Dividendaandelen kopen? Don't do it!

Er zijn af en toe perioden dat het werkt, maar op de lange termijn is het jagen op dividenden een strategie voor losers, zegt Josh Brown. De vermogensbeheerder en CNBC-commentator rekent in zijn blog af met de gedachte dat je met dividendbeleggen de markt zou kunnen verslaan. Dat geldt voor alle soorten strategieën, of het nou gaat om het kopen van hoog-dividendaandelen, de zogenoemde aristocrats (kwaliteitsbedrijven) of bedrijven met een groeiend dividend.

Brown vergelijkt dividendstrategieën met het kopen van een huis, waarbij er meer aandacht is voor de garage dan het woongedeelte. “Er is op zich niks mis met een goede garage. Maar het is niet de garage die bepaalt of het huis een goede of slechte aankoop wordt.”

Dividend is slechts een factor van vele

Zo is het ook met dividenden. “Ik heb niks tegen een mooie winstuitkering",zegt Brown. "Dividenden kunnen dienen als indicator voor toekomstige cashflow, ze kunnen iets zeggen over de winststabiliteit en de volwassenheid van een bedrijf. Ik zie dividenden daarom graag binnenkomen. Maar dat is iets anders dan dat ik een aandeel koop puur vanwege het dividend. Het is slechts een van de vele kenmerken van een aantrekkelijk aandeel, net als de winstontwikkeling, de omzetgroei, de kwaliteit van het management, het marktaandeel, naamsbekendheid, de concurrentiekracht, de sector, mogelijke fusies en overnames, plannen voor de  inkoop van eigen aandelen en nieuwe producten in de pijplijn.”

Worst case-scenario

De risico’s mogen ook niet worden onderschat. Brown herinnert zich aan zijn eerste jaar als trader toen er bij hem veel aandelen van Bethlehem Steel over de toonbank gingen, vooral vanwege het hoge dividend.

Maar aan het begin van de eeuw ging het helemaal mis. “Het dividend bleek niet hoog omdat het bedrijf zo genereus was. Het was hoog omdat de aandelenkoers was ingestort en de mensen van investor relations waarschijnlijk tegen het management hadden gezegd, “Wat je ook doet, verlaag in geen geval het dividend, want dat zal de mensen pas echt angst aanjagen.”

Achteraf hadden ze zich beter zorgen gemaakt over het overleven. Het bedrijf ging in 2001 failliet. "Beth Steel" werd een paradevoorbeeld voor het verval van de Amerikaanse zware industrie en productieverschuiving naar andere delen van de wereld. De oude fabriek is nu een casino. 

Dividendkorting hakt er stevig in

Brown geeft toe dat dit een extreem voorbeeld is. Toch moeten beleggers altijd rekening houden met zware koersverliezen als het dividend wordt gekort. Daarbij hoeft het niet altijd te eindigen in een total loss zoals bij Bethlehem Steel, het kan ook een jarenlange martelgang worden.

Zo heeft Brown in het eerste decennium van deze eeuw veel ervaring opgedaan met scheepvaartaandelen. Het ging vaak om tankers en bulkschepen van Griekse scheepsmagnaten met een beursnotering en waanzinnige dividenden tot wel 14%. Het is dezelfde tijd dat in Nederland de zogenoemde scheeps-cv's zeer populair waren, ook met de belofte van hoge uitkeringen.

Maar als het puntje bij paaltje kwam, woog het beloofde dividend meestal niet op tegen de koersverliezen op het moment dat het dividend moest worden verlaagd of geschrapt vanwege bijvoorbeeld hoge schulden of averij. Brown heeft er nooit een geheim gemaakt wat hij van de scheepvaartaandelen vond. Als hem werd gevraagd of het dividend veilig was, was zijn standaardantwoord “nu nog wel”.  

Geen groei

In de scheepvaart ging het wild toe. Er zijn ook minder spectaculaire bedrijfstakken waar het misschien zelfs de beste strategie is om de winst grotendeels uit te keren aan aandeelhouders vanwege een gebrek aan groei- en investeringsmogelijkheden.

Maar wil een belegger hier echt inzitten op de lange termijn? Brown piekert er niet over. Voor hem moet een bedrijf groeipotentieel hebben. Stilstand is achteruitgang.

Ook Dogs of the Dow blijven achter

Brown ziet zich gesterkt in zijn mening door de rendementen sinds de kredietcrisis. Dividendaandelen hebben het sinds 2007 veel slechter gedaan dan de S&P 500. Ook qua volatiliteit waren dividendaandelen overigens niet beter dan de S&P. Het argument van een lager risico gaat dus niet op. 

Een van de bekendste stategieën op Wall Street is het kopen van de zogenoemde Dogs of the Dow. Daarbij gaan beleggers long in de 10 Dow-aandelen met het hoogste dividend. Het idee is dat dit relatief veilige aandelen zijn (want in de Dow) die achtergebleven zijn en daarom per aandeel relatief veel geld uitkeren, terwijl de bodem in de koers waarschijnlijk is bereikt.

Klinkt leuk, maar de strategie was de afgelopen zes jaar slechts een keer in staat de markt te verslaan in 2022. Alle andere jaren bleven de Dogs ver achter.

Dan liever aandeleninkoop

Brown gaat aan het einde van zijn blog nog in op enkele vragen van mensen, meestal uit de financiële wereld. De rode draad in zijn antwoorden is dat je geen aandelen moet verkopen omdat ze een hoog dividend hebben, maar het mag ook geen reden zijn om ze te kopen. Doorslaggevend zijn de toekomstverwachtingen.

“Zelfs een bedrijf van hoge kwaliteit kan in de loop der jaren veranderen in een bedrijf van lage kwaliteit.” Verder heeft Brown als het gaat om winstuitkeringen een duidelijke voorkeur voor inkoop van eigen aandelen vanwege de fiscale voordelen.

• Lees ook: Is dividendbeleggen nog wel dividendbeleggen?