Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Belegger, evalueer uw beleggingsstrategie

De koerswijziging van de Fed en de aanstaande strategiewijziging van de ECB dwingen beleggers hun portefeuille tegen het licht te houden, aldus Edin Mujagic.

Dit is in heel veel opzichten een vreemd jaar, ook op monetair gebied. Ik doel dan op de nieuwe monetaire strategie van de Fed en op de aanstaande strategiewijziging van de ECB.

Die koersverleggingen komen erop neer dat beide centrale banken een hogere inflatie (2% gemiddeld) zullen nastreven. Dat kunnen we met recht een koersverlegging noemen.

Eind jaren 70 trad Paul Volcker aan als voorzitter van de Fed. Vanaf zijn eerste dag gooide hij het monetaire roer radicaal om.

Er werd alles op alles gezet om de toen torenhoge inflatie te breken. Nadat hij daarin slaagde, stond niet alleen de rest van zijn voorzitterschap maar ook dat van zijn opvolgers in het teken van het verder omlaag drukken en laaghouden van de inflatie.

Erfenis van Volcker verkwanseld

Eind vorig jaar is Volcker overleden. Minder dan een jaar later veranderde de Fed van een instelling die inflatie laag wil houden naar eentje die alles op alles gaat zetten om de inflatie aan te jagen.

Het is bijzonder cru dat Volckers nalatenschap al zo snel wordt verkwanseld. De kruistocht tegen inflatie is niet alleen definitief voorbij, maar de voormalige vijand is zelfs een gewenste vriend geworden.

Als dat geen nieuw monetair tijdperk markeert, dan weet ik het ook niet meer.

"De kruistocht tegen inflatie is niet alleen definitief voorbij, maar de voormalige vijand is zelfs een gewenste vriend geworden"

Twijfel over bankenbelofte

Maar wees niet bang, ik ga niet nog een keer uitleggen waarom de monetaire strategiewijziging een slechte zaak is. Nee, ik wil een overpeinzing met u delen.

Want stel, dat de Fed en de ECB in de toekomst te maken krijgen met 4% inflatie in een jaar, gaan ze dan in het jaar erop dan mikken op 0% om op dat beoogde gemiddeld van 2% uit te komen?

Of kiezen ze dan voor twee jaar van 1% inflatie? Bedenk dat het gaat over instellingen hebben die in de afgelopen jaren alles uit de kast hebben gehaald om de inflatie niet in de buurt van 0% te laten komen en al bij 1% inflatie in paniek raakten.

Het zijn bovendien instellingen die keer op keer roepen dat er een buffer moet komen tegen deflatie. 1% geldontwaarding gedurende twee jaar lang is geen buffer. Nee, gemiddeld 2% inflatie per jaar nastreven klinkt mooi, zolang de inflatie laag is.

Als dat verandert, dan zie ik de centrale banken niet proberen dat gemiddelde te bereiken, als dat betekent dat de inflatie enkele jaren naar beneden moet worden gedrukt.

Beleggingsaanpassingen

Dit betekent dat beleggers de koerswijziging van de Fed en ECB moeten incorporeren in hun beleggingsbeleid op middellange en lange termijn. Hoe die aanpassing eruit ziet verschilt natuurlijk per belegger. Dat maakt dat ik hierover geen specifieke uitspraken kan doen.

Maar voor obligatiebeleggers nemen risico's toe, doordat centrale banken heel ver lijken te willen gaan om de yields laag te houden. Het maakt aandelen juist aantrekkelijker. Ook kan ik me voorstellen dat er meer focus komt op alternatives, als extra diversificatie.

De verandering van de modus operandi van centrale banken vereist ook aanpassingen van bedrijven, die over hun werkkapitaal straks structureel boeterentes gaan betalen.

En natuurlijk van huishoudens, die helemaal niets opschieten met sparen of juist over hun spaargeld rente moeten betalen.

Lees ook: Inflatie: Laag, lager of toch een spike?

Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Assetallocatie