Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg.

Column

Fed houdt voet bij (rente)stuk

De Fed wijzigt zijn renteplannen vooralsnog niet, maar de politieke en economische omgeving zullen een wijziging wel afdwingen, denkt Edin Mujagic. Voor aandelenbeleggers is dat goed nieuws.

De Amerikaanse parlementsverkiezingen van afgelopen dinsdag hebben een enorme invloed op de vergadering van het rentecomité van de Fed gehad.

De leden ervan hielden hun beraadslagingen over de rente namelijk niet op dinsdag en woensdag, zoals gebruikelijk, maar op woensdag en donderdag. Maar daar houdt de invloed echter ook op.

Ten opzichte van de laatste vergadering van het rentecomité is het financieel-economische landschap niet drastisch veranderd. De economische groei in de VS is iets lager uitgekomen dan een kwartaal eerder, maar de arbeidsmarkt blijft uitstekend draaien.

Geen reden voor beursdaling

De werkloosheid is verder gezakt en de lonen zijn harder gestegen. Op jaarbasis bedroeg de stijging iets meer dan 3%, voor het eerst sinds een lange tijd dat er een drie voor de komma stond.

De aandelenkoersen zijn in oktober wel flink gedaald, maar het herstel is alweer ingezet, ook omdat er geen duidelijk aanwijsbare macro-economische reden voor de daling was. De aangedragen redenen, zoals Brexit, handelsoorlog en spanningen tussen Rome en Brussel, worden er met de haren bijgesleept.

Immers, alle genoemde factoren waren in oktober alles behalve nieuws. Het ziet ernaar uit dat de dalingen van oktober vooral het inprijzen van de uitslag van de parlementsverkiezingen was.

Wel goed nieuws

Met de Democraten die een meerderheid behaalden in het Huis van Afgevaardigden, is er marginaal iets slechtere omgeving voor de aandelen ontstaan, dachten beleggers.

Door de bril van de Fed bekeken, betekent het bovenstaande dat de geplande renteverhoging in december gewoon kan doorgaan. Dat de economische groei iets afgenomen is, is eerder goed dan slecht nieuws.

Het geeft namelijk aan dat de kans dat de economie oververhit raakt kleiner wordt en de Fed dus niet zelf, via renteverhogingen, extra moet afremmen. Maar dat betekent ook dat de bank die niet hoeft te stimuleren in dezelfde mate als tot nu toe.

Fed is koersvast

Dat Democraten en Republikeinen in het parlement samen moeten werken, omdat ze afhankelijk zijn van elkaar, is ook gunstig. Compromissen kunnen beter uitpakken dan als één partij het voor het zeggen zou hebben.

Denk daarbij bijvoorbeeld aan dat het begrotingstekort wellicht lager kan uitpakken dan werd verwacht voor de komende jaren. Dat is iets waardoor de Fed ook niet extra hard op de rem hoeft te trappen.

Dat de werkloosheid verder is gedaald en lonen harder stijgen, is goed nieuws voor economische groei, maar kan ook de inflatie verder aanjagen. Dat is voor de Fed een belangrijke reden om de uitgezette koers van drie renteverhogingen in 2019 niet te wijzigen.

Aandelenkoersen blijven stijgen

Mijn verwachting was en blijft echter dat de bank daarbij uitgaat van een te rooskleurig scenario voor de komende jaren. Het zou mij niet verbazen als de economische groei vanaf de tweede helft van 2019 in toenemende mate onder druk komt te staan.

Dat zal ervoor zal zorgen dat de Fed de rente volgend jaar twee keer zal verhogen, waarbij beide verhogingen voor de zomer zijn.

De aandelenkoersen zullen in de komende twaalf maanden per saldo verder stijgen, aan beide kanten van de oceaan. Enerzijds omdat de economische omgeving prima blijft, namelijk een combinatie van geen te hoge inflatie, lage officiële rentes en hoge economische groei, en anderzijds omdat de historie leert dat de Amerikaanse aandelenkoersen het altijd goed doen een jaar na de parlementsverkiezingen.

Altijd hoger

Gemeten sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog stonden ze gemiddeld 14,5% hoger een jaar na de verkiezingen. Dat gemiddelde verbloemt geen voorvallen van dalingen: zonder uitzondering stonden de koersen altijd hoger.

Ervaring leert dat de Europese aandelen de bewegingen van de Amerikaanse schaduwen, waar anno 2018 bij komt dat de Europese aandelen zeer aantrekkelijk zijn geprijst, gezien het dividendrendement en de koers-winstverhoudingen.

Edin Mujagic is deeltijd hoofdeconoom van OHV Vermogensbeheer en is gespecialiseerd in (de gevolgen van) het beleid van de centrale banken. Hij heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder "Geldmoord: hoe de centrale banken ons geld vernietigen" en "Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816". Hij studeerde monetaire economie aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Fintech