Hedgefondsen zijn chronisch depressief

Hedgefondsmanager Ray Dalio heeft geen al te hoge pet op van zijn collega's. Hij vergeleek hedgefondsen ooit met vliegtuigen. “Er zijn er ongeveer 8.000 van in de lucht, met maar 100 goede piloten.” Met andere woorden, de kans is groot dat je als belegger in een vliegtuig belandt met een brokkenpiloot.

Zelf was Dalio overigens ook niet altijd even gelukkig met zijn portefeuillebeheer. In 2023 verloor het door hem gemanagde Bridgewater-fonds Pure Alpha bijvoorbeeld 7,6%. Vorig jaar was beter met een plus van 11,3% maar ook dat was nog altijd veel minder dan de S&P 500.

Volgens fondsmanager Ben Carlson lijden vrijwel alle zogenoemde long-short hedgefondsen onder dezelfde kwaal. Sinds het uiteenspatten van de internetluchtbel zijn ze te pessimistisch.

Dotcombubbel

In 2000 werkte de strategie nog. “Na het uiteenspatten van de internetzeepbel investeerden institutionele beleggers massaal in hedgefondsen. Het was voor hen de ideale omgeving omdat dure aandelen crashten, terwijl goedkope aandelen een geweldige bescherming boden. Door long te gaan in de goedkope aandelen en short in de dure fondsen, konden de hedgefondsen op alle fronten geld maken.”

Pensioenfondsen, verzekeraars en andere institutionele beleggers vonden het prachtig. Het aantal hedgefondsen verdrievoudigde tussen 1998 en 2007 van ongeveer 3.000 tot meer dan 9.000. De grote hoop was dat de hedgefondsen bij volgende crises weer zouden leveren.

Verkeerde keuzes

Dat bleek ijdele hoop. Tijdens de kredietcrisis boden hedgefondsen bijvoorbeeld nauwelijks bescherming. Carlson: “De sector deed het ongeveer net zo goed als een 60/40-modelportefeuille met bovendien een lage liquiditeit en hoge beheerkosten.”

Er waren natuurlijk wel fondsen die het beter deden, maar dat waren er maar een handvol. Carlson ondervond dat zelf aan den lijve met een fonds dat hij tijdens de kredietcrisis beheerde. "Dat fonds had voor ongeveer 10% belegd in hedgefondsen. Eén van die fondsen deed het wel aardig, maar de rest viel vies tegen."

Met de matige prestaties tijdens de kredietcrisis was het leed nog niet geleden. Het ergste was dat vrijwel alle hedgefondsen in 2009 (en de jaren erna) het herstel van de markten volledig hebben gemist.

Altijd somber

Voor Carlson lijkt het alsof hedgefondsmanagers niet in staat zijn tot optimisme, want de negatieve grondhouding is gebleven tot op de dag vandaag. Hedgefondsmanagers vallen sinds de kredietcrisis telkens op met ondergangsscenario’s. Ze zijn meer van het shorten dan van het long gaan. Het gevolg is dat ze de aandelenrally van de laatste 15 jaar grotendeels hebben verslapen.

"Hedgefondsmanagers vallen sinds de kredietcrisis telkens op met ondergangsscenario’s"

Carlson ziet het met lede ogen aan. Een spannende vraag is wat er gebeurt bij de volgende financiële crisis. Gaan ze die crisis ditaam wel in met een positieve mindset over herstel, of blijven ze volharden in hun extreem defensieve aanpak?