Renteverlaging Fed een stap dichterbij

Vertraging van economische groei, normalisatie op de arbeidsmarkt en daling van de inflatie. Dat waren drie obstakels die uit de weg moesten voor de Fed om de rente te gaan verlagen dit jaar.

In de afgelopen weken zijn er verschillende tekenen te zien geweest dat de motoren van de Amerikaanse economie minder hard draaien. Zo is onlangs de inkoopmanagersindex voor de dienstensector onder de grens van 50 punten gedaald, de scheidslijn tussen krimp en groei.

Dezelfde graadmeter voor de industrie vertoeft al een lange tijd onder die grens. Amerikaanse huishoudens sparen een groter deel van hun inkomen. Dat betekent dat de huishoudelijke consumptie, dé motor van de economie, minder hard toeneemt. De Amerikaanse huishoudens leggen wellicht meer geld op zij omdat ze zich zorgen maken over de arbeidsmarkt.

Personeel makkelijker te krijgen

Die is inderdaad niet meer zo oververhit. De banen liggen niet meer voor het oprapen. Het werkloosheidspercentage is gestegen, zij het licht. Het gemiddeld uurloon stijgt minder hard dan voorheen, ook al een teken dat werkgevers makkelijker aan personeel komen dan voorheen.

Het aantal Amerikanen dat langdurig werkloos is, stijgt net als het aantal parttime banen waar het aantal fulltime banen juist afneemt. Het zijn stuk voor stuk aanwijzingen dat de arbeidsmarkt in de VS normaliseert. Op 11 juli meldde het Amerikaanse bureau voor de statistiek dat de inflatie in de VS verder zakt.

Op maandbasis is het prijsniveau zelfs licht gedaald. Vergeleken met een jaar eerder bedroeg de totale inflatie 3,0% waar dat een maand eerder 3,3% was. Ook de vermaledijde kerninflatie, inflatie zonder energie- en voedselprijzen, zakte licht, naar 3,3%.

Op hun plek vallen

En hoewel de hardnekkig hoge diensteninflatie met 5% op jaarbasis hardnekkig hoog blijft, is ook op dat terrein enige matiging te zien. Als de Amerikaanse economische groei inderdaad vertraagt in de komende maanden, dan zou het niet verbazen als in het kielzog daarvan de inflatie ook blijft zakken.

Zo bezien kunnen we concluderen dat de drie obstakels weliswaar niet uit de weg geruimd zíjn maar dat ze inmiddels wel zodanig op die weg liggen dat eromheen manoeuvreren mogelijk is. Ofwel: dat de Fed de rente over een niet al te lange tijd zal kunnen kortwieken.

Het rentecomité van de bank in Washington beraadslaagt over de rente eind deze maand. Dat zal te kort dag zijn om de rente te verlagen, vermoed ik. Enerzijds zal de bank nog meer bevestiging willen zien dat alle puzzelstukken, te weten arbeidsmarkt, inflatie en economische groei, op hun plek vallen.

Kort dag

Dat zal de komende maanden zichtbaar worden; komende wéken is daar te kort voor, al is het maar omdat er bijvoorbeeld geen nieuw banenrapport of inflatiecijfer komt voor eind juli. Anderzijds zal de Fed nog steeds nachtmerries hebben van vorig jaar december, toen de bank op basis van enige daling van inflatie de overwinning in de strijd tegen geldontwaarding uitriep en een serie renteverlagingen voor 2024 aankondigde.

Die belofte weerklonk nog steeds hard op de financiële markten toen de inflatie begon te stijgen en enkele maanden op rij onverwacht te klimmen. Mede omdat het nog zeer vers in het collectieve geheugen van de Fed zit, zal de bank ervoor waken dezelfde fout nog eens te herhalen.

Wanneer het rentecomité in september bij elkaar komt en de leden elkaar bijpraten over hoe hun zomer is geweest, dan zou het me niet verbazen als ze de rente verlagen.

Duidelijker beeld

Daarvoor zullen dan wel de banenrapporten voor juli en augustus het beeld van een normaliserende arbeidsmarkt moeten bevestigen en zal de inflatie een verdere daling moeten laten zien.

Voordat de Fed-bestuurders over de rente gaan praten, vindt, van 22 tot 24 augustus, de jaarlijkse conferentie van Jackson Hole plaats. Tegen die tijd zullen er nieuwe economische cijfers gepubliceerd zijn dus wellicht zorgt Jerome Powell, voorzitter van de Fed, tijdens de jaarlijkse retraite voor een wat duidelijker beeld na augustus. Tegen die tijd hier te lezen natuurlijk.