Zuid-Koreaanse discount blijft nog even

IEXProfs heeft dit jaar al vaker geschreven over het achterblijven van de Zuid-Koreaanse beurs. Steeds meer analisten geloven dat de Koreaanse discount zijn langste tijd heeft gehad. Korea zou wel eens het nieuwe Japan kunnen worden als de bedrijfscultuur wordt gemoderniseerd.

Een belangrijke aanleiding voor dit optimisme was de aankondiging in februari van het Corporate Value-up Program. Dat is een regeringsplan met verschillende (belasting)prikkels om bedrijven aan te zetten iets te doen tegen hun  onderwaardering op de beurs en meer inzicht te bieden in hun bedrijfsvoering.

Het programma werd op de beurs aanvankelijk met open armen ontvangen, maar Trista Chen van LGIM is sceptisch dat er daadwerkelijk iets verandert.

Chaebols te machtig

De kern van het probleem is dat de grootaandeelhouders van de zogenoemde chaebols te veel macht hebben. Dat is al zo sinds het einde van de Koreaanse oorlog in 1953 toen een aantal invloedrijke families besloot om samen met de regering het land erbovenop te helpen.

Het werd een succes. De chaebols – waarbij chae staat voor rijkdom en bol voor familiekliek - groeiden uit tot winstgevende internationale conglomeraten zoals Samsung, Hanjin en LG. 

Het nadeel is alleen dat de steenrijke families achter de chaebols niet zitten te wachten op meer inspraak van andere beleggers. Als het erop aankomt zal altijd in hun voordeel worden beslist. Veel internationale beleggers pikken dat niet, vandaar de discount ten opzichte van vergelijkbare aandelen elders in de wereld.  

Carrot en stick

Het Corporate Value-up Program klinkt sympathiek. Het heeft veel weg van de maatregelen die Japan nam in 2014 om de corporate governance te verbeteren. Een verschil is dat het in Japan de beursautoriteit was die het voortouw nam, terwijl dat in Zuid-Korea de regering is. Een ander verschil volgens Chen is dat het in Japan werkte en in Zuid-Korea niet.

"Het Corporate Value-up Program klinkt sympathiek"

De maatregelen zijn volgens haar niet doortastend genoeg en vrijwillig. “Wat er nodig is in Zuid-Korea, is een duidelijke wortel-en-stok aanpak, met een sterke stok waarmee de machtige families in beweging kunnen worden gezet en een sappige wortel waar ze achteraanlopen. Wat er tot nu toe op tafel ligt, biedt helaas geen van beide.”

Veel potentieel

Er zijn wel enkele pogingen gedaan om het maatregelenpakket te verbeteren zoals een dividendbelasting, erfbelasting en minder aftrekposten voor grootaandeelhouders, maar die zijn geen van alle doorgezet.

Voor Chen moet dat eerst veranderen voor zij het land kan aanprijzen bij haar klanten. Jammer is dat wel, want potentieel is er genoeg.

Zo zouden internationale beleggers hun exposure zeker vergroten als ze meer inzicht zouden hebben in het reilen en zeilen van bedrijven. Daarnaast is er een heel leger Zuid-Koreaanse particulieren die graag zou meedelen in het succes van de chaebols. Er wordt geschat dat het aantal particulieren sinds 2018 is opgeklommen van 5,6 miljoen naar 14,2 miljoen in 2022.

Dat biedt Chen gelijk ook een sprankje hoop, want die particulieren zijn allemaal kiezers die de regering uiteindelijk te vriend moet houden (net als de invloedrijke chaebol-families).

• Lees ook: Zuid-Korea is het nieuwe Japan. Waarom de fondsmanagers van het succesvolle SKAGEN Global Focus Fund juist wel op Zuid-Korea inzetten.
• Ook Fidelity International ziet tal van kansen door lage Zuid-Koreaanse waarderingen.