Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

De omstreden nieuwe collega van Jerome Powell

Er zijn twee nieuwe kandidaten voor het Fed-bestuursteam. Judy Shelton is omstreden, maar misschien wordt ze het - als vertrouweling van Trump - toch wel, aldus Edin Mujagic.

Het dagelijks bestuur van de Fed bestaat uit maximaal zeven leden, maar het lukt maar niet om alle stoelen bezet te krijgen, omdat voor benoemingen samenwerking tussen de Senaat en het Witte Huis nodig is.

Toen Barack Obama president was, hadden de Republikeinen een meerderheid in de Senaat. Sinds het aantreden van Donald Trump hebben Republikeinen de controle over het Witte Huis en de Senaat. 

Trump had eerder twee kandidaten, Herman Cain en Stephen Moore, naar voren geschoven, die zelfs door senatoren van zijn eigen partij ongeschikt werden bevonden. Moore en Cain hebben namelijk weinig tot geen kennis op monetair en financieel gebied.

Langs de commissie

Dus heeft de president nieuwe kandidaten voorgedragen. Deze keer Christopher Waller en Judy Shelton. Gisteren werden ze ondervraagd door een commissie van de Senaat, die moet besluiten of de Senaat over hun voordracht zal stemmen of dat de voordracht in een vroeg stadium sneuvelt.

Waar de kans groot is dat Waller zonder problemen langs de commissie en later de Senaat zal komen, is het de vraag of Shelton dat ook lukt. Alle Democraten zullen tegenstemmen, wat betekent dat als slechts één Republikeins lid van de commissie tegen een van de twee kandidaten stemt, de voordracht afgewezen zal worden.

Gisteren hadden Republikeinse leden van de commissie nog niet besloten om Shelton te steunen. Dat is geen goed teken. Als ik een van de senatoren was, zou ik ook tegen Shelton stemmen.

Terug naar de goudstandaard

Shelton is niet populair omdat ze op een onconventionele wijze tegen monetaire zaken aankijkt. Zo is ze een verklaard voorstander van terugkeer naar de goudstandaard. Dat staat haaks op het moderne geldstelsel, waarbinnen de Fed gelijk is aan de zon in ons zonnestelsel.

Dat een centrale bankier een andere kijk op monetaire zaken heeft, is wel toe te juichen. Groepsdenken, iets waar de centrale banken zich schuldig aan maken, is zeer ongezond.

Deze week was daar een mooi voorbeeld van in Europa. Het kersverse bestuurslid van de ECB, de Duitse Isabel Schnabel, zei dat kritiek op de ECB gevaarlijk is. Schnabel is tevens hoogleraar, iemand die geacht wordt studenten te leren om, precies, kritisch te zijn! Het is gevaarlijk om elke kritiek op een centrale bank te verbieden, zeker intern. Dat zorgt voor slecht en mogelijk desastreus beleid.

Nog controversiëler

De kritiek dat Shelton ongeschikt is omdat zij onconventionele monetaire ideeën heeft, is - als het niet om te huilen zou zijn -  eigenlijk best grappig. Dit omdat Fed-baas Jerome Powell deze week ook naar de Senaat kwam voor zijn halfjaarlijkse praatje in het parlement.

Daarin zei hij dat de bank bij een volgende economische neergang agressief staatsobligaties zal opkopen. Powell en zijn collega’s overwegen om desnoods een yield cap in te stellen.

Daarbij zou de Fed een plafond bepalen voor alle rentes in de VS en vervolgens ongelimiteerd interveniëren op de markten om de rentes laag te houden. Als de denkbeelden van Shelton controversieel zijn, dan zijn die van Powell zo mogelijk nog controversiëler!

Niet luisteren

Dat een senator na afloop van de bijeenkomst met Shelton zei dat de Fed mainstream monetaire economen in het bestuur nodig heeft, is lachwekkend. Enerzijds omdat er niets mis is met een monetaire maverick en anderzijds omdat de zittende leden er dus ook wat van kunnen qua controversialiteit.

Toch is Shelton niet geschikt. Een goede centrale bankier is er een die niet doet wat een politicus wil. Shelton bekritiseerde de Fed en riep de bank op om de rente te verhogen, maar deed dat tot 2016.

Nadat Trump het Witte Huis betrok, begon zij meteen te pleiten voor nog lagere rente, een echo van zijn woorden. Een centrale bankier die de wensen van een politicus uitvoert, schaadt de economie op termijn. Nu nog even afwachten of de Senaat voor Shelton zal stemmen.

Bemoeien met beleid

Het Witte Huis is achter de schermen hevig aan het lobbyen onder Republikeinse senatoren om Shelton toch bestuurslid bij de Fed te maken. Misschien zelfs meer dan dat. Powells termijn als voorzitter loopt begin 2022 af.

Wie in dat jaar de Amerikaanse president is, zal Powell kunnen herbenoemen of een nieuwe voorzitter kunnen voordragen. Als Trump herkozen wordt, is de kans groot dat hij Powell's termijn niet zal verlengen.

Hij wil iemand die hij kan vertrouwen op die post. Shelton is zo iemand. Maar de Fed is niet helemaal vrij van schuld.  Met het monetaire beleid van de Fed en de hints over wat de bank in de toekomst zal doen, allemaal zeer onconventionele en controversiële maatregelen, zetten zij de deur open voor politici om zich met het beleid te bemoeien.

 


Edin Mujagic is hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

De impact van het coronavirus