maken. Die details zijn er nu nog niet en dat is een joekel van een rode vlag.

Met China is afgesproken dat heffingen over en weer voor een periode van 90 dagen omlaag gaan. Wat er daarna zal gebeuren daarmee? Niemand die het weet. Wat we wél weten, is dat de Amerikaanse president Donald Trump andere landen onder druk zet hard te zijn tegen China.

Dat is niet bepaald een sfeertje waarin de kans groot is dat de verlaging van de heffingen ook na 90 dagen in stand zal blijven. Maar zelfs áls dat wél gebeurt, dan nog zal het een feit zijn dat de heffingen tussen zowel Washington en Beijing als Washington en Londen aanmerkelijk hoger zullen zijn dan in het verleden.

Geen winst

Dat zelfs het Verenigd Koninkrijk, zonder meer de meest loyale bondgenoot van de VS én bovendien het land waarmee de VS een handelsoverschot hebben, niet ontkomt aan extra heffingen, zegt veel over wat handelsafspraken tussen de VS en andere landen zullen inhouden.

Als er invoerheffingen van 145% aangekondigd worden en die vervolgens ‘slechts’ 80% gaan bedragen, dan kunnen we dat moeilijk als winst zien. Immers, de heffingen zijn aanmerkelijk hoger dan voor april.

Het is alsof een voetbalteam, dat 3:0 achterstaat in de blessuretijd 3:1 maakt, feest gaat vieren dat ze gewonnen hebben. Slaat natuurlijk nergens op en hetzelfde geldt voor handelsakkoorden die in de afgelopen dagen bekend zijn gemaakt.

Nachtjes slapen

Die afspraken zijn de term ‘handelsakkoord’ eigenlijk niet waard. Ik vergeleek het tijdens een lezing met het kopen van een huis. De koop is pas rond als beide partijen bij de notaris zijn geweest en daar een en ander getekend hebben. Dan en alleen dan is er sprake van een deal, een (ver)koopakkoord.

Daarvoor zitten beide partijen in de fase waarin er een bod uitgebracht is, geaccepteerd en de bedenktijd ingegaan is, waarna de periode van ontbindende voorwaarden begint. Gedurende die hele periode kan het akkoord alsnog sneuvelen.

Kijk ik naar de ‘handelsakkoorden’ van de afgelopen dagen, dan heeft het veel weg heeft van een bod uitbrengen op een huis waarbij de verkoper er een paar nachtjes over gaat slapen.

Somberheid

Washington, Londen en Beijing hebben zich in principe bereid verklaard ergens op een niet gespecificeerd moment in de toekomst mogelijkerwijs naar een notaris te gaan. In mijn optiek is dat alles behalve een akkoord.

Dus de euforie op de markten kan de komende tijd zomaar plaats maken voor somberheid, als uit Washington of Beijing een verkeerd getimede zucht komt, laat staat wat ongewenste woorden.