Onderhandelen is een kunst die Trump niet beheerst Het is niet zo heel gek dat de VS zijn wereldmacht wil gebruiken om handelsconcessies af te dwingen. De eerste 100 dagen van Donald Trump waren echter een schoolvoorbeeld van manieren om dat te laten mislukken. 9 mei 2025 09:00 • Door IEXProfs Redactie Als een land betere handelsvoorwaarden wil afdwingen met andere landen dan zijn er bepaalde standaardregels waar het zich aan dient te houden. De eerste 100 dagen van de Trump-regering waren een masterclass in hoe het niet moet, schrijft de politicoloog Daniel Drezner in een opiniestuk. Onderhandelen is volgens hem een kunst. Dat de VS een sterke positie heeft bij onderhandelingen is een feit. Om die “bargaining power” optimaal in te zetten, zijn er bekende onderhandelingstechnieken die het kan inzetten. Drezner noemt er vier die de Trump-regering geen van allen juist heeft toegepast. Sterker, hij heeft met zijn handelspolitiek precies het tegenovergestelde gedaan. Het gevolg is dat Donald Trump veel van de steun in de eigen bevolking heeft verloren en de vrij sterke economie die hij erfde van zijn voorganger Biden inmiddels rammelt aan alle kanten. Die vier technieken of lessen voor het perfect uitspelen van bargaining power zijn: Doe de handelspartner die je wil treffen meer pijn dan jezelf Formuleer duidelijke eisen Zorg ervoor dat de verwachtingen voor toekomstige conflicten minimaal zijn Werk samen met andere landen Les 1: Schaadt de economie van anderen meer dan de eigen De Amerikaanse economie is veel groter dan de meeste andere economieën in de wereld. De regering-Trump geloofde daarom dat het macht had over alle anderen. En, eerlijk is eerlijk, geldt dat waarschijnlijk ook voor de meeste landen. Zo is het goed mogelijk dat de Amerikaanse regering stevige concessies af kan dwingen bij landen als India, Zuid-Korea of Mexico. Het is echter verre van vanzelfsprekend dat dit geldt voor grote handelsmachten als China of de EU. Zeker in het geval van China geldt dat het lastig wordt om een uitweg te vinden bij de tit-for-tat benadering. Drezner: “Zelfs al zou Trump de heffingen op Chinese goederen verlagen van 145% naar 60%, dan nog stijgt het gemiddelde Amerikaanse importtarief naar 16%. Dat is een scherpe stijging ten opzichte van de 2,2% van voor de handelsoorlog bljkt uit een analyse van JP Morgan." Die stijging zou volgens JP Morgan meer dan 10 keer zo groot zijn als tijdens de eerste ambtstermijn van Trump, wat een lastenverhoging van bijna 500 miljard dollar betekent voor Amerikaanse importeurs. Het heeft er alle schijn van dat de pijn voor het Amerikaanse publiek dan groter is dan voor de Chinezen (of Europeanen). Les 2: Heldere eisen Het is zo klaar als een klontje dat bij het sluiten van handelsovereenkomsten de tegenoverliggende partij moet weten welke concessies nodig zijn om tot een akkoord te komen. Maar bij de Trump-regering is daar geen sprake van. Zelfs de trouwste bondgenoten van de VS zitten met de handen in het haar omdat ze geen flauw idee hebben wat de VS nou precies wil. De minister van financiën, Scott Bessent, heeft zelfs laten doorschemeren dat dit een doelbewuste strategie is. Drezner: "Dat is niet hoe succesvolle onderhandelingen werken. Als de andere partij niet weet wat er van hem wordt verlangt, dan heeft onderhandelen geen zin omdat er altijd weer nieuwe eisen op tafel kunnen komen." Les 3: Minimaliseer verwachting voor toekomstige conflicten Als het land waar de handelssancties op gericht zijn het idee krijgt dat er geen einde aan de sancties komt, wat het ook doet, dan zal het minder snel bereid zijn om toe te geven. Dat is precies wat Trump heeft gedaan. Hij is er in geslaagd dat de hele wereld denkt dat er altijd nieuwe eisen op tafel kunnen komen. Er is daardoor een groot wantrouwen of "dealmaker" Trump zich aan zijn eigen deals houdt. Dat maakt het hele proces van onderhandelen tot een kwelling. Les 4: Samen sta je sterker Economische sancties werken meestal beter als ze samen met anderen worden opgelegd. Trump heeft precies het tegenovergestelde gedaan. China was waarschijnlijk zijn hoofddoel, maar omdat de VS vrijwel iedereen heeft gedreigd met hoge tariefmuren was het makkelijker voor China om de banden met anderen aan te halen. Wie weet geldt dat in de toekomst zelfs voor de grootste bondgenoten van de VS zoals de EU, Canada en Mexico. De Redactie van IEXProfs bestaat uit verschillende journalisten. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. . Deel via:
Impactbeleggen 04 dec Green bonds krijgen concurrentie van blue bonds De wereld kampt met grote waterproblemen: tekorten aan drinkwater en vervuiling van zeeën en oceanen. Blue bonds zijn een goede financieringsoplossing. "Deze markt zal naar verwachting binnen drie tot vier jaar verdubbelen,” zegt Willem Visser, Impact Portfolio Manager bij T. Rowe Price.
Impactbeleggen 02 dec "Financiële markten zijn losgezongen van risico's en uitdagingen echte wereld" Energietransitie, financiële inclusie en biodiversiteit zijn en blijven voor Triodos IM ook in 2026 de belangrijkste beleggingsthema's.
Impactbeleggen 26 nov Robeco: Bescherming tegen klimaatrampen nu key Robeco verwacht dat ESG-beleggers in 2026 meer aandelen en obligaties zullen kopen van bedrijven gespecialiseerd in het aanpassen aan klimaatverandering in plaats van bedrijven die het proberen te verhinderen.
Impactbeleggen 25 nov Voor behoud biodiversiteit is geld nodig Het economisch belang van biodiversiteit is enorm. Het verlies aan natuurlijke veelvoud moet daarom gestopt worden ten behoeve van ons allen. Ook voor particuliere beleggers ligt hier een taak en een beleggingskans.
Impactbeleggen 17 nov Waarom inclusiviteit tot betere beleggingsresultaten leidt Managing director Hadewych Kuiper van Triodos IM legt nog maar eens uit waarom het zo belangrijk is om altijd open te staan voor afwijkende standpunten.
Impactbeleggen 10 nov Beter beheer van oceanen kan biljoenen opleveren Zeeën en oceanen zijn van onschatbare waarde voor mens en aarde. Maar het duurzame management van de blauwe economie laat te wensen over. Een investering van 550 miljard per jaar kan een veelvoud opleveren, heeft het World Economic Forum berekend.